رمز ارزها پدیده‌ای جدید هستند که در سطح جهانی گسترش پیدا کرده‌اند که توسط رسانه‌ها، سرمایه‌گذاران ریسک پذیر، مؤسسات مالی و دولتی به طور یکسان مورد توجه قرار گرفته‌اند.

روزنامه ایران دوشنبه ۱۷ آبان در یادداشتی به قلم ابراهیم رسام مدرس دانشگاه، نوشت: ظهور رمزارزها به عنوان گروه جدیدی از دارایی‌های مالی فرصت جدیدی را برای بررسی چندین جنبه کشف نشده رمز ارزها فراهم کرده است. در سال‌های اخیر نقش رو به رشد بازار رمز ارزها توجه زیادی را در بین محققان دانشگاهی، رسانه‌ها، مؤسسات دولتی و صنعت مالی به خود جلب کرده است. صعود ناگهانی رمزارزها و توسعه سریع بازارهای رمز ارز که به افزایش شدید حجم معاملات اخیر آنها  نسبت داده شده، منجر به ایجاد ادبیات جامع در بازارهای رمزارز شده است. مطالعات زیادی در مورد رمزارزها با تمرکز بر کارآیی بازار، نوسانات قیمت، خوشه‌بندی قیمت‌ها، سفته‌بازی و هزینه‌های معاملات انجام شده است. در نتیجه، معرفی انواع مختلف رمزارزها در سال‌های اخیر منجر به افزایش سریع اندازه بازار در بازارهای رمزارز شده است.

بازارهای رمزارز و نقش آن به تصمیمات تأمین مالی سرمایه‌گذاری کمک می‌کند. رابطه تجربی بین بازارهای رمزارز و سایر شاخص‌های بورس اوراق بهادار باعث می‌شود تا الگوهای انتقال بازده و نوسانات در بین این بازارها را نشان دهد تا به تصمیمات سرمایه‌گذاری کمک کند.

از دیدگاه یک سبد سهام، از آنجا که تحرکات قیمت در دسته دارایی سنتی تأثیر مستقیمی بر بازار رمز ارز ندارد، سرمایه گذاران یا شرکای بازار می‌توانند سرمایه را بگیرند و تاحدی در رمزارزها به علت مزایای اجتناب ناپذیری رمز ارزها سرمایه‌گذاری کنند و قابلیت دسترسی آنها در سراسر جهان ممکن است باعث نقدینگی بیشتر در بازارهای رمز ارز شود به جای اینکه دارایی‌ها را در محدوده‌ها قرار دهد. در سال‌های آینده، نقدینگی در بازار رمزارز در مقایسه با دسته دارایی‌های سنتی، بیشتر خواهد بود زیرا سرمایه‌گذاران و شرکای بازار ممکن است مجبور شوند که یک رمز ارز را نگهداری کنند به جای اینکه یک سهام را در یک شرکت تجاری لیست شده نگهداری کنند. دسته دارایی سنتی، سطح ریسک زیادی دارد و نشان می‌دهد که حتی این بازارها ممکن است بازده‌های بیشتری را برای سرمایه‌گذاران به علت ماهیت نوسانی آنها داشته باشند، سرمایه‌گذاران ممکن است بازده‌های کمتری با ریسک در نظر گرفته شده به دست آورند.

با در نظر گرفتن رمزارزها، آنها را می‌توان به عنوان ابزار مالی مستقل تفسیر کرد که ریسک غیرسیستماتیک تا بدون سیستماتیک را تحمیل می‌کنند که ممکن است بخاطر جذابیتی که برای سرمایه‌گذاران دارند، اضافه شوند. با توجه به اتصال در بازارهای رمز ارز، یافته‌های ما از عدم انباشتگی در رمزارزها، آگاهی‌هایی را برای تنظیم کنندگان و سرمایه‌گذاران بالقوه بین‌المللی فراهم می‌کنند. در اختلاف میان رمزارزها و عدم اتصال بین رمزارزها و دسته‌بندی دارایی‌های مالی سنتی و اقتصادی، مزایای گوناگون مرتبط با سرمایه‌گذاری‌های آنها را در رمزارزها محکم می‌کند که فراخوانی برای سیاست‌گذاران و تنظیم کنندگان است تا معیارهایی را وضع کنند که روابط ساختاری گسترده در بازار رمز ارز را تعمیق می‌کند و با بقیه دسته‌بندی دارایی اقتصادی و مالی سنتی، منافع سرمایه‌گذاران را با بازده‌های گوناگون تضمین می‌کند که با پراکندگی بین رمزارز و شاخص‌های بازار سهام همراه می‌شود.