نوروپاتی دیابتی یک خطر جدی برای مبتلایان به دیابت است. دیابت می تواند یک عصب یا کل شبکه اعصاب را به روش های مختلف تحت تاثیر قرار دهد.

بیش از ۶۰ درصد از افراد مبتلا به دیابت به نوروپاتی دیابتی مبتلا می شوند. شاید دیده باشید دیابتی‌ها از سوزن سوزن شدن و گرفتگی دست‌ها و پاها شکایت دارند که موقتی بوده و متناوبا رخ می‌دهد. این اولین مرحله آسیب اعصاب است (شاخه‌های حسی اعصاب محیطی اولین گروهند که آسیب می ‌بینند). به مرور دردها بیشتر و شدیدتر و طولانی ‌تر می ‌شوند.
در این میان کلید اصلی جلوگیری از این آسیب های عصبی، کنترل موثر قند خون است. آسیب های عصبی ناشی از دیابت در هر جایی از بدن می تواند رخ دهد اما ۴ نوع اصلی آن عبارت است از: نوروپاتی محیطی، نوروپاتی اتونومیک، نوروپاتی کانونی و نوروپاتی پروگزیمال.
با این حال پیشنهادهایی برای کنترل موثر نوروپاتی دیابتی وجود دارد:
حفظ و کنترل قند خون: کنترل قند خون یکی از مهمترین اقداماتی که فرد مبتلا به دیابت برای پیشگیری یا محدود کردن آسیب های عصبی می تواند انجام دهد. رعایت یک رژیم غذایی سالم، ورزش منظم، و تکرار تست قند خون چند بار در روز به وسیله دستگاه گلوکومتر، همراه با مصرف داروهای کنترل کننده قند خون بسیار مهم است.
آگاهی از علائم: شما به عنوان یک فرد دیابتی باید نسبت به علائم نوروپاتی آگاهی داشته باشید و در صورت مشاهده اولین نشانه ها با پزشک تان تماس بگیرید. نشانه ها شامل بی حسی، سوزن سوزن شدن و درد در پاها، احساس ضعف و ... است. با پزشک تان در مورد هر گونه تغییر در هضم غذا، دفع مدفوع، ادرار کردن، و حتی عملکرد جنسی بعلاوه دردهای عصبی ناگهانی صحبت کنید.
چک کردن روزانه زخم ها: مبتلایان به نوروپاتی دیابتی هرگونه زخم یا تاول کوچک در اندام بخصوص پاهایشان را باید فورا درمان کنند چون در غیر این صورت زخم تمایل به عفونی شدن خواهد داشت. هر گونه نشانه های زخم بین انگشتان و کف پا باید به طور کامل بررسی شود. برای این کار می توان از آینه نیز کمک گرفت. کوچک ترین زخم در ناحیه پا نباید نادیده گرفته شود.
شستشوی مداوم پاها: پاها هر روز باید با آب ولرم و پاک کننده های ملایم حداقل یک بار شستشو داده شوند. بعد از شستشو پاها بخصوص مابین انگشتان را باید به طور کامل خشک کرد. برای جلوگیری از هر گونه ترک یا زخم ناشی از خشکی پا، از کرم های مرطوب کننده می توان استفاده کرد. اصلاح وضعیت ناخن ها، استفاده از کفش های مناسب و استفاده مداوم از جوراب هنگام استفاده از کفش، سدهای محافظتی در برابر ابتلا به زخم پای دیابتی هستند که منجر به قطع عضو می شود.
انتخاب کفش مناسب: شما باید به عنوان یک فرد دیابتی، کفش ‌های مناسب و راحت خریداری نموده و از پوشیدن کفش ‌های پلاستیکی، پنجه تنگ، پاشنه بلند، جلو یا پشت باز و همچنین کفش‌ ها و دمپایی ‌های لغزنده خودداری نمایید. قبل از پوشیدن کفش، داخل آن را از نظر وجود اجسام خارجی بررسی کنید. هرگز پا برهنه نباشید. حتی در منزل سعی کنید از دمپایی و جوراب مناسب استفاده کنید.
مشورت با پزشک در مورد روش های درمانی: هدف از درمان رهایی از مشکلات ایجاد شده و پیشگیری از تخریب بیشتر اعصاب است. نخستین گام کنترل قند خون است، زیرا از پیدایش مشکلات جدید و بدتر شدن عوارض قبلی پیشگیری می کند. در مواردی که قرص ها نمی توانند قند خون را به خوبی کنترل کنند، تزریق انسولین معمولا مفید واقع می شود. گاهی قرص هایی که برای درمان افسردگی استفاده می شوند، برای درمان نوروپاتی ناشی از دیابت به کار می روند و دارای اثرات مفید در بهبود کیفیت خواب نیز هستند. هنگام شب می توان از مسکن ها استفاده کرد. برای بهبود عوارض گوارشی پیشنهاد می شود تعداد وعده های غذایی را افزایش دهید و میزان غذای مصرفی در هر وعده را کم کنید. همچنین از مصرف غذاهای پرچربی و پرفیبر پرهیز کنید. برای جلوگیری از ضعف و سرگیجه، تغییر وضعیت ایستادن و نشستن را آهسته انجام دهید. گاهی برای بهبود ضعف اندام ها ممکن است فیزیوتراپی توصیه شود.
اجتناب از مصرف سیگار: پرهیز از سیگار کشیدن، بهترن گزینه برای حفظ سلامت کلی در دیابتی ها است. سیگار خود عامل خطر ابتلا به نوروپاتی دیابتی محسوب می شود و اثرات زیانبار بر سیستم گردش خون دارد.

منبع: healthguides