کسانی که مانور تجمل را به مرحوم آیت‌الله هاشمی منتسب می‌کنند دچار تفاوت سطح شده‌اند.

در یادداشت روزنامه آرمان به قلم غلامعلی رجایی فعال سیاسی اصلاح‌طلب،‌ می خوانیم: هر چند این‌گونه سخنان حرف تازه‌ای نیست و وزرای دوره آیت‌ا... هاشمی می‌توانند صحبت کنند که منظور آیت‌ا... به عنوان کسی که تفسیر قرآن نوشته از تجمل چیست؛ آیا برداشت امروزی جامعه را شامل می‌شود یا رویکرد دیگری داشته است؟ آقای هاشمی معتقد بود ملتی که این همه سرمایه و ثروت دارد نباید اینگونه زندگی کند. یعنی ایشان به نوعی مخالف زهدفروشی بود. مثلا آن زمان عده‌ای ظاهر خود را رعایت نمی‌کردند و این رویکرد تجمل آیت‌ا... معطوف به آنها بود. دیگر اینکه آیت‌ا... آن زمان معتقد بود جنگ تمام شده، نباید در خرابه‌ها زندگی کنیم و باید کشور را بسازیم. لذا این رویکرد که بخواهیم مسائلی مثل تجمل‌گرایی را به دید منفی به آیت‌ا... منسوب کنیم چندان درست نیست. از طرفی آیت‌ا.. هاشمی در زمان دولت خود دفتر مناطق محروم را در ریاست‌جمهوری پایه‌گذاری کرد و این دفتر از ابتکارات ایشان بود. آیت‌ا... معتقد بود ملتی که این همه منابع مثل صنعت، دریا و... دارد نباید در وضعیت دشوار قرار گیرد. حال آنهایی که می‌گویند آیت‌ا... هاشمی مانور تجمل می‌داده باید به این پرسش پاسخ دهند که پس آقای هاشمی چرا دفتر مناطق محروم را تاسیس کرده است؟ این نشان می‌دهد که آیت‌ا... نظر یک سویه نداشته است.

من به عنوان کسی که در سال‌های آخر با ایشان بودم، معتقدم آقای هاشمی از زهدفروشی متنفر بود و می‌گفت آدم هرچه دارد باید رو باشد. اگر توانایی دارد لباس خوب بپوشد نباید خود را شلخته ظاهر کند که بگویند این انقلابی است و ایشان با این ترفند موافق نبود. حال اینکه برخی در زمان آیت‌ا... در کنار ایشان بودند اما اکنون موضع دیگری ضد ایشان اتخاذ می‌کنند، باید گفت آقای هاشمی چهره‌ای است که هر چقدر تراشیده و خراشیده شود باز هم درخشنده‌تر می‌شود، چون ابعاد دیگری از اندیشه‌های ایشان روشن می‌شود. مثل اینکه هیچ کس نمی‌داند ایشان مبتکر دفاتر محروم در ریاست‌جمهوری است. یا وقتی می‌گویند که آیت‌ا... هاشمی منکر تقویت بنیادهای دفاعی است، باید بفهمند که اصلا صنعت موشکی در دوره هاشمی رخ داده است.

مرحوم هاشمی معتقد بود حال که دوره ریاضت‌کشی جنگ را تمام کردیم باید کشور را به سمت رفاه و پیشرفت سوق دهیم. آقای هاشمی با این افکار چطور می‌تواند حرف از بریز و بپاش بزند و در کشوری که آن همه بدهکار است و در تعامل برای جذب سرمایه خارج باید امتیاز دهد این پول‌ها را بذل و بخشش یا ریخت و پاش کند؟ لذا به سخنان آیت‌ا... هاشمی از این وجه می‌توان نگاه کرد؛ دنیایی که ببیند کشوری فقیر است در آن سرمایه‌گذاری نمی‌کند. پس قاعدتا باید این کشور خود را به شکلی نشان دهد که دیگران را به سرمایه‌گذاری دعوت کند. مسلما در شهری که جاده، تلفن و راه ندارد صنعت، بهداشت، آموزش و دانشگاه آنجا نمی‌آید. به‌نظر می‌رسد آقای هاشمی چون می‌خواست از مرحله جنگ عبور کند، اظهاراتش مربوط به این قضیه است که نباید کشوری غنی و ثروتمند را فقیر، گرسنه و عریان نشان دهیم.