استیون ام. براگ در کتاب راهنمای جامع MBA اصول برنامه مدیریت اجرایی، هر آنچه مدیران برای دستیابی به اهداف تجاری‌شان نیاز دارند را شرح داده است.

رشتۀ کارشناسی ارشد مدیریت تجاری (MBA) که برای ارائه مفاهیم علمی و عملی مورد نیاز در زمینۀ مدیریت مؤثر کسب و کار به دانشجویان طراحی شده، برنامۀ دو ساله‌ای است که طیف وسیعی از موضوعات شامل: قانون تجارت، حسابداری، امور مالی، تحلیل اطلاعات، مدیریت عملیات، فروش و بازاریابی، مدیریت ریسک و... را پوشش می‌دهد. این موضوعات در کتاب راهنمای جامع MBA اصول برنامه مدیریت اجرایی (The MBA Guidebook)، دیدگاه منحصر به فردی دربارۀ نحوۀ مدیریت مناسب کسب و کار ارائه می‌دهند.

دورۀ کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی (MBA) که به منظور پرورش مدیران کارآمد برای مدیریت سازمان‌های اقتصادی - اجتماعی، تولیدی و خدماتی طراحی شده، حدود 15 سال است که در دانشگاه‌های کشورمان تدریس می‌شود و با استقبال بسیار خوبی مواجه شده است. امروزه بسیاری MBA را با نام «مدیریت اجرایی سازمان» می‌شناسند و دانش‌آموختگان پس از گذراندن این دوره قادر خواهند بود، در جهت تحقق اهداف ذیل انجام وظیفه کنند:

۱- مدیریت و رهبری مؤثر و کارآمد سازمان با بخش‌های تخصصی آن؛ نظیر بخش‌های تولیدی بازاریابی و فروش، اطلاعات و مالی؛
۲- ایجاد تحول در یک بخش تخصصی سازمان؛
۳- طراحی، هدایت و رهبری کل سازمان پس از کسب تجارب عملی در مدیریت؛
۴- کارآفرینی با ایجاد فعالیت‌های جدید در درون سازمان با ایجاد سازمان‌های جدید؛
۵- ارائه خدمات مشاوره‌ای و مطالعاتی در زمینه‌های مزبور به مدیران سازمان‌های اقتصادی و اجتماعی.

این اهداف تقریباً در همۀ کشورها یکسان هستند. افرادی که در این دوره پذیرفته می‌شوند، حداقل دورۀ کارشناسی را در یکی از رشته‌های دانشگاهی گذرانده و با حوزۀ تخصصی دورۀ کارشناسی آشنایی پیدا کرده‌اند. این افراد پس از فراگرفتن دانش مدیریت و تمرین مهارت‌های مدیریتی در این دوره، نیروهای ارزنده‌ای خواهند شد که می‌توانند با ترکیب دانش تخصصی و مدیریتی خود در جهت تحقق اهداف یاد شده نقش مهمی در بهبود مدیریت جامعه ایفا کنند.

استیون ام. براگ (Steven M Bragg) نویسندۀ این کتاب، چهار شرکت در زمینۀ امور مالی دارد و تاکنون آثاری زیادی در زمینۀ اقتصاد نوشته است. با توجه به اینکه تاکنون راهنمای جامعی در حوزۀ مدیریت اجرایی کشور نوشته یا ترجمه نشده است، این کتاب برای مدیران محترم و دانشجویان گرامی بسیار مفید خواهد بود.

در بخشی از کتاب راهنمای جامع MBA اصول برنامه مدیریت اجرایی می‌خوانیم:

گاهی تحلیلگران همه محصولات ارائه شده شرکت را بازبینی و هزینه‌ها را به دقت محاسبه می‌کنند تا ببینند در حال از دست دادن پول هستند یا خیر. اگر این بررسی نشان‌ دهنده زیان‌ده بودن محصولی باشد، مدیران می‌توانند تولید آن را متوقف کنند. با این حال، وقتی محصولات از دیدگاه محدودیت، مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرند، تقریبا هیچ‌گاه متوقف نمی‌شوند؛ چرا که فرمول محاسبه، درآمد منهای هزینه متغیر است و از آن‌جا که هزینه مواد تنها هزینه متغیر است، همیشه خروجی وجود دارد.

یک شرکت به ندرت محصولات خود را به قیمتی کمتر از هزینه مواد عرضه می‌کند؛ زیرا این امر منجر به خسارت‌های فاجعه بار خواهد شد. از آن‌جا که تقریبا همه محصولات دارای توان عملیاتی هستند، با تمرکز بر روی محصولاتی که بیشترین توان عملیاتی را دارند، می‌توان پیش بینی کرد که کدام موارد بیشتر توجه مشتریان را به خود جلب می‌کنند. اگر حجم تولید محصولات دارای توان عملیاتی بالا افزایش یابد، آنگاه محصولات کم ارزش مجبور به خروج از ترکیب تولید می‌شوند؛ چرا که ظرفیت تولیدی برای آن‌ها باقی نمی‌ماند. اگر یک تحلیلگر از رویکرد سنتی تخصیص سربار به محصولات پیروی کند و سپس به این نتیجه برسد که آن‌ها بی‌ثمر هستند، نتیجه، حذف مداوم محصولات خواهد بود؛ چرا که هزینه‌های سربار به تدریج هزینه محصولات را بالا می‌برد و مدیریت را وادار می‌کند تا تولیدشان را متوقف کنند.