کتاب اصول کاربردی رفع اختلال املا در مقطع ابتدایی نوشته انسیه رمضانی، به نارسانویسی و املاپریشی در دانش‌آموزان دبستانی می‌پردازد و راهکارهایی را برای رفع این اختلال ارائه می‌دهد.

دانش‌آموزان ابتدایی بسیاری هستند که در درس املا مشکل دارند و نمرات خوبی در این درس نمی‌گیرند. معلمان و والدین، اغلب برای برطرف کردن این اشکال از شیوه‌های قدیمی استفاده می‌کنند و با صرف انرژی و وقت فراوان نه تنها به موفقیتی نمی‌رسند بلکه شاید باعث یأس، سرخوردگی و دل‌مردگی خودشان و خستگی و از بین رفتن علاقه دانش‌آموزان گردند و افت تحصیلی را موجب شوند.

با توجه به یافته‌های صورت گرفته درباره یادگیری، بعضی از ناتوانی‌ها که به توانایی کامل تبدیل نمی‌شوند در دسته اختلالات یادگیری قرار می‌گیرند. این افراد ممکن است از نظر هوشی در سطح متوسط یا بالا باشند؛ اما به دلایل بسیاری مثل اشکالاتی که در برخی از فرایندهای روانی پایه وجود دارد تفاوت میان میزان پیشرفت تحصیلی و توانایی آن‌ها زیاد باشد.

خواندن و شنیدن مهم‌ترین ابزار برای درک افکار و گفتار دیگران و همین‌طور نوشتن، وسیله‌ای بااهمیت برای بیان افکار و مقصود خود به دیگران است. بنابراین تمام تلاش‌هایی که در عرصه آموزش زبان در دبستان صورت می‌گیرد باید در جهت پرورش ارکان چهارگانه یعنی شنیدن، گفتن، خواندن و نوشتن باشد.

کارشناسان علوم تربیتی بر این باورند خطاهایی که کودکان در دیکته‌نویسی مرتکب می‌شوند هیچ کدام از یک مدل نیستند تا به این طریق بتوان با استفاده از فقط یک شیوه، تمامی آن اشتباهات را برطرف و به پیشرفت او اطمینان پیدا کرد. برای دستیابی به یک راه‌حل راحت و امیدوارکننده، اشتباهات املاهای کودک را از روی دفتر دیکته‌اش یادداشت کنید و دلیل یا دلایل آن را با راهنمایی‌های کارشناسان مربوطه پیدا کنید.

در بخشی از کتاب اصول کاربردی رفع اختلال املا در مقطع ابتدایی می‌خوانیم:

والدین نقش مهمی در کمک به آموزش املای فرزندان خود دارند؛ با وجود این، تعداد کمی از والدین از بهترین روش آموزش آگاهی دارند روش مرسوم والدین این است که از کودک، املای کلماتی را سؤال می‌کنند که از یک فهرست حفظ کرده است. این روش، شیوه‌ی مناسبی برای کودکان با مشکل املای ویژه نیست. بنابراین من روش دیگری را توضیح می‌دهم که در آن والدین نقش فعال و مثبت‌تری را در کمک به یادگیری املای فرزند خود ایفا می‌کنند. این روش برای کودکان با مهارت‌های آوایی ضعف یا مهارت‌های یادگیری دیداری ضعف مناسب است. اول، هدفتان آموزش روزمره‌ی تعداد محدودی کلمات باشد؛ معمولاً سه کلمه کافی است.

زمانی را انتخاب کنید که هر دو احساس آرامش می‌کنید و مضطرب نیستید. جلسات آموزشی باید با تشویق فراوان و مطابق با پیشنهادات صورت گیرند.

هر جلسه باید در حدود 15 دقیقه طول بکشد و ترجیحاً همه روز باشد. حساب آموزشی کوتاه و منظم بهتر از جلسات طولانی و نامنظم است. قبل از جلسه، کلماتی را برای آموزش انتخاب کنید که از فهرست کلمات مدرسه باشد. هر کلمه را به حروف تشکیل‌دهنده‌اش تجزیه کنید و هر حرف را روی یک کارت سفید بنویسید. برای مثال، correct cor و rect را در کارت دیگری بنویسید با bip-po-pot-a,mus و hippopotamus را در پنج کارت جداگانه بنویسید. توجه کنید که حروف مشابه همیشه جدا از هم باشند.

فرزندتان را در یک میز کاملاً روشن در مقابل خودتان بنشانید، کارت‌هایی را که اولین کلمه را می‌سازند به طریقی صحیح در جلوی کودک قرار دهید. از او بخواهید که کلمه را با صدای بلند بخواند. آن گاه کارت‌ها را جمع کنید و تک تک در جلوی کودک قرار دهید. از او بخواهید که به کارت نگاه کند و خودتان چهار ثانیه منتظر بمانید (به آرامی و به آهستگی بشمارید یک، دو، سه و چهار).

فهرست مطالب
مقدمه
تعاریف
الف) تعاریف مفهومی
ب) تعاریف عملیاتی
اختلال املانویسی
مشکل املایی ویژه یعنی چه؟
املا چگونه ارزیابی می‌شود؟
تاریخچه اختلال املانویسی
فرآیند املا در مغز
انواع اختلال دیکته‌نویسی
الف) نارسانویسی
ب) ضعف در حافظه‌ی دیداری
ج) ضعف در تمیز دیداری
د) ضعف در حساسیت شنوایی
ه) عدم دقت و توجه
علل اشتباه‌نویسی در دندانه
اشکالات مربوط به تشدید
علل اختلال دیکته‌نویسی
مشکلات آموزشی
«اُ» استثنایی
انواع خطاها
خطاهای املایی
خطاهای آوایی
خطاهای دیداری
خطاهای جانشین‌سازی حروف
خطاهای اضافه کردن و حذف کردن حروف
خطاهای زنجیره‌ای
خطاهای غیرمنطقی
پیشنهادات ترمیمی برای هر یک از خطاها
پیشنهاد به والدین
واژه‌نامه‌های املایی
با کودکی که دچار اختلال دیکته‌نویسی است چه کنیم؟
آموزش
املا نوشتن
روش
جامعه آماری
نمونه و روش نمونه‌گیری
ابزار
روش اجرا
روش تجزیه و تحلیل داده‌ها
یافته‌ها
بحث و نتیجه‌گیری
محدودیت‌ها
منابع