کتاب اخلاق گرایی سازمانی: (تاثیر اخلاق گرایی مدیران مدارس بر فرهنگ سازمانی) نوشته‌ی جلال کارآمد، به شما نشان می‌دهد که سازمان‌هایی که رفتار اخلاقی دارند زودتر از سازمان‌هایی که رفتار غیراخلاقی دارند، به موفقیت می‌رسند.

سازمان به منزله یک سیستم باز اجتماعی است که متشکل از عناصر گوناگونی می‌باشد و بین این عناصر تقابل و تعامل نیز وجود دارد، بدین معنی که هم بر روی سیستم تأثیرگذارند و هم بر روی یکدیگر و در نهایت برآیند حاصله از این مجموعه می‌تواند به جامعه نیز تعمیم یابد.

اخلاق نیز به عنوان یکی از عوامل بسیار مهم در عملکرد اعضای سازمان می‌تواند بر روی اثربخشی این ساختار نظام یافته نیز تأثیرگذار باشد. به طور کلی واژه اخلاق با استانداردهای مربوط به درست و غلط بودن رفتارها سر و کار دارد. امروزه در تجزیه و تحلیل رفتار سازمان‌ها پرداختن به اخلاق و ارزش‌های اخلاقی یکی از الزامات است.

رفتارهای اخلاقی نماد مهمی از سازمان‌ها هستند که همین رفتارها خودشان حاصل جمع ارزش‌های گوناگون اخلاقی هستند که در آن سازمان‌ها پدیدار شده‌اند. اخلاق در سازمان‌ها به عنوان عاملی از ارزش‌ها و بایدها و نبایدهاست که بر اساس آن عمل بد از خوب جدا می‌شود. به طور کلی همه انسان‌ها در بعد فردی و شخصیتی خود دارای ویژگی‌های خاصی هستند که باعث شکل گرفتن پندار، گفتار و رفتار آن‌ها می‌شود.

به طور کلی سازمان، یک پدیده‌ی فرهنگی است و هر سازمانی دارای فرهنگ خاص خود است. به علاوه از جمله استعاره‌هایی که برای شناخت و تجزیه و تحلیل سازمان‌ها می‌توان استفاده کرد، استعاره‌ی فرهنگ است. در این کتاب متوجه خواهید شد که موفق‌ترین سازمان‌ها فرهنگی دارند که با ارزش‌های قوی اخلاقی‌ هم مسیر و همسو هستند.

در بخشی از کتاب اخلاق‌گرایی سازمانی: (تاثیر اخلاق‌گرایی مدیران مدارس بر فرهنگ سازمانی) می‌خوانیم:

اخلاق کلمه‌ای عربی، جمع خلق و به معنی سرشت، طبع، خوی و سجیه آمده است، خواه آن سرشت و طبع، نیکو و پسندیده باشد مانند شجاعت و جوانمردی و خواه زشت و ناپسند باشد همچون بزدلی و فرومایگی اخلاق در اصطلاح دانشمندان و فلاسفه، معانی و کاربردهای متفاوتی دارد که رایج‌ترین و شایع‌ترین آن نزد اندیشمندان و فیلسوفان اسلامی عبارت است از: صفات و هیئت‌های پایدار در نفس که موجب صدور افعالی متناسب با آن‌ها به طور خودجوش و بدون نیاز به تفکر و تأمل انسان می‌شوند.

اخلاق را مجموعه‌ای از صفات روحی و باطنی انسان تعریف کرده‌اند که به صورت اعمال و رفتاری که از خلقیات درونی انسان ناشی می‌شود، بروز ظاهری پیدا می‌کند و بدین سبب گفته می‌شود که اخلاق را از راه آثارش می‌توان تعریف کرد.

اخلاق در اصطلاح علمای اخلاق عبارت از «ملکات نفسانی» است که این ملکات نفسانی یا از فضایل (مانند شجاعت، سخاوت، عفت، صداقت و امانت) و یا از رذایل (مانند دروغ، ترس، بخل، کینه و حسد) است. اخلاق در حقیقت ملکاتی (قدرت و توانایی انجام کاری که در اثر تمرین و ممارست در طبیعت انسان متمکن و جایگزین می‌شود) است که در نفس انسان حاصل می‌شود و بر سلوک و رفتار او تأثیر می‌گذارد تا به اعمال انسان در زندگی جهت دهد. در این معنا موضوع اخلاق، روح انسان است، به شکلی که زشتی و زیبایی خلق، از ویژگی‌های «روح» است؛ بنابراین می‌توان گفت اخلاق یک حالت درونی است که آن را از رفتار و کردار فرد کشف می‌کنیم.

فهرست مطالب
فصل اول: کلیات پژوهش
فصل دوم: اخلاق گرایی
فصل سوم: فرهنگ سازمانی
فصل چهارم: مروری بر تحقیقات پیشین
فصل پنجم: تجزیه و تحلیل داده‌ها
فصل ششم: سخن پایانی