محبت خاص به حضرت ولی عصر، عجل الله تعالی فرجه
محبت به ائمه معصومین، علیهم السلام، و دوستی ایشان بخشی از ایمان و شرط قبولی اعمال است و در این باره روایات و حادیث بسیاری نقل شده است ولی محبت به مولایمان، حضرت حجت ، علیه السلام، دارای ویژگیهایی است که آن را در میان حبت به سایر امامان معصوم، علیهم السلام، خاص می کند:

1 . محبت و شناخت امام عصر ، علیه السلام، از محبت و شناخت سایر امامان معصوم، علیهم السلام جدا نمی گردد ولی عکس آن چنین نیست . یعنی ممکن است کسی نسبت به امامان دیگر محبت و شناخت داشته باشد، ولی حضرت مهدی ، علیه السلام، را نشناسد . بنابراین اگر آن بزرگوار را بشناسیم و او را دوست بداریم حقیقت ایمان ما کامل می گردد، چنانکه امام رضا ، علیه السلام، از پیامبر خدا، صلی الله علیه و آله، روایت کرده اند:

... هر کس دوست دارد خداوند را ملاقات کند در حالی که ایمانش کامل و اسلامش نیکو باشد، باید که ولایت حجت منتظر را دارا گردد . اینان چراغهایی در تاریکی و امامان هدایت و نشانه های تقوی هستند . هر کس آنها را دوست بدارد و ولایتشان را بپذیرد، من ضمانت می کنم که خداوند او را به بهشت خواهد برد .

2 . پیروزی و غلبه نهایی مسلمین بر کافران، زنده شدن دوباره دین اسلام و برپایی حکومت جهانی حق و عدالت به دست آن حضرت و با ظهور ایشان انجام می پذیرد .

3 . آن حضرت بعد از امیرالمؤمنین و امام حسن و امام حسین، علیهم السلام، از سایر امامان، علیهم السلام، افضل و برتر است چنانکه امام صادق، علیه السلام، از رسول خدا، صلی الله علیه و آله، نقل کرده اند که فرمود:

خداوند از بین روزها، روز جمعه و از ماهها، ماه رمضان و از شبها، شب قدر را برگزید و از مردم، پیغمبران و از پیغمبران، رسولان و از رسولان، مرا و علی را از من برگزید و از علی، حسن و حسین را اختیار کرد و از حسین، اوصیاء را برگزید ... که نهمین ایشان افضل آنها می باشد .

4 . تمام آنچه از نعمتهای فراوان و عنایات بی پایان خداوند، ما را فرا گرفته است به برکت مولایمان، امام زمان، علیه السلام، و به واسطه او و احسان اوست . علاوه بر اینها، هرچه محبت و دوستی ما عمیق تر و نیرومندتر گردد، آثار و نشانه های آن بیشتر می شود همچنانکه درخت هر چه بیشر رشد و پرورش یابد گلها و میوه هایش بیشتر می شود . از نشانه های محبت: یاد کردن از محبوب و از دل بر زبان آوردن خوبیها و زیباییهای او و کمر بستن به اطاعت و خدمت اوست . امام صادق، علیه السلام، می فرمایند:

خداوند رحمت کند بنده ای را که ما را نزد مردم محبوب نماید و ما را در معرض دشمنی و کینه توزی آنان قرار ندهد . همانا به خدا سوگند اگر سخنان زیبای ما را برای مردم روایت می کردند به سبب آن عزیزتر می شدند ...

در مضمونی از کلام حضرت علی، علیه السلام، و امام حسن عسکری، علیه السلام، نیز آمده است که هر کس از شیعیان، ما را بشناسد و مردمی را که از دیدن ما محروم مانده اند هدایت نماید و از تاریکی جهل به نور علمی که ما به او داده ایم بیرون برد، در قیامت تاجی از نور بر سرش می درخشد و در بهشت با ما خواهد بود .

ماخد:

مکیال المکارم، سیدمحمدتقی موسوی اصفهانی، ج 1، ص 365 تا 368 و ج 2، ص 200 تا 205، 389 تا 399 .

منبع : مجله  موعود جوان  مرداد و شهریور 1379، شماره 11