کتاب زنان دیکتاتورها: موسولینی، لنین، استالین، مائو، هیتلر، صدام حسین، بن لادن نوشته‌ی دایان داکرت با نگاهی زنانه زندگی اربابان جنایتکار تاریخ را مورد واکاوی قرار می‌دهد و از همسران و معشوقه‌های این افراد می‌گوید و پرده از اسراری بزرگ برمی‌دارد.

درباره‌ی کتاب زنان دیکتاتورها:

شخصیت‌های بزرگ تاریخی به خصوص دیکتاتورهای مشهور، همیشه دو چهره‌ی متفاوت دارند؛ یکی که همه با آن آشنایی دارند و در صفحات تاریخ یافت می‌شود و دیگری که در خفا است و بیشتر از روی حدس و گمان می‌توان به آن پی برد. مهم‌ترین بخش چهره‌ی پنهان دیکتاتورها معمولاً به زنان مربوط می‌شود و نباید از یاد برد که زنان در زندگی خصوصی و شکل‌گیری هویت چهره‌های تاریخی نقش موثری دارند. کتاب زنان دیکتاتورها (Dictators' spouses) نیز قصد دارد تا اتفاقاتی را روایت کند که در خفا رخ داده است. دایان داکرت (Diane Ducret) که بیشتر به عنوان روزنامه‌نگار شناخته می‌شود، نگاهی کاملاً زنانه به مقوله‌ی سیاست و سیاستمداران دارد و از این روی می‌توان اثر پیش رو را بسیار متمایز دانست. با توجه به رویکرد کتاب، نویسنده تنها نگاهی گذرا و سطحی به دنیای سیاست دارد و بیشتر به زندگی خصوصی و زنان زندگی دیکتاتورهای مشهور می‌پردازد.

زنانی که در کتاب حاضر از آن‌ها یاد می‌شود، معشوقه‌ها و همسران عقدی و رسمی سیاستمداران بوده‌اند که گاه حتی تا پایان عمر با این شخصیت‌های تاریخی زندگی کرده‌اند. یکی از نکات بسیار جالبی که در زندگی بیشتر دیکتاتورها دیده می‌شود، انزوای خودخواسته‌ی آن‌ها است که پس از آشنایی با یک زن پا به دنیای زنانه می‌گذارند و راه خود را در سیاست نیز می‌یابند. با این اوصاف کتاب زنان دیکتاتورها را می‌توان اثری دانست که سیر تکاملی شخصیت‌های این جنایتکاران بزرگ را مورد بررسی قرار می‌دهد. لازم به یادآوری است، این اشخاص معمولاً با وجود استفاده‌های بسیاری که از زنان می‌کردند دیدگاه‌هایی ضد فمینیستی داشته‌اند.

مطالعه‌ی کتاب زنان دیکتاتورها به چه کسانی توصیه می‌شود؟

اگر شما هم از دوستداران تاریخ هستید، فرصت مطالعه‌ی این کتاب را از دست ندهید. مطمئن باشید اطلاعاتی که با خواندن این کتاب به دست می‌آورید شما را شگفت‌زده خواهد کرد.

جملات برگزیده کتاب زنان دیکتاتورها:

- در سیاست، باید از پشتیبانی زنان برخوردار بود چون مردان خودشان دنبال‌تان می‌آیند. (آدولف هیتلر)
- همکاری با مردان در روند تاریخ به همان نقطه‌ای ختم می‌شود که من هستم. (جیانگ چینگ، بیوه مائو)
- ای وای از مردی که مرغش یک پا دارد، به خصوص موقعی که با یک زن سر و کار پیدا می‌کند. (مارگاریتا سرفاتی)
- تو مردی غیر قابل تحمل هستی! تو یک جلادی! این تویی که همسرت، پسرت و کل ملت روسیه را شکنجه کردی! (نادیا استالین)

در بخشی از کتاب زنان دیکتاتورها می‌خوانیم:

موسولینی هجده سال دارد و به فکر فاصله گرفتن از زادگاهش افتاده است. او در 29 ژوئیه سال 1883 در «دوویا پریداپیو» یعنی در قلب رومانیای سوسیالیست به دنیا آمد. پسر آهنگر روستاست. بنیتو، به‌شدت خودشیفته و مغرور است و پیوسته به دنبال فریب زنان. به کافه‌ها و جشن‌های روستایی می‌رود تا رقص‌های زنان را تماشا کند. او می‌تواند در آن جا خود را به این جنس لطیف نزدیک نماید. وقتی تحصیلاتش را تمام می‌کند تصمیم می‌گیرد راه مادرش را دنبال کند. مادری که چند سال پیش فوت کرده است. به یک مدرسه معمولی می‌رود تا معلم شود. در فوریه 1902 او اولین پستش را در یک روستای نزدیک پیدا می‌کند. در آن زمان، خلقی درهم برهم دارد. لباس‌های مشکی می‌پوشد و به ندرت کلاه لبه‌دارش را از سر بر می‌دارد یا آن لباس بی‌قواره‌اش را از تن در می‌آورد. به نظرش این ظاهر نچسب توجه دیگران، به خصوص زنان را به خود جلب می‌کند.

در این دوران است که او هر روز الکل زیادی مصرف می‌کند، گاهی خود را در وضعیتی خنده‌دار می‌بیند، گاهی با سایر سوسیالیست‌ها در روستا هم‌صحبت می‌شود، بارها همراه آن‌ها دیده می‌شد که موقع طلوع فجر در میدان کلیسا دراز کشیده و خوابیده‌اند، مقادیر زیادی از انواع مشروبات را در طول شب مصرف می‌کند، همچنین علاقه کودکانه‌ای به بحث و مشاجره دارد، جشن‌ها و حلقه‌های رقص تقریباً هر هفته برگزار می‌شود، هر وقت به این مجالس می‌رود تپانچه آمریکایی‌اش را نیز با خود می‌برد.

رفتار این معلم جوان در روستا نفرت‌انگیز است. با این حال توانست توجه «جولیا ف» را پس از آشنایی در یک مراسم رقص به خود جلب کند. تقریباً از بیست سال کمی رد کرده بود.

فهرست مطالب
مقدمه مترجم
بخشی از یک مصاحبه
مقدمه نویسنده
بنیتو موسولینی
لنین
استالین
مائو ببری برای زنان
آدولف هیتلر و زنان
صدام حسین