نتیجه یک تحقیق جدید نشان می‌دهد که ابتلای دختران به اوتیسم احتمالا ناشی از جهش های ژنتیکی بیشتر است و بروز اوتیسم در دختران متفاوت با پسران است.

به گزارش پایگاه اینترنتی ساینس، از زمان کشف اوتیسم در دهه ۱۹۴۰ میلادی تا کنون همواره این سوال ذهن محققان را به خود مشغول کرده است که چرا پسران بیش از دختران به این بیماری مبتلا می شوند.

اکنون محققان دانشگاه «ییل» در آمریکا در یک مطالعه جدید با بررسی مغز افراد مبتلا به اوتیسم، آنچه را که در واقع در مغز این افراد رخ می‌دهد، روشن کرده اند.

این مطالعه نشان می دهد که اوتیسم ممکن است در مناطق متفاوتی از مغز دختران نسبت به پسران ایجاد شود.

همچنین بر اساس این مطالعه دختران ممکن است جهش ژنتیکی بیشتری نسبت به پسران داشته باشند که فاکتورهای کشف نشده‌ای وجود داشته باشد که آنها را در برابر این بیماری محافظت می‌کند.

محققان در این مطالعه از یک فناوری تصویربرداری از مغز به نام «تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی»(fMRI) برای مطالعه مغز افراد مبتلا به اوتیسم استفاده کردند.

آنها متوجه شدند که در پسران، منطقه خلفی فوقانی گیجگاهی در مغز آنها به عنوان «امضا یا نشانه عصبی» برای اوتیسم شناخته می‌شود، اما در دختران، «جسم مخطط» مغز ( منطقه‌ای که شناخت، پاداش و حرکات هماهنگ را تعیین می‌کند) این نقش را بازی می‌کند.

محققان همچنین متوجه شدند دختران مبتلا به اوتیسم تعداد بیشتری جهش ژنتیکی در منطقه جسم مخطط دارند. این موضوع نشان می‌دهد دختران برای ابتلا به اوتیسم به تعداد بیشتری جهش ژنتیکی نیاز دارند.

این تفاوت ممکن است همان چیزی باشد که توضیح می‌دهد چرا اوتیسم بر پسران بیش از دختران تأثیر می‌گذارد.

اوتیسم (autism) یا درخودماندگی،  نوعی اختلال رشدی (از نوع روابط اجتماعی) است که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می‌شود.

علائم این اختلال تا پیش از سه‌سالگی بروز می‌کند و علت اصلی آن هنوز ناشناخته است. به کسانی که این اختلال را دارند اوتیستیک یا درخودمانده گفته می‌شود.

این مطالعه در مجله Brain منتشر شده است.