زغال اخته مواد مغذی فراوانی وجود دارد که به درمان برخی از بیماری‌ها کمک شایانی می‌کند.

 زغال اخته ، دانه‌ای است کوچک و بیضی‌شکل. این دانه معمولا یا قرمز کم‌رنگ است یا قرمز تیره. البته بیشتر انواع زغال اخته که در نقاط مختلف رشد می‌کنند به همان رنگ قرمز تیره هستند.

هر دانهٔ زغال اخته هستهٔ کوچکی هم دارد. ازلحاظِ ظاهری شبیه به میوه‌ای است که از هسته‌اش دانه‌های قهوه تهیه می‌کنند. 

مواد مغذی موجود در زغال اخته از رشد سرطان‌های ریه و تکثیر سلول‌های سرطان خون بدون تاثیر بر سلول‌های سالم جلوگیری می‌کند.  

زغال اخته آنتی اکسیدان ها، عوامل ضد التهاب، اسید ها‌ی آلی و ترکیبات پلی فنولیک، همراه با مقادیر زیاد ویتامین ث و فیبر رژیمی، دارند. این ترکیبات فعال زیستی با هم بدن را از فشار‌های مختلف التیام می‌بخشند. 

زغال اخته مقوی است و خاصیت توان‌بخشی دارد. این به‌خاطر مواد معدنی و مغذیِ سرشارِ موجود در آن است. زغال اخته سرشار است از ترکیباتی مانند کلسیم، پتاسیم، آهن، زینک. در کنار اینها، یکی از منابع غنی سدیم است. سدیم در کوتاه کردن دورهٔ نقاهت پس از درمان بیماری‌ها تأثیرگذار است. مثلا می‌توان پس از برطرف شدن اسهال شدید، با مصرف شربت زغال اخته دورۀ بازیابی توان جسمی و نقاهت را کوتاه کرد.

 مصرف زغال اخته برای پیشگیری از بیماری‌هایی نظیر سرماخوردگی و آنفولانزا مفید است. زغال اخته یکی از منابع غنی ویتامین C به‌شمار می‌رود. این ویتامین خاصیت ضدالتهابی، ضدویروسی و ضد باکتری دارد. البته تنها زمانی قادر به استفاده از این خاصیت خواهیم بود که زغال اخته را خام و همان‌طور که هست مصرف کنیم. حرارت دادن و پختنش ویتامین ث را از بین می‌برد.