عضو هیات علمی پژوهشکده سرطان معتمد جهاد دانشگاهی گفت: در تحقیق اخیر منتشر شده توسط محققان ایرانی پیش بینی شده تا سال ۲۰۲۵ میلادی، بروز سرطان سینه تا ۶۳ درصد افزایش یابد.

دکتر شهپر حقیقت روز شنبه در گفت و گو با خبرنگار حوزه آموزش و دانشگاه افزود: میانگین سن تشخیص سرطان سینه در کشورهای در حال توسعه نسبت به جمعیت‌های اروپایی و امریکایی کمی پایین تر است و تحقیقات متعدد انجام شده در ایران پایین بودن سن بروز را غالبا به ساختار سنی جوان جمعیت مرتبط دانسته اند. اگر این فرضیات درست باشند انتظار می رود با تغییر ساختار جمعیتی به سمت سالمندی در سالهای آینده شاهد افزایش بروز این بیماری باشیم.

وی تاکید کرد:  این افزایش، لزوم آماده سازی سیستم بهداشتی کشور و فراهم آوردن تمهیدات لازم جهت کنترل مناسب این بیماری در سال های آینده را ایجاب می کند.

به گفته وی براساس آخرین گزارش نظام ثبت سرطان کشور در سال ۱۳۹۴، سرطان سینه با فراوانی نسبی ۲۵ درصد از سرطان‌های زنان، شایع‌ترین سرطان این جنس و ۱۲ درصد کل سرطان‌ها را تشکیل می‌دهد.

وی اظهار داشت: در سال ۱۳۹۴، ۱۳ هزار و ۱۰۶ مورد جدید سرطان سینه  در ایران شناسایی شد که ۱۲ هزار و ۸۰۲ مورد آن در زنان و ۳۰۴ مورد در مردان رخ داده است و میزان بروز اختصاصی سنی  آن ۶۳/۳۲ در صدهزار زن گزارش شده است.

این اپیدمیولوژیست ادامه داد: اگرچه میزان بروز فعلی سرطان سینه در کشور در مقایسه با بسیاری از  کشورهای امریکایی و اروپایی رقم بالایی نیست، اما نکته  مهم ابهامات موجود در زمینه  عوامل خطر ساز این بیماری درکشور، دلیل سن بروز پایین تر نسبت به سایر کشورها و نیز رند افزایشی بروز این بیماری در سالهای آینده است.

احتمال دخالت مکانیسم ایجاد و رشد تومور در افزایش بیماران جوان 

این محقق از زاویه آمار دیگری به میانگین سنی پایین مبتلایان به سرطان سینه نگریست و توضیح داد:‌ جالب اینکه در تحقیقی بر روی جمعیت  زنان ۲۵ تا ۳۹  ساله در امریکا مشاهده کردند که در یک بازه‌ ۸۰ ساله پس از تعدیل اثرات هورمونی و زایمان‌ها، میزان بروز سرطان سینه به‌طور معنی‌داری در زنان جوان افزایش یافته و از مقدار ۳/۱۶ در صدهزار زن در سال ۱۹۳۵ به میزان ۵/۳۸ در صدهزار زن در سال ۲۰۱۵ رسیده است. این مسئله لازم است محققان کشور را به این احتمال هدایت کند که شاید مکانیسم ایجاد و رشد تومورهای پستانی به گونه ای است که موجب افزایش بروز بیماری در سنین جوانتر می شود و صرفا ساختار سنی جوانتر کشور، توجیه گر پنج تا هفت سال میانگین سنی پایین­تر بروز سرطان سینه نباشد و بررسی این مسئله نیاز به تحقیقات وسیع جمعیتی و مولکولی دارد.

حقیقت افزود: در حال حاضر مهمترین رسالتی که بعهده تمامی سازمانهای سیاستگزار بهداشتی است کمک در تشخیص زودرس بیماری بوده و  در کشورهای اروپایی و آمریکایی با وجود آن که بروز این بیماری چندین برابر کشور ما است ولی میزان مرگ و میر مبتلایان به این سرطان، تقریبا با کشورهایی مانند ایران برابری می‌کند که علت آن سیستمهای غربالگری و تشخیص زودتر بیماری است.

عضو هیات علمی پژوهشکده سرطان معتمد جهاد دانشگاهی تاکید کرد: بر اساس پروتکلهای موجود، در شرایط فعلی پاندمی کووید-۱۹، اقدامات غربالگری و تشخیص زودس سرطان سینه  در جمعیت زنان بظاهر سالم توصیه نمی شود. اما  افزایش آگاهی زنان و بررسی بموقع افرادی که هر گونه علایم جدید در بافت پستان (مثل احساس سفتی در بافت، توکشیدگی پوست یا نوک پستان، ترشحات غیر طبیعی و غیره) را گزارش می کنند  از اولویت برخوردار است. ایجاد امکاناتی جهت مراجعه ی افراد علامتدار، موجب می شود که بدون ایجاد ازدحام زیاد در مراکز درمانی، در صورت وجود سرطان بموقع تشخیص داده شود.

حقیقت خاطرنشان کرد: شناسایی بموقع بیماری موجب دریافت درمان مناسب، بقای بیشتر و بهبود کیفیت زندگی فرد خواهد شد.