کتاب فرهنگ توصیفی تامین منابع مالی (فاینانس) نوشته‌ی مجتبی محبی و علی جوادی، به معرفی و آموزش تعاریف و اصطلاحاتی کاربردی در زمینه‌ی سرمایه‌گذاری خارجی می‌پردازد.

در شرایط کنونی کشورهای در حال توسعه با عنایت به نیاز به ایجاد نقدینگی با هدف به سرانجام رساندن طرح‌های عمرانی و غیر‌عمرانی، تمسک به روش‌های متنوع تأمین مالی خارجی، اعم از استقراضی و غیر‌استقراضی، امری است محتوم. این نیاز مبرم، آگاهی بیش از پیش متولیان امر و تسلط ایشان بر فرآیندها، قوانین، مفاهیم و اصطلاحات رایج در این عرصه را می‌طلبد.

کتاب فرهنگ توصیفی تامین منابع مالی (فاینانس) (Finance: Descriptive Lexicon) مبتنی بر تجربه فعالیت چندین ساله و به منظور ارائه تعاریفی واحد از مفاهیم و اصطلاحات کاربردی در این زمینه به رشته تحریر در آمده است. شایان ذکر است که در تألیف این فرهنگ‌نامه با اجتناب از بیان واژه‌ها و اصطلاحات غیر‌رایج و غیرکاربردی و با در نظر گرفتن شرایط موجود در زمان نگارش، نسبت به ارائه اصطلاحات متداول و مورد استفاده در مذاکرات، تفاهم نامه‌ها، قراردادها و سایر اسناد تأمین مالی خارجی و همچنین الحاق نمونه‌هایی از برخی از این قبیل اسناد اهتمام ورزیده شده است.

در بخشی از کتاب فرهنگ توصیفی تامین منابع مالی (فاینانس) می‌خوانیم:

تأمین مالی غیرقرضی (سرمایه‌گذاری)
در این روش تأمین کننده منابع مالی با قبول ریسک ناشی از به کار‌گیری منابع مالی در فعالیت یا طرح مورد نظر، انتظار برگشت اصل و سود منابع سرمایه‌گذاری شده را از عملکرد اقتصادی فعالیت یاطرح مورد سرمایه‌گذاری دارد.

تأمین مالی قرضی (استقراضی)
در این روش وام مورد نیاز از اعتبار‌ دهنده دریافت می‌شود و وام گیرنده موظف است در سررسیدهای مقرر اقساط بازپرداخت آن را به اعتبار‌ دهنده بپردازد، بدین ترتیب اعتبار‌ دهنده هیچگونه ریسکی را در خصوص عملکرد اقتصادی فعالیت یا طرح مورد سرمایه‌گذاری نمی‌پذیرد.