مقاله علمی و پژوهشی " تاریخ و تطور واژه شاگرد در نظام اخلاق آموزشی ایران " مقاله ای است در 22 صفحه و با 45 فهرست منبع که در مجلات معتبر علمی و پژوهشی با رویکرد پژوهشهای اخلاقی منتشر شده است

در این مقاله علمی و پژوهشی به مباحث شاگرد، دانش آموز، فراگیر، متعلم،آموزش وپرورش،تحصیل، تربیت پرداخته شده است

چکیده مقاله

انسان در همه‌ی مراحل زندگی، از کودکی تا نوجوانی و بلوغ و حتی در سنین‌ سالخوردگی، پیوسته از‌ افکار‌ و رفتار دیگران متأثر است.از شرایط محیط نقش‌ می‌گیرد، و بر مـحیط زیـست اثر می‌گذارد.آنچه فرهنگ انسانی را می‌سازد مجموعه‌ی‌ این تأثیر و تأثرهاست؛ اعم از آنکه تغییر رفتارها نتیجه‌ی کوششهای عمدی و حسابشده‌ و‌ در قالب نظام آموزشی رسمی یا سنتی باشند، یا اینکه به صورت اثر محیط، به‌ ویژگیهای فرد و جـامعه شـکل بدهند. درهرحال دگرگونیهای جامعه از تأثیر عوامل‌ سنتی و نیز از کوششهای عمدی‌ نظام‌ آموزشی‌ رسمی ناشی هستند. مصداق اولیه این نظام آموزشی در تاریخ ایران قبل از اسلام و نیز ایران بعد از اسلام، حداقل تا قرن معاصر در واژه ای به نام شاگرد موضوعیت داشت که اراده حاکمیت در ذهن شاگرد و یا شاگردان به صورت فردی ویا جمعی در مکانهایی خصوصی و یا عمومی و یا به مقتضای زمان و مکان و شرایط پیش آمده ،حک وتأثیرگذاربوده تا بتوانند سرمایه انسانی کشور را در امتداد تفکر واندیشه سیاسی خودحفط و هدایت ودر مواقع نیار بهره برداری نمایند.این پژوهش در صدد است تاچگونگی تغییر و تطور واژه شاگرد و تبدیل آن به دانش آموز و واژه های دیگر و علل و عوامل پیرامونی این موضوع را در گذرزمان حتی تا دوره حاضر بررسی تا غایت نهایی مقاله محقق شود. به نظر می رسد نقش دولتها، خصوصا نفوذ دانشمندان و فرهیختگان و «الیت» جامعه در بدنه حاکمیت، بی تأثیر در «آلترناتیو» واژه شاگرد در نظام آموزش سنتی ورسمی ایران نبوده و علاوه بر آن احتمال می رود همسویی با سیاست های آموزشی و تربیتی جوامع برون مرزی در تغییر کلمه شاگرد تأثیر گذار بوده است.این پژوهش به روش تاریخی و شیوه جمع آوری مطالب به روش کتابخانه ای و اسنادی و تطبیقی تهیه شده است

دانشجویان دوره دکترا و کارشناسی ارشد می تواند از محتوای این مقاله برای رساله دکترا و پایان نامه کارشناسی ارشد بهره ببرند .