در کتاب «ادبیات داستانی» نویسنده‌ی کتاب، جمال میرصادقی، این اصطلاح را اینگونه تعریف کرده است: «ادبیات داستانی(Fiction) بر آثار منثوری دلالت دارد که از ماهیت تخیلی برخوردار باشد، غالباً به قصه، داستان کوتاه، رمان و انواع وابسته به آنها «ادبیات داستانی» می‌گویند؛ بنابراین، این اصطلاح ادبی، نمایش‌نامه‌ی منظوم و حماسه و تراژدی و کمدی را در بر نمی‌گیرد، یعنی به منظومه‌های غنایی و بزمی نظیر «ویس و رامین» فخرالدین اسعد گرگانی و «خسرو و شیرین» ابومحمد الیاس نظامی گنجه‌ای و حماسه‌ی «شاهنامه‌ی فردوسی، ادبیات داستانی نمی‌گویند و این آثار در حیطه‌ی ادبیات (Literature)به معنی خاص آن قرار می‌گیرد. ادبیات داستانی فقط معرف آثار داستانی منثور است.

و در فرهنگ اصطلاحات ادبی، در تعریف ادبیات داستانی آمده: «این اصطلاح، کلاً به آن دسته از آثار روایتی منثور اطلاق می‌شود که جنبه‌ی خلاقانه‌ی آنها بر واقعیت غلبه دارد و شامل: قصه، داستان کوتاه، داستان بلند و رمان می‌شود.»

«ادبیات داستانی، هنر و فن ابداع و بازنمایی زندگی بشری از طریق به کارگیری واژگان مکتوب برای آموزش یا دگرگونی آن و یا هر دو می‌باشد.»

و ادبیات داستانی به طور کلی در عرف نقد امروز به آثار روایتی تخیلی خلاقه‌ی منثور، در حوزه‌ی نثر داستانی گفته می‌شود. اساس ادبیات داستانی تخیل، و آدم‌ها و حوادث آن ساخته و پرداخته‌ی ذهن نویسنده است و با این وجود، این تخیلات ریشه در واقعیت‌های عینی و ملموس اجتماعی دارند.
فهرست مطالب

تعریف ادبیات داستانی
الف) ادبیات داستانی تفریحی
ب) ادبیات داستانی تحلیلی
تعریف داستان
انواع داستان
قصه
داستان کوتاه
انواع داستان کوتاه
داستان کوتاه پیرنگ دار:
داستان کوتاه بی‌پیرنگ:
داستانک
داستان بلند
رمان
تفاوت داستان کوتاه با سایر انواع ادبیات داستانی
تفاوت داستان کوتاه و قصه
تفاوت داستان کوتاه و داستان بلند
تفاوت داستان کوتاه و رمان
پیشینه‌ی داستان کوتاه در ادبیات فارسی
ساختار و عناصر داستان کوتاه
طرح(PLOT)
موضوع
درون‌مایه
شخصیت و شخصیت‌پردازی
زاویه دید
انواع زاویه‌ی دید داستان
راوی اول شخص
راوی سوم شخص
روایت نامه‌ای
روایت یادداشت‌گونه
تک‌گویی
پیرنگ داستان
صحنه
گفت‌و‌گو
لحن
فضا
زبان
زمان
مکان
حادثه
سبک
تکنیک
فهرست منابع