1- راهکار اول - استفاده از آواها و صوت ها : در این روش والدین برای هر نشانه یا حرفی که کودک می نویسد صدا و آوایی با دهانشان ایجاد می کنند که این صداها و آواها می تواند خنده دار ، جدی ، غمگین ، گریان و جنبه ها ی هیجانی متفاوتی داشته باشد. والدین در این روش همچنین می توانند برای هر نشانه یک اسم انتخاب کرده و هنگامی که کودک نشانه را می نویسد آنها اسم آن نشانه را با آواهایی که بار هیجانی دارند ترکیب نمایند برای مثال : کودک در حال نوشتن نشانه ی « آ » است مادر همزمان در حالی که صدای «آ » را کشیده ، می گوید من« » کوچولویم و برای نشانه ی بعدی نیز به همین ترتیب یک اسم دیگر و....
2- راهکار دوم - سخن گفتن از زبان نشانه ها و کلمه ها : در این روش همچنان که کودک مشغول نوشتن است مادر یا پدر خود را به جای نشانه ها قرار داده و از زبان آنها با کودک سخن می گویند . مثلا کودک «ب» را می نویسد مادر می گوید آفرین عزیزم که مرا نوشتی؛ حالا برای این که تنها نباشم یک برادر هم کنارم بنویس تا با او حرف بزنم، کودک نشانه ی بعدی«ب » را می نویسد مادر می گوید : وای چه برادر زیبایی برایم نوشتی زحمت بکش و یک خواهر هم برایم بنویس و....
3- راهکار سوم - قصه گفتن برای کودک: در این روش همچنان که کودک تلیفش را می نویسد برایش قصه تعریف کنید، بهتر است قصه هایی برای کودک بگویید که وی آنها را دوست دارد و به علاوه قصه را به گونه ای تعریف کنید که کودک از نوشتن دست نکشد.
4- راهکار چهارم - مسابقه دادن با کودک : در این روش والدین هم یک کاغذ برداشته و از همان نشانه یا کلمه ای که کودک می نویسد شروع به نوشتن کرده و به کودک می گویند هر کسی که زودتر و تمیز تر بنویسد برنده می شود....
5- راهکار پنجم - توصیف نوشته های کودک از زبان یک موجود دیگر مثلا دفتر یا مداد یا پاک کن کودک و.... در این روش همچنان که کودک می نویسد مادر خود را به جای یکی از اشیا نامبرده قرار داده و از زبان آن شی مشق کودک را توصیف می کند مثلا برای نشانه ای که کودک نوشته ،می گوید : وای این اگر بگذاری تو آفتاب جفت جفت می پرد و یا برای نشانه ی دیگر می گوید : آهان حالا این یکی بدک نیست و...