مطالعات جدید نشان می‌دهد غیرفعال‌کردن یک پروتئین انعقادی خون از آسیب استخوانی ناشی از بیماری پیوره پیشگیری می‌کند. این راهکار علاوه بر بیماری لثه، برای پیشگیری و درمان سایر اختلالات التهابی که ناشی از تجمع این پروتئین هستند، از جمله رماتیسم و ام اس، کارساز است.

به گزارش پایگاه خبری ساینس، بیماری پیوره یک بیماری عفونی است که باعث آسیب به بافت دهان می‌شود و می‌تواند با آسیب به استخوان نگه‌دارنده دندان، باعث افتادن آن شود.

مطالعات اخیر محققان موسسه ملی تحقیقات دندان‌پزشکی و جمجمه (NIDCR) در آمریکا نشان می‌دهد مسدود کردن پروتئین انعقادی در خون می‌تواند از آسیب استخوانی ناشی از پیوره در مدل‌های حیوانی و انسانی پیشگیری کند.

براساس این مطالعه، تجمع پروتئین فیبرین که یک پروتئین لخته‌کننده خون است، باعث تحریک و بیش فعالی واکنش ایمنی می‌شود که نتیجه آن بیماری لثه و استخوان‌های فک است.

بر اساس آمار حدود نیمی از بزرگسالان بالای ۳۰ سال و ۷۰ درصد از افراد بالای ۶۵ سال درگیر پیوره می‌شوند. این بیماری یک عفونت باکتریایی است که بافت‌های نگهدارنده دندان را تحت تاثیر قرار می‌دهد که در مرحله اول با قرمزی، تورم و التهاب لثه همراه است و در مراحل پیشرفته، استخوان زیرین آسیب می‌بیند و دندان می‌افتد.

در محل آسیب، پروتئین فیبرین معمولا نقش محافظتی دارد و به تشکیل لخته و فعال‌کردن سلول‌های ایمنی کمک می‌کند. ولی زمانی که بیش از اندازه تجمع یابد، مشکل‌ساز است.  

سرکوب فعالیت غیرطبیعی پروتئین فیبرین علاوه بر بیماری‌های لثه، برای پیشگری و درمان سایر اختلالات التهابی که ناشی از تجمع این پروتئین هستند، از جمله رماتیسم و ام اس، کارساز است.

نتایج این مطالعه در نشریه  Science منتشر شده است.