کارشناسان هشدار می‌دهند که والدین به منظور کنترل رفتار کودکان آن‌ها را مورد سرزنش و تحقیر و تنبیه بدنی قرار ندهند زیرا ممکن است واکنش کودکان به این گونه رفتارها خشونت باشد. محققان روانشناسی معتقدند کودک در سال‌های ابتدایی به ویژه در سنین قبل از مدرسه مطمئن‌ترین افراد را والدین خود می‌داند. اما اگر والدین به دلیل عدم آگاهی کودک را مرتب مورد سرزنش و تنبیه قرار دهند او احساس حقارت و ناامنی کرده و همین امر نه تنها می‌تواند زمینه‌ساز بروز مشکلات روحی بلکه بسیاری از اختلالات جسمی در وی شود. کارشناسان معتقدند از انواع پیامدهای احساس ناامنی و تحقیر شدن در کودکان می‌توان به بی‌اشتهایی یا پرخوری‌ هیجان منفی و بیش از حد اختلال در خواب و حتی ترس و شب ادراری اشاره کرد. در ضمن این گونه کودکان در رفتارهای اجتماعی نیز از خشونت استفاده کرده تا دیگران را کنترل کنند. در واقع از شیوه رفتاری والدین با خودشان برای رفتار با دیگران استفاده می‌کنند. کودکانی که مورد تنبیه و خشم مداوم والدین قرار می‌گیرند تصور می‌کنند بهترین راه‌حل برای رسیدن به اهداف خشونت و پرخاشگری است. همچنین والدینی که به جای خشونت از محبت همراه با قاطعیت برای رفتار با کودکان استفاده می‌کنند به مراتب آرامتر هستند و کودکانی بهتر نیز تربیت می‌کنند.