حکومتی مطلوب مردم جوامع مختلف است که بتواند معاش و امید به آینده را برای همه مردم تأمین کند؛ چگونگی نگرش و راهکارهای هر دولت به امرار معاش و آینده جامعه، موفقیت آن دولت را رقم می زند.

لطفعلی بخشی اقتصاددان یادداشتی را دوشنبه هشتم دی در روزنامه ایران منتشر کرد که در ادامه متن آن را می خوانیم: اینکه مردم هر کشور چقدر به آینده خوشبین باشند، بسیار مهم است؛ هر حکومت که در دو زمینه معاش و امید به آینده موفق نباشد در دنیا حرفی برای گفتن ندارد؛هر کشور که به مسائل غیراقتصادی بهای زیادی بدهد تاوان زیادی هم برای آن می‌پردازد. مسئولان کشورها نباید به‌خاطر مطرح ساختن مسائل سیاسی، روابط بین‌المللی کشور را دچار مشکل کنند.

افزایش و تنش در روابط بین‌الملل، برای اقتصاد بشدت آسیب زا است. نتیجه روابط نامطلوب با سایر کشورها و دشمنی با آنها، موجب تضعیف موقعیت کشور در نهادهای بین‌المللی مانند سازمان ملل است ؛در روابط بین‌الملل باید طوری رفتار کرد که حرف یا پیشنهاد ما بیشترین طرفدار و خریدار را داشته باشد. نباید حرف‌هایی، مسائلی و موضوع هایی در سطح بین‌الملل مطرح شود که اقتصاد کشور را در معرض آسیب قرار دهد. بهترین معیار موفقیت حکومت‌ها افزایش درآمد سرانه مردم است؛ کشوری که اقتصاد بهای لازم را ندهد و اهداف سیاسی را مقدم بر اهداف اقتصادی شمارد، دچار گرفتاری‌های اساسی خواهد شد.

کشورهایی که اهداف اقتصادی را مقدم قرار دادند در اهداف سیاسی هم موفق‌تر شدند؛ اثرگذاری کشورهایی مانند مالزی و ترکیه در اقتصاد و سیاست دنیا افزایش یافته چون این کشورها برای تقویت اقتصاد خود تلاش کردند، هر چه اقتصاد کشوری قوی‌تر و پیشرفته‌تر باشد وجهه بین‌المللی آن کشور افزایش خواهد یافت.

مردم در همه کشورها همیشه طالب زندگی بهتر هستند و در تلاشند که زندگی فرزندانشان از زندگی خودشان بهتر باشد و نسل به نسل رفاه بیشتری را در جامعه شاهد باشند؛ هرقدر قدرت اقتصادی کشوری و معیشت مردم آن بهتر و بیشتر باشد حرف آنها در دنیای سیاست بین‌الملل و امور داخلی خریدار بیشتری دارد و شعارهای سیاسی چنین کشوری بیشتر پذیرفته خواهد شد.

اقتصاد قوی بیانگر سیاست‌های درست است و به همین دلیل دنیا مجبور می‌شود بیشتر به حرف شما اعتنا کند. درتمام کشورهای جهان اقتصاد هدایت کننده سیاست کشورها است. کشورها برای کسب منافع اقتصادی بیشتر روابط خود را متنوع می‌کنند و با هر کشور با توجه به شرایط حاکم با آن ارتباط برقرار می‌کنند؛ کشورهای با اقتصاد قوی می‌توانند در مقابل کشورهای بزرگ و ابرقدرت‌ها بایستند؛ لزومی ندارد با سیاسی کاری افراطی، خودمان را از صحنه مناسبات بین‌المللی حذف کنیم.

یکی از مزیت‌های یگانه ایران موقعیت ترانزیتی آن است و نباید کشور را از این مزیت بزرگ محروم کنیم؛ با روندی که شاهدیم ارتباطات کشورهای اطراف در جهتی پیش می‌رود که این مزیت ما از دست خواهد رفت؛ حذف مزایای ترانزیت ایران، تهدید آینده اقتصاد کشور است که به همراه آن حذف از مناسبات جهانی اتفاق می‌افتد. در اقتصاد می‌گویند «جایی که الان ایستاده‌ایم نتیجه انتخاب‌های گذشته ما است، جایی که در آینده می‌ایستیم نتیجه انتخاب‌های امروز ما است.» باید انتخاب‌های خود را عوض کرده و با دنیا تعامل بهتری داشته باشیم و شعارها را با شعارهای اقتصادی عوض کنیم تا بتوانیم در میان کشورهای قدرتمند جای بگیریم.