کتاب خانه‌های برکت‌زا نوشته اسماعیل شفیعی سروستانی، با لحنی شیرین و روان، درباره‌ی عواملی سخن می‌گوید که به طور کامل از آن‌ها غافلیم ولی در عین حال، عامل برکت و رحمت در زندگی ما هستند.

کسانی که واسطه‌ی خداوند برای رساندن برکت و فضل و رحمت به مخلوقات هستند و ما در زندگی امروز خود از آن‌ها غافلیم و در عوض، برای برکت یافتن به دنبال عواملی پوچ و تو خالی هستیم که خود محتاج، ترحم دیگری‌اند.

عبارات دلنشین و گوش‌نواز «مبارک باد»، «تبریک عرض می‌کنم» و «خدا برکت دهد» سهم بزرگی از گفتار روزانۀ همۀ ما را به خود اختصاص می‌دهد؛ به ویژه در اعیاد ملی و مذهبی و مراسم‌ و برنامه‌های شادی‌ بخش، همچون ازدواج‌ها و تولدها؛ اما کمتر شخصی از همۀ منظور و مفهوم نهفته در پشت این عبارات و از منشأ و مشرب آنچه که آن را «برکت» و «مبارکی» می‌خوانند، آگاهی دارد.

در آیات متعددی از «قرآن کریم» و مجموعۀ ادعیه و زیارات رسیده از حضرات معصومان (ع) نیز به کرات از این واژگان و مفاهیم مرتبط با آن استفاده شده است. برخی از این ادعیه و زیارات، آکنده از توصیفاتی دلنشین و گوش‌نواز دربارۀ «برکت و مبارکی» است، عباراتی که حضرات معصومان (ع) را باعث برکت‌افزایی و مبارکی معرفی می‌کند؛ بلکه از حجج الهی، به عنوان «مساکن‌ برکۀ‌ الله» یاد می‌کنند.

عباراتی که همۀ حکمت و علم الهی دربارۀ آن ذوات مقدسه، آن توصیفات را حمایت می‌کند. در فرازی از «دعای جامعه»، از حضرات معصومان (ع) با عبارت «مساکن برکۀ‌الله» یاد شده است. عنوان «خانه‌های برکت‌زا» در واقع، ترجمۀ فارسی آن عبارت آسمانی است.

در بخشی از کتاب خانه‌های برکت‌زا می‌خوانید:

امام حسین (ع)، همه یاران با وفای خویش را در خیمه‌گاه خویش گرد آورده و با آنان به گفت‌وگو می‌پردازد و پس از ستایش خداوند متعال و تعریف و تمجید یاران و اصحاب، به همگی اعلام می‌دارد که دیگر گمان یاری از این مردم ندارد و بیعتش را از یاران برداشته و به همگان اجازه بازگشت می‌دهد؛ اما هر یک از حاضران ضمن اظهار وفاداری، بر پیمان و بیعت خویش، پای می‌فشارد. حضرت به صراحت اعلام می‌دارد که فردا، خود و همه حاضران به شهادت خواهند رسید. اصحاب، حمد و سپاس خداوند را به‌ جای آورده و آرزوی خود را برای شهادت و هم‌نشین شدن با امام در بهشت، اعلام کرده و امام نیز در حق همه حاضران دعا کردند و فرمودند:

«سرهایتان را بلند کنید و جایگاه خویش را در بهشت ببینید» و به آنان مژده دادند:

«فَأَبْشِرُوا فَوَ اللَّهِ لَئِنْ قَتَلُونَا فَإِنَّا نَرِدُ عَلَى نَبِیِّنَا قَالَ ثُمَّ أَمْکُثُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَأَکُونُ أَوَّلَ مَنْ یَنْشَقُّ الْأَرْضُ عَنْهُ فَأَخْرُج‌[... ] لَا یَبْقَى رَجُلٌ مِنْ شِیعَتِنَا إِلَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَیْهِ مَلَکاً یَمْسَحُ عَنْ وَجْهِهِ التُّرَابَ وَ یُعَرِّفُهُ أَزْوَاجَهُ وَ مَنْزِلَتَهُ فِی الْجَنَّهِ وَ لَا یَبْقَى عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ أَعْمَى وَ لَا مُقْعَدٌ وَ لَا مُبْتَلًى إِلَّا کَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ بَلَاءَهُ بِنَا أَهْلَ الْبَیْتِ وَ لَیُنْزِلَنَّ الْبَرَکَهَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ حَتَّى إِنَّ الشَّجَرَهَ لَتُقْصَفُ بِمَا یَزِیدُ اللَّهُ فِیهَا مِنَ الثَّمَرَهِ وَ لَتَأْکُلُنَّ ثَمَرَهَ الشِّتَاءِ فِی الصَّیْفِ وَ ثَمَرَهَ الصَّیْفِ فِی الشِّتَاءِ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَ‌ وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‌ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ‌ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُون. ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ لَیَهَبُ لِشِیعَتِنَا کَرَامَهً- لَا یَخْفَى عَلَیْهِمْ شَیْ‌ءٌ فِی الْأَرْضِ وَ مَا کَانَ فِیهَا حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ یُرِیدُ أَنْ یَعْلَمَ عِلْمَ أَهْلِ بَیْتِهِ فَیُخْبِرَهُمْ بِعِلْمِ مَا یَعْمَلُونَ؛

مژده باد شما را! گرچه دشمنان ما را می‌کشند، ولی ما بر پیامبر خود وارد خواهیم شد، سپس من به مقداری که خدا بخواهد، مکث خواهم کرد. بعد از آن، اول کسی که زمین برایش شکافته و از آن خارج می‌شود، من خواهم بود هیچ مردی از شیعیان، بر زمین نیست؛ مگر این که خداوند ملکی می‌فرستد تا خاک را از روی او پاک کند و زنان و مقام و منزلت او را در بهشت به وی معرفی نماید. بر روی زمین شخص کور و زمین‌گیر و مبتلایی نخواهد بود؛ مگر این که خداوند به‌ وسیله ما اهل‌بیت بلا را از او بر طرف می‌کند.

فهرست مطالب
خانه‌های برکت‌زا
نسبت برکت و امر قدسی
واسطه فیض و برکت الهی
سامان امور به واسطه اسباب
واسطه فیض، وسیله جلب رحمت خداوند و رفع نقصان بندگان
برکت‌ افزایان
گفتار حضرت فاطمه زهرا (س) در بستر بیماری، به بانوان مهاجر و انصار
مساکن برکت‌الله
ولایت، والاترین نعمت
برکت در دوران رجعت
فهرست منابع