دکترصفایی مقدم: همه آدم‌ها مسیر زندگی شما را درک نمی‌کنند. اشکالی ندارد، زندگی آنها نیست که آن را بفهمند، زندگی شما است. تا وقتی خودتان را درک می‌کنید، نیازی نخواهید داشت که از دیگران تأییدیه بگیرید.

۱. توقع نداشته باشید که همه کارها را طبق استانداردهای شما «درست» انجام دهند.

اخلاقیات آدم‌ها براساس عوامل مختلف با هم متفاوت است، عواملی مثل تربیت، فرهنگ، اعتقادات معنوی و از این قبیل.

بعنوان مثال، ممکن است شما اهل مهمانی نباشید اما دوست‌تان مدام در مهمانی‌ها است.

این باعث نمی‌شود آدم بد یا خوبی باشد البته ممکن است طبق استاندارد بعضی‌ها اینکار خوب نباشد اما اینکه توقع داشته باشید آنطور که استاندارد شما است رفتار کنند، فقط باعث ناامیدی شما خواهد شد.

فقط سعی کنید که خودتان به استانداردهای خودتان پایبند باشید و اجازه بدهید دیگران هم استانداردهای خودشان را برای زندگی داشته باشند.

۲. توقع نداشته باشید که کامل باشند.

این وسواس برای کامل بودن موجب افسردگی، اضطراب، بیماری‌های مزمن و خطر اقدام به خودکشی می‌شود.

اجازه بدهید دیگران اشتباه کنند و از اشتباهاتشان درس بگیرند. به این فکر کنید که اگر هیچکس اشتباه نمی‌کرد دنیا واقعاً چه شکلی می‌شد.

همه ما ربات‌هایی سرد و بی احساس بودیم که هیچ لذتی را در زندگی تجربه نمی‌کردیم.

۳. توقع نداشته باشید که با همه حرف‌هایتان موافق باشند.

تصور کنید اگر با استفاده از سوخت فسیلی برای راه انداختن ماشین‌هایمان، خانه‌ها یا هر چیز دیگر موافق بودید چه بلایی سرمان می‌آمد.

اگر این اختلافات عقیده‌ای نبود امروز ماشین‌ها برقی و انرژی خورشیدی نداشتیم.

۴. توقع نداشته باشید که فکرتان را بخوانند.

بعضی‌ها بینش قوی‌تری دارند اما خیلی‌ها قادر به فهمیدن احساس یا نگاه شما نیستند.

اینکه شما نسبت به احساس دیگران حساس‌تر هستید به این معنی نیست که بقیه هم باید همه چیز را از نگاه شما بخوانند.

همه دوست ندارند روانشناس باشند، به همین دلیل خودتان را خیلی روشن و واضح ابراز کنید تا دیگران مجبور نشوند که فکر و احساستان را حدس بزنند!

گفتگوی صادقانه و آزاد روابط مستحکم‌تری می‌سازد.

۵. توقع نداشته باشید که هر بار زمین خوردید، بلندتان کنند.

البته دوستان و خانواده خوب وقتی نیاز داشته باشید به کمک شما می‌آیند اما برای پاک کردن خاک روی لباستان از آنها توقع نداشته باشید.

آن‌ها هم مشکلات درونی خودشان را دارند و نمی‌توانند هم وزن مشکلات شما و هم مشکلات خودشان را تحمل کنند.

می‌خواهند کمکتان کنند اما نه همیشه و نه در همه زمان‌ها.

این به آن معنی نیست که به شما اهمیت نمی‌دهند، این یعنی گاهی باید خودتان به تنهایی بار مشکلات و چالش‌هایتان را به دوش بکشید.

۶. توقع نداشته باشید که درکتان کنند.

«همه آدم‌ها مسیر زندگی شما را درک نمی‌کنند. اشکالی ندارد، زندگی آنها نیست که آن را بفهمند، زندگی شماست.».

تا وقتی خودتان، خودتان را درک می‌کنید، نیازی نخواهید داشت که از دیگران تأییدیه بگیرید.

۷. توقع نداشته باشید که آنطور که شما با آنها رفتار می‌کنید با شما رفتار کنند.

تا زمانیکه همه آدم‌ها باملاحظه‌تر شوند، باید بپذیریم که با ما بد رفتار کنند چون هنوز نمی‌توانند رابطه درستی حتی با خودشان داشته باشند.

با دیدی مهربانانه به رفتار آنها نگاه کنید تا اگر آن اندازه که شما با آنها مهربان هستید، با شما مهربان نبودند، ناراحت و ناامید نشوید.

۸. توقع نداشته باشید که همان آدمی بمانند که یک سال پیش بودند.

آدم‌ها برحسب تجربیات و شرایط زندگی‌شان به‌مرور زمان تغییر می‌کنند.

همه آدم‌ها هر روز در جنگی سخت دست‌وپنجه نرم می‌کنند و هیچ‌کس جز خودشان واقعاً آن را درک نمی‌کند.

پس وقتی می‌خواهید قضاوت‌شان کنید، این را به یاد داشته باشید.

آدم‌ها را با همه تغییراتی که داشته‌اند دوست داشته باشید، نه‌فقط وقتی با ایده آل‌ها و استانداردهای شما همخوانی داشته باشند.

۹. توقع نداشته باشید که همیشه همه‌چیز را باهم داشته باشند.

توپ ترکش زندگی هرازگاهی به همه می‌خورد و برای آدم‌های مختلف جمع‌وجور کردن خودشان ممکن است زمان متفاوتی طول بکشد.

به دیگران محبت داشته باشید و درک کنید که همه آدم‌ها همیشه همه تلاش‌شان را می‌کنند.

سعی کنید ارزش بیشتری به دنیا و به روابط‌تان بدهید و سعی نکنید دیگران را در اداره زندگی‌شان کنترل کنید.

۱۰. اگر خودتان به خودتان عشق نداده‌اید، توقع نداشته باشید که به شما عشق بورزند.

همه روابط با شما شروع‌ شده و با شما تمام می‌شود.

به همین دلیل اگر می‌خواهید کسی به شما عشق بورزد، باید اول عاشق خودتان باشید.

«یادتان نرود که اول عاشق خودتان شوید.»