کتاب سفرنامه عکاس جوان، تالیف داوود موسوی و اوا کائون، اثری برای تشویق دختران و پسران به خلاق اندیشیدن، داستان‌گویی و بیان احساسات با استفاده از عکاسی است.

در بخشی از کتاب سفرنامه عکاس جوان می‌خوانیم:

هم سن و سال شما که بودم، همسایه‌ای داشتیم به اسم حسن آقا. این حسن آقا هم همسایه خوبی بود، هم قصه‌گوی ماهری. صدا و لحنش مثل قصه‌گوهای حرفه‌ای بود. همیشه یا از دوره جوانی خودش برایمان قصه تعریف می‌کرد یا از داستان‌های قدیمی می‌گفت. من عاشق قصه‌هاش بودم.

خانواده ما و آن‌ها دور هم می‌نشستیم، چای می‌خوردیم، حرف می‌زدیم و به قصه‌های حسن آقا گوش می‌دادیم. آن قدر قصه و قصه تعریف کردن را دوست داشتم که تصمیم گرفته بودم یک روز من هم مثل حسن آقا بتوانم برای دیگران قصه بگویم. ولی متاسفانه من نه داستان نوشتنم خوب بود، نه صدا و لحن گیرا و دلنشین حسن آقا را داشتم. البته کسی هم به داستان‌ها و قصه‌های من گوش نمی‌داد.

اما در عوض من چشم‌های دقیق و یک عالمه رویا داشتم. صبرم زیاد بود و به جزییات توجه می‌کردم. عاشق فیلم دیدن و ماجراجویی بودم. برای همین تصمیم گرفتم عکاس بشوم و با عکس‌هایم داستان تعریف کنم. این علاقه و عشق به داستان گویی و عکاسی، من را به سفر دور دنیا برد.