سمت و سوی تحولات سیاسی و نظامی در افغانستان به چه مسیری است. با توجه به کنترل ۶ ولایت مهم و استراتژیک در افغانستان از سوی طالبان، این سوال مطرح است که بحران نظامی و امنیتی در افغانستان به کدام سو پیش می رود؟

تحولات یک هفته اخیر این نگرانی را به شکل جدی مطرح ساخته که قدرت طالبان و تصرفات برق آسایش بیش از حد تصورات دولت مرکزی افغانستان است و این جریان نظامی در تحکیم موقعیت نظامی اش در ژئوپلیتیک افغانستان است.
طبق گزارش رسانه های بین المللی شهرهای بزرگی نظیر قندوز، استان نیمروز و همچنین چندین گذرگاه استراتژیک به کنترل طالبان در آمده است. اخیرا هم شهر ایبک در نزدیکی مزار شریف به تصرف طالبانی ها در آمده و طالبان درصدد است تا نبرد را  در صحنه این کشور گسترش دهد. 
مساله قابل تامل در این میان، نحوه واکنش عمل و مواجهه دولتمردان افغانستانی نسبت به سقوط شهر ها و ولایت ها است.  توئیت وزیر دفاع افغانستان با این مضمون که  نیروهای امنیتی و دفاعی همواره آماده دفاع از سرزمین ما هستند؛ قابل تامل است . این توئیت درست بعد از فتح شهر قندوز از سوی طالبان از طرف ژنرال بسم الله محمدی منتشر شد و این شائبه را مطرح کرد که آیا پیامدهای دومینوی سقوط شهرها آشکار نیست . اشرف غنی رئیس جمهوری افغانستان هم در جمع نمایندگان مجلس این کشور گفت که  ارتش افغانستان نقطه تمرکزش بر اهداف استراتژیک است.
لازم به اشاره است که افغانستان ۳۴ ولایت دارد و طبیعی است که سقوط ۶ ولایت در کمتر از دو هفته زنگ خطر بزرگی برای این کشور را به صدا درآورده است . برخی رسانه های خارجی گزارش دادند تصرفات جدید طالبان سرعت گرفته است. در گزارشی که در روزنامه گاردین در خصوص تصرفات طالبان منتشر شده است به نقل از یک مقام محلی در شهر  در شهر ایبک آمده است که نظامیان طالبان با سلاح های سنگین و نیروهای مسلح با کمترین مقاومت محلی شهر را به کنترل در آوردند. نباید از نظر دور داشت که ادامه این وضعیت می تواند به صورت اتوماتیک زمینه افزایش تصرفات طالبان را فراهم سازد. این نکته هم مهم است که پیکارگران طالبان در استراتژی جنگی و نظامی سعی می کنند با القای ترس و وحشت، زمینه مقاومت مردمی و نظامی را در سمت مقابل تضعیف کند. 
این گزارش حاکی است افزایش تصرفات طالبان باعث احتمال استحکام موقعیت نظامی این جریان هم به لحاظ نظامی با یارگیری های جدید از حامیان و همچنین تقویت امکانات لجستیکی و تجیهزات نظامی می شود. شهری مثل قندوز که محل تجارت نظامی و اقتصادی افغانستان با تاجیکستان است، این ظرفیت را برای طالبان ایجاد می کند که با کسب منابع درآمدی جدید، تجدید قوا کرده و با انرژی و توانی جدید به ادامه نبرد بپردازد. به بیانی دیگر ادامه بلاتکلیفی و ابهام در وضعیت بحران در افغانستان به نفع طالبان است و به این گروه فرصت نفس گیری جدید می دهد. از سوی دیگر زمینه بی اعتمادی عمومی هم به توانمندی و کارآمدی دولت مرکزی افزایش می یاید که نتیجه منطقی اش، تشدید بی ثباتی و جنگ داخلی در افغانستان خواهد بود.