دولت آتی ضرورت دارد اهتمام جدی برای مدیریت فضای مجازی داشته باشد. نباید این روند رها کردن بی‌پناه مردم در این فضا استمرار یابد. حتی کشورهایی که در دنیا مدعی آزادی بیان هستند نیز درظاهر و باطن در فضای مجازی خطوط قرمز جدی برای خود تعریف کرده‌اند.

روزنامه جام جم ۲۰ تیر یادداشتی را به قلم علی فهیم‌دانش پژوهشگر حقوق و رسانه منتشر کرد و نوشت: در چند سال گذشته یکی از افتخارات دولت، در کنار مواردی که به آن تفاخر می‌شود؛ مثل برجام، سیاست خارجی و تعداد کشورهایی که در حال حاضر با آنها رابطه سیاسی نداریم، رها کردن فضای مجازی بوده است... به‌تازگی مجلس نروژ برای مقابله با تاثیر مخرب اینفلوئنسرها در دستکاری عکس‌ها در اینستاگرام وارد عمل شده و در راستای «حفاظت از کودکان و نوجوانان» با تصویب قانونی، اینفلوئنسرها را در اینستاگرام موظف کرده هرگونه دستکاری در عکس‌های منتشرشده از خود را اعلام کنند.  

این قانون فقط برای این‌که بهداشت روانی جامعه و به‌خصوص قشر جوان که اعتماد به نفس آنها لطمه می‌خورد، از آسیب در امان بمانند، مورد توجه پارلمان قرار گرفته است. پارلمانی که در آن نمایندگان وظیفه قانونی خود را انجام می‌دهند و نه با مصاحبه با رسانه‌ها...

 اعلام نکردن رتوش تصاویر نیز با مجازات ملی یا زندان همراه خواهد بود. فیس‌بوک نیز در بازه زمانی سه ماهه و در اجرای استاندارد جامعه، میلیون‌ها تصاویر مخالف اخلاق حسنه را حذف کرده و در چارچوب اعلامی خود یعنی خشونت، برهنگی و هرزه‌نگاری، تبلیغات تروریستی، نفرت‌پراکنی، اسپم(هرزنامه) و حساب‌های قلابی اقدام به مسدود کردن حساب‌های مرتبط با این موارد داشته است. (البته در خصوص دو مورد تروریسم و نفرت‌پراکنی اختلاف جدی مصداقی بین برخی کشورها و دکترین آمریکایی وجود دارد که به لطمه به آزادی بیان منجر می‌شود و مورد انتقاد جدی کشورهای آزادیخواه جهان است) حتی در انتخابات آمریکا نیز شاهد رعایت کامل خط قرمز نامرئی منافع ملی در اقدامات رسانه‌های اجتماعی در بستن حساب‌های رئیس‌جمهور وقت آمریکا بودیم.

یادآوری این موارد برای آن است که دولت بعد با افتخار درراستای مطالبه جامعه و به‌خصوص با عنایت به تجارب ارزشمند سازمان صداوسیما از زمان تشکیل سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر و دستاوردهای مطلوب آن، توجه جدی به فضای مجازی داشته باشد و کوتاهی‌هایی که در زمینه شبکه ملی اطلاعات شده را به‌سرعت جبران کند. جوانان و نوجوانان ایرانی حق دارند در فضای امن، بدون استرس و ترس، با آزادی در چارچوب‌های ملی و مذهبی که خانواده‌ها و خود آنها دلبسته آن هستند از تکنولوژی روز جهان بهره‌مند شوند.