یکی از دانش‌آموزان نوشت" دیر وقت به خانه نمیام و برای خانواده خود وقت میذارم. آنقدر خودخواه نمیشم که همه کارها رو مامان گردن بگیره" دانش آموز دیگر نیز مطالبی نزدیک به این مطلب نوشتند. این مطالب نگرانم کرد برای همین از طریق مشاوره پیگیر شدم و راهکارهایی گرفتم.
 سپس از پدر و مادر دانش‌آموز خواستم جداگانه به مدرسه بیایند، با دو طرف صحبت کردم و بدون اینکه اشاره مستقیم داشته باشم موضوع رو بیان کردم، در طول سه هفته با این خانواده‌ها دیدار و صحبت داشتم و راهکارهایی که یاد گرفته بودم را برایشان اجرا کردم که خوشبختانه تغییر در رفتار دانش‌آموز را دیدم.
 وقتی به او گفتم که خیلی بهتر از قبل به درسها علاقه نشان می‌دهی! گفت که " پدر که همراه باشه مادر هم کنارش، دیگه چیزی کم ندارم."
 قابل ذکر است: راهکارهای اجرا شده در حدی است که همه ما می‌توانیم به راحتی به خانواده آموزش دهیم: مثل محبت‌کردن والدین به هم، ابراز مهربانی کلامی، دوری از تعصب‌های بیجا و مانند اینها.
عدم توجه به این کارهای به ظاهرکوچک، برای فرزندانمان گران و سنگین هستند زیرا پدر و مادران فردا از زیر رفتار ما رد می‌شوند و این سنگینی‌های بی‌مورد آنها را نابود خواهد ساخت.

ارسال مطلب توسط محمد علیزاده، شهرستان قائم شهر