«این ترانه هم شاید» عنوان مجموعه سروده‌های «مریم عبدی» است که به موضوعات انتظار، دفاع مقدس و عاشورا پرداخته است.

این کتاب ۷۲ صفحه‌ای با شمارگان یک‌هزار نسخه در قطع رقعی و قیمت هشت هزار تومان از سوی انتشارات «یوحنا» روانه کتابفروشی‌ها شده است.

سروده های این کتاب در قالب سه فصل مجزا با عنوان‌های انتظار، یک ثانیه عاشقی و حس رهایی ارایه شده که درمجموع ۴۵ قطعه شعر را شامل می‌شود.

چرا اشاره به دور است، رفتی بیایی سال‌هاست، یک نگاه چشمانت، به‌خاطرباران، ماه خیمه، شرمنده مشو، فقط به یک اشاره، کسی که چشماش به دره، هنوز مثل غنچه‌ای، بی‌رخ دل‌فزای تو و پس کی؛ عنوان سروده‌هایی است که در فصل اول این کتاب آمده و به زیبایی تصویر ذهنی شاعر در موضوع انتظار با خوانندگان به اشتراگ گذاشته شده است.

شاعر در فصل دوم کتاب حال و هوای دفاع مقدس را با ترکیب‌بندی زیبایی از واژگان بازآفرینی کرده و در قالب ۲۱ قطعه سروده با عنوان‌های شعر سفر، چقدر خسته‌ام، گاهی نگاهم کن، گریه باران، صورت زیبا، این ترانه هم شاید، با من بمان، یادت باشد، به یاد پدر، گل من، دست گرمت رو، صدای بهار، پراز سلوک، ماه پری چهره، گاهی، عشق بیچاره، امید شعر من، هرجا که باشی، نفسم، واسه تو و چون شمع ارایه داده است.

اما فصل سوم کتاب لحن و نوای دیگر دارد و کاملا متفاوت از بخش‌ها و سروده‌های دیگر است و با عنوان حس رهایی نوعی سرایش عشق از داستان پرماجرای عشق ناتمام شهادت دارد که خواندنش خالی از لطف نیست و یک مجموعه ۱۳ قطعه‌ای را شامل شده است.

لاله‌های باغبان، از ستاره پرسیدم، تقدیم به شهید زنده، روی خط، تقدیم به شهدای غواص، فصل درو، مثل آن مرد، مرد خوب مادر، رنگین کمون، ساز نی، حسرت، وقتی که لاله پرپر شد و توکوچه‌های شهر ما عناوین شعرهای است که در این بخش از کتاب ارایه شده است.

نگاه شاعر در تمامی آثار منظوم ارایه شده این کتاب ناب و خاص است و حس خود را توانسته با انتخاب موثر کلمات به بهترین شکل به اشتراک بگذارد آنجا که در قطعه شعر این ترانه هم شاید می‌گوید: «حرف‌های پایانی است، لحظه‌لحظه‌اش پیداست، نغمه‌های پایانی است، می‌شود به آن خندید و کوچه را کمی جان داد، می‌شود در آن خوابید یا به آسمان افتاد، این ترانه هم انگار در اسارتش مرده است، جان تازه می‌خواهد، شاید زمین خورده است...»

قطعه شعر رفتی بیایی سال‌هاست با محتوای انتظار است و فضای کاملا احساسی و صمیمی دارد به طوری که به آسانی با خواننده ارتباط برقرار می‌کند در بخشی از این شعر آمده است: «رفتی بیایی سال‌هاست، زودت به دیر بسته شد، باور کن حتی جمعه هم از بی‌قراریت خسته است، تا کی میان ثانیه عطر تو را تعبیر کنم، با هر قدم در کوچه‌ها نام تو تفسیر می‌شود...»