محققان با تکیه بر تکنیک نورومدولاسیون دستگاهی به اندازه یک تلفن همراه ابداع کردند که با تحریک عصب واگ از بروز حملات میگرنی پیشگیری می‌کند.

به گزارش پایگاه اینترنتی «مدیکال اکسپرس»، داروهای خانواده تریپتان‌ها به عنوان درمان اصلی میگرن شناخته می‌شوند اما بیماران مبتلا به این بیماری نمی‌توانند بیش از دو بار در هفته از این داروها استفاده کنند. عُمَر نجیب از متخصصان مغز و اعصاب و پژوهشگران دانشکده پزشکی دانشگاه ویرجینیای غربی به دنبال آن بود تا بدون چنین محدودیتی و با تکیه بر روش نورومدولاسیون روش جدیدی برای درمان و پیشگیری از بروز حملات میگرنی ابداع کند.

نورومدولاسیون عبارت است از روش‌هایی که فعالیت یک سلول عصبی را به تنظیم یا تغییر فعالیت مجموعه بزرگی از سلول‌های عصبی منجر می‌کند. به گفته نجیب، «در نورومدولاسیون می‌توان با تحریک اعصاب یا نواحی خاصی از مغز با استفاده از پالیس‌های الکتریکی یا مغناطیسی، در سیستم مرکزی درد دستکاری کرد.»

نتایج تحقیقات و تلاش‌های نجیب و تیم همکارانش دستگاهی به اندازه یک تلفن همراه بود. در این دستگاه از تکنیک نورومدولاسیون برای تحریک عصب واگ استفاده می‌شود. عصب واگ طولانی‌ترین عصب جمجمه‌ای در بدن انسان است که مسیری مدور را از ساقه مغز تا صورت، گردن، قفسه سینه و شکم طی می‌کند.

نجیب می‌گوید: «محرک عصبی واگ که سال‌هاست در بیماران مبتلا به صرع مورد استفاده قرار می‌گیرد، در بدن بیمار کار گذاشته می‌شود. اما این دستگاه جدید غیر تهاجمی است و به روش دیگری کار می‌کند. این محرک به گردن وصل شده و با تحریک اختصاصی عصب واگ تغییراتی را در نواحی ساقه مغز که در روند میگرن نقش دارند، ایجاد می‌کند. این دستگاه با سرکوب واکنش این نواحی در روند حملات میگرنی اختلال ایجاد کرده و اگر به طور منظم روزانه سه بار مورد استفاده قرار گیرد، از بروز این حملات جلوگیری خواهد کرد.»

مطالعات انجام شده بر روی نمونه‌های حیوانی و داده‌های جمع‌آوری شده از تصویربرداری پزشکی نشان می‌دهد که این دستگاه در جلوگیری و مقابله با حملات میگرنی مؤثر است. حال نجیب و همکارانش به دنبال آزمایش عملکرد آن در بیماران مبتلا به میگرن هستند. اگر نتیجه آزمایشات بالینی مثبت باشد، درمانی جدید در اختیار بیماران قرار خواهد گرفت که نسبت به داروهای معمول برای میگرن عوارض جانبی کمتری دارد.

میگرن یک بیماری عصبی است که غالباً با سردردهای شدید شناخته می‌شود. علائم این بیماری به اصطلاح نامرئی ممکن است شامل تهوع، استفراغ، مشکل در صحبت کردن، بی حسی یا سوزن سوزن شدن بدن و حساسیت به نور و صدا باشد.