کتاب آشنایی مدیر یک دقیقه‌ای با میمون اثر کن بلانچارد، ویلیام اونکن جونیور و هال باروز انواع و اقسام بینش‌های شگفت در مورد نحوه عملکرد سازمان‌ها را در عالم واقع ارائه داشته و استراتژی‌هایی در اختیار می‌گذارد که با به کار بردنشان، بتوانید حمایت رییس، کارکنان و همتایان خود را در داخل و بیرون از محل کار کسب کنید.

اگر شما نیز جزو آن دسته آدم‌هایی هستید که از مشکلات خلق شده توسط دیگران به ستوه آمده‌اند، مژده می‌دهیم که با خواندن کتاب آشنایی مدیر یک دقیقه‌ای با میمون (The One minuets Manager Meets the Monkey)، تحولی در زندگی‌تان ایجاد خواهد شد. این اثر، هر چند به ماجرای یک مدیر می‌پردازد؛ اما، در خصوص سایر نقش‌هایی که شما در زندگی به عهده می‌گیرید، مخصوصا نقش پدری و مادری و معلمی هم مصداق دارد.

در حقیقت کن بلانچارد (Kenneth Blanchard) ویلیام اونکن جونیور (William Oneken, Jr) و هال باروز (Hal Burrows) در کتاب آشنایی مدیر یک دقیقه‌ای با میمون، داستان مدیر عجولی را بیان می‌کنند که به ساعت‌ها کار سخت عادت داشت اما با این حال ظاهرا هیچ‌گاه در رسیدگی به تمام وظایفش موفق نبوده است. مدیر یاد شده روزی در مورد مفهوم مدیریت میمون‌ها و سپردن ابتکار عمل به کارکنان می‌شنود، به این ترتیب کارمندان خود باید از "میمون‌هایشان" مراقبت کرده و به آن‌ها غذا می‌دادند.

در نهایت این مدیر به مرور زمان نحوه برقراری ارتباطی موثرتر با مدیر ارشد خود و رعایت ِالزامات سازمانی را یاد می‌گیرد و علاوه بر بهبود چشمگیر در عملکرد دپارتمان زیر نظرش، دورنمای حرفه‌ای او نیز ارتقا پیدا می‌کند.

کِن بلانچارد، مدرک کارشناسی خود را در رشته دولت و فلسفه از دانشگاه کُورنِل (Cornell University) اخذ نموده و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته جامعه‌شناسی و مشاوره از دانشگاه کُولگِیت (Colgate University) گرفته است. او همین طور دارای مدرک دکترای تخصصی در رشته مدیریت و اداره امور آموزشی از همین دانشگاه می‌باشد، و در حال حاضر در هیئت امنا عضویت دارد.

ویلیام اُونکِن جُونیور، یکی از سخنرانان بسیار حرفه‌ای در زمینه مدیریت به شمار می‌رود. او پس از فارغ‌التحصیلی از پرینستُون (Princeton) در سال 1934، بنا به تجربیات عملی خود دریافت که توانایی مدیر برای تولید و استفاده کارآمدتر از زمانِ تشخیصی، نقشی محوری را در قابلیت رقابتی ِحرفه‌ای و توانایی سازمانی او برای بقا و شکوفایی در سیستم بازار آزاد ایفا می‌کند.

هال باروز نیز از متخصصان حوزه زمان مدیریتی به شمار می‌رود. او با دارا بودن تجربه کار در دو شرکت فهرست فورچون 500 و پانزده سال اداره شرکت مشاوره‌ای خود و نیز توانایی‌ای که در انتقال دادن هوشمندانه و پویای بینش شخصی خویش داراست، بدل به یکی از محبوب‌ترین سخنرانان در موضوع مدیریت و مذاکره شده است.

امید است از مطالب کتاب کنونی استفاده کرده و در زندگی خود و کسانی که در محل کار یا منزل با آن‌ها تعامل دارند، تفاوتی ایجاد کنید.

در بخشی از کتاب آشنایی مدیر یک دقیقه‌ای با میمون می‌خوانیم:

به او گفتم من حتی در سمیناری با موضوع مدیریت زمان هم شرکت کردم. راستش را بگویم، به نظرم انجام این کار اوضاع را از قبل هم بدتر کرد. اول از همه، به این خاطر که بدلیل شرکت در آن سمینار، دو روز از کارم عقب افتادم. علاوه بر این، حتی با وجودی که اندکی بهره‌وری‌ام افزایش یافت، ولی افزایش بهره‌وری فقط سبب اضافه‌تر شدن کارم شد، زیرا هر چقدر کار می‌کردم باز هم کارهای بیشتری برای انجام دادن بود.

مسئله بعدی، کارکنان دپارتمان بودند. هر وقت آن‌ها را می‌دیدم – چه در راهروهای شرکت، یا آسانسور، پارکینگ یا کافه تریا-، انگار همواره مسئله‌ای داشتند که قبل از انجام دادن کارشان، باید فکری به حالش می‌کردم؛ به نظرم به همین خاطر بود که مجبور بودم ساعات اضافه بر سازمان کار کنم، درحالیکه کارمندان، بیشتر از ساعت اداری، به خود زحمتی نمی‌دادند. اگر درِ دفترم را باز می‌گذاشتم، مدام داخل دفتر رفت‌وآمد می‌کردند، به همین خاطر، معمولا در ِاتاق مدیریت بسته بود. البته از این بابت متاسف می‌شدم، چون به این ترتیب کارشان معلق باقی می‌ماند و به نظرم همین مسئله سهم بزرگی در بی‌انگیزگی نیروها داشت.

فهرست مطالب
نمادها
مقدمه
مشکل
اولین منصب مدیریتی
ملاقات من و رییس
ملاقات با مدیر یک دقیقه‌ای
معضل بنیادین مدیریت
تشخیص- مشکلِ خود ساخته
صاحب میمون کیست؟
چرخه معیوب
راه حل
هشداری از جانب مدیر یک دقیقه‌ای
عمق مشکل
عملیات نجات
احساس خوشبینی
پس دادن میمون‌ها
وقت گذاشتن برای کارمندان
قوانینِ مدیریتِ میمونِ ابداعیِ بیل اُونکِن
قاعده اول: شرح وظیفه
قاعده دوم: صاحبان میمون‌ها
قاعده سوم: سیاست‌های بیمه‌ای
قاعده چهارم: تغذیه و پیگیری
واگذاری
مربیگری
برقراری توازن مابین سه نوع زمان سازمانی
زمان تحمیلی توسط رییس
زمان تحمیلی سیستم
زمانِ خود تحمیلی
دگرگونی نهایی
در مورد نویسندگان