کتاب حقیقت سینما، به نقد و بررسی و تحلیل فیلم‌های سی‌امین جشنواره فیلم فجر می‌پردازد. همچنین خلاصه‌ای از داستان فیلم‌ها را نیز شرح می‌دهد.

مهم‌ترین رویداد سینمایی ایران که هر ساله روی می‌دهد جشنواره فیلم فجر است. یکی از ویژگی‌های جشنواره فجر این است که علاقه و گرایش بیشتر کارگردانان را در هر سال روشن می‌سازد. به طور مثال در سال‌های اولیه برگزاری جشنواره علاقه اغلب فیلم‌سازان به ساخت فیلم‌هایی با محتواهایی همچون دفاع مقدس، انقلاب اسلامی، اخلاق‌گرایی، عدالت‌خواهی، ازخودگذشتگی و موضوعاتی شبیه به این بود.

هر دوره جشنواره فیلم فجر با نقات قوت و ضعف و فراز و نشیب‌هایی که دارد اتفاقات خاصی را رقم می‌زند، رویداها و حوادثی که برای اولین بار به نمایش گذاشته می‌شوند.

شعار سی‌امین جشنواره فیلم فجر "اخلاق، امید و آگاهی" بود، در حالی‌که اکثریت مطلق فیلم‌های جشنواره با موضوعاتی همچون «خانواده‌ستیزی»، «خیانت»، «ناامیدی» و «پوچ‌گرایی» و محوریت لمپنیسم ساخته و پرداخته شده بودند و نکته عجیب هم عدم خلاقیت و نوآوری در ترسیم چنین موضوعاتی بود. همین امر باعث شد تا فضایی متناقض همراه با پارادوکس برای مخاطبان و به ویژه منتقدان جشنواره پدید آید.

سی‌امین جشنواره فیلم فجر در حالی برگزار شد که در بردارنده اکثر ژانرهای سینمایی در بخش‌های گوناگون بود اما متاسفانه چه به لحاظ ساختاری و چه به لحاظ مضمونی کیفیت‌ پایین‌تری در قیاس با دوره‌های قبل داشت و در آن با حجم زیادی از فیلم‌های ضعیف و نازل و البته با انفجاری از مضامین مهیب و نگران کننده روبه‌رو بودیم.

در بخشی از کتاب حقیقت سینما می‌خوانیم:

در کنار پرداخت صحیح به موضوع خانواده یکی از نیازهای اساسی سینمای ایران در مقطع کنونی فیلم‌هایی با رویکرد عدالت‌خواهانه و آرمان‌گرایانه است. آثاری که مخاطبان خود را نسبت به مسائل پیدا و پنهان اجتماعی آگاه‌تر سازند و با دیدی منصفانه ضمن بیان نکات مثبت و نمایش جلوه‌های زیبای زندگی و ایرانی و پیشرفت‌های ایران بعد از انقلاب، کمبودها و مشکلات موجود در جامعه را نشان داده و با ظرافت به مسئولان هشدار دهند تا درصدد رفع این کمبودها برآیند. با این حال در سال‌های اخیر جریانی در سینمای ایران قدرت یافته که رویکردی معکوس را دنبال می‌کند. فیلم‌هایی که از آن‌ها به عنوان آثار "سیاه‌نما" یاد می‌شود. همان فیلم‌هایی که طعمه اصلی جشنواره‌های خارجی برای تبلیغ علیه کشورمان هستند. فیلم‌هایی از قبیل "پذیرایی ساده"، "تلفن همراه رئیس‌جمهور"، "چک" و ... که متاسفانه در جشنواره امسال حضور پررنگی داشتند.

نکته مهمی که نباید از آن غافل شد این است که اساساً باید حساب فیلم‌های چرک‌نما را با آثار اجتماعی جدا کرد. واقعیت این است که تمام فیلم‌هایی که به ترسیم کاستی‌ها و مشکلات اجتماعی می‌پردازند در یک رده قرار نمی‌گیرند. به همان اندازه که فیلم‌های اجتماعی و منتقد نسبت به بی‌عدالتی‌ها قابل احترام هستند، آثار سیاه‌نما خطرناک و زیان‌آورند. فیلم‌های اجتماعی واقعی مایه بیداری و آگاهی هستند و فیلم‌های چرک‌نما عامل انحطاط، وطن‌فروشی و گدایی از جشنواره‌های خارجی.

بهترین راهکار مدیریت سینمایی برای مقابله با سیاه‌نمایی در سینمای کنونی ایران، تقویت سینمای آرمان‌گرا و مقابله با ساخت چنین فیلم‌هایی از طریق عدم صدور مجوز برای ساخت و سپس عدم اکران این فیلم‌ها به خصوص در فستیوال فجر است که این اقدام مستلزم حضور افراد متعهد و معتقد به نظام و مبانی اسلامی در ترکیب هیئت‌های صدور جوز ساخت و اکران و هیئت انتخابیه فیلم‌های جشنواره است.

فهرست مطالب
مقدمه
آمین خواهیم گفت
برف روی کاج‌ها
بوسیدن روی ماه
خداحافظی
بی‌خود و بی‌جهت
بیداری
پرواز بادبادک ها
پذیرایی ساده
پل چوبی
پله آخر
تلفن همراه رئیس‌جمهور
چک
خرس
خوابم می‌آد
در انتظار معجزه
راه بهشت
روزهای زندگی
روییدن در باد
زندگی خصوصی
سلام بر فرشتگان
شور شیرین
ضد گلوله
گشت ارشاد
گیرنده
محرمانه تهران
ملکه
من و زیبا
نارنجی‌پوش
یک روز دیگر
یک سطر واقعیت
یک عاشقانه ساده
یکی می‌خواد باهات حرف بزنه
فیلم ویژه جشنواره: قلاده‌های طلا
جمع‌بندی