میر مهرداد پیدایی در کتاب برنامه ریزی منابع انسانی در بخش دولتی به آموزش مبانی علمی و عملیاتی طرح‌ریزی منابع انسانی در سازمان‌ها می‌پردازد و سعی بر این دارد تا ضمن تشریح مدل‌های مختلف برنامه‌ریزی و پیش‌بینی تعداد نیروی انسانی، مراحل عملیاتی اجرای آن را در سازمان‌ها نیز تشریح نماید.

پیدایش سازمان‌های اجتماعی و گسترش روزافزون آن‌ها از ویژگی‌های بارز تمدن بشری به شمار می‌آید، به طوری که با توجه به عوامل متفاوت مکانی، زمانی، ویژگی‌ها و نیازهای خاص جوامع مختلف، همه روزه انواع سازمان‌های اجتماعی ظهور و گسترش پیدا می‌کنند و بر تعدادشان اضافه می‌شود. واضح و مبرهن است که هر سازمان اجتماعی برای رسیدن به اهداف خود، به نوعی نیازمند مدیریت متناسب با ساختارش است.

منابع انسانی ارزشمندترین عامل تولید، اصلی‌ترین سرمایه و منبع اصلی ایجاد رقابت و قابلیت‌های اساسی در هر سازمان محسوب می‌شود. به مفهومی دیگر در هر سازمان صنعتی، خدماتی و آموزشی، مسئولیت تأمین، نگهداری، بهسازی و به کارگیری مطلوب منابع انسانی توسط مدیران، به عنوان مؤثرترین رکن در بهره‌وری و کارایی در راستای اهداف و سیاست‌های سازمان به شمار می‌رود. بنابراین آشنایی و آگاهی مدیران عملیاتی با برنامه‌ریزی منابع انسانی (Hamun Resource Planning) و روش‌های پیش‌بینی نیروی انسانی مورد نیاز و نحوه تأمین آن، از مهم‌ترین هدف و رسالت این کتاب است.

در ضمیمه کتاب حاضر، نمونه‌های عملیاتی از سند برنامه‌ریزی نیروی انسانی در چند سازمان دولتی ارائه شده است که می‌تواند برای کارشناسان این حوزه مفید باشد.

در بخشی از متن کتاب برنامه ریزی منابع انسانی در بخش دولتی می‌خوانیم:

از آنجا که امروزه منابع انسانی با ارزش‌ترین عامل تولید و مهم‌ترین سرمایه هر سازمان و منبع اصلی زاینده مزیت رقابتی و ایجاد کننده قابلیت‌های اساسی هر سازمان است، پس یکی از عمده‌ترین برنامه‌ریزی‌های سازمانی، برنامه‌ریزی منابع انسانی می‌باشد.

عامل مهم برای وجود برنامه‌ریزی منابع انسانی، برنامه‌ریزی جهت نیل به نیازهای مهارتی، آموزشی و در نهایت بهسازی منابع انسانی است. مؤثرترین راه دستیابی به مزیت رقابتی در شرایط فعلی کارآمدتر کردن کارکنان سازمان‌ها از طریق بهبود و بهسازی آنان می‌باشد. با توجه به اینکه منابع انسانی، منبع استراتژیک برای سازمان‌ها محسوب می‌شود. جزء مهم و لاینفک مباحث برنامه‌ریزی استراتژیک است و اکثر برنامه‌ریزی‌های سازمانی و منابع انسانی ماهیت راهبردی دارند. از عمد‌ه‌ترین عواملی که موجب نگرش جدید در برنامه‌ریزی استراتژیک منابع انسانی شده است روند تغییرات و دگرگونی‌های تکنولوژیکی، اجتماعی و اقتصادی در محیط داخلی و خارجی سازمان‌هاست که هموار با آن مواجه‌اند.