ارنست نورلینگ در کتاب ترسیم آسان پرسپکتیو، با استفاده از تصاویر متوالی و مرحله به مرحله، پرسپکتیو را توضیح می‌دهد و در بعضی از مراحل به جهت اهمیت بیشتر عمدا تکرار شده‌اند و مقدار زیادی از این تکرارها در رابطه با تراز چشم است.

دنیا از دید چشم یک پرنده با دید چشم یک کرم کاملا متفاوت است، مردی با قد شش فوت هنگامی که در محیطی پر رفت و آمد تردد می‌کند قادر به دیدن مو، کلاه، صورت و شانه‌های مردم است در حالی که یک کودک با قد چهار فوت در کنار او تنها قادر به دیدن دست‌ها، دستکش‌ها و کیف‌ها است.

اختلاف این دو دنیای بصری چگونه است؟ هنگامی که ما دنیای پیرامون خود را ترسیم می‌کنیم ارتفاع ما از سطح زمین عاملی مهم به شمار می‌رود و تراز چشم کلید واقعی ترسیم پرسپکتیو است. دانش پرسپکتیو باید به عنوان یک راهنما جهت ترسیم به کار گرفته شود و نه صرفا به عنوان وسیله‌ای مکانیکی جهت ترسیمات خشک و بی روح. بنابراین ما داربستی قوی برای ساختمان یک پل خواهیم ساخت و بعدها این داربست را حذف و تنها نمای دلپذیر آن را حفظ می‌کنیم.

پرسپکتیو روشی آسان برای نشان دادن اجسام است، در عین حال باعث تعجب است که تعداد کمی از هنرمندان با قوانین و اصول ساده آن آشنایی دارند. هدف ارنست نورلینگ (Ernest R. Norling) از تألیف کتاب ترسیم آسان پرسپکتیو (perspective made easy) شفاف کردن این اصول و قوانین است.

یکی از عواملی که پرسپکتیو را برای ما ساده کرده است روش ساخت اشیاء و اجسام است، ما در دنیایی با گوشه‌های نوک تیز و مربع شکل زندگی می‌کنیم، خیابان‌ها، ساختمان‌ها و مبلمان ما، همه دارای طراحی مربع شکل هستند. ما می‌بینیم که به راحتی قادر هستیم یک میز چهارگوش را در هر گوشه‌ای از اتاق‌مان جای دهیم، از این رو آن را به این شکل می‌سازیم و در واقع این حقیقت است که ترسیم پرسپکتیو را ساده کرده است. وقتی ما یاد می‌گیریم که چگونه قطعه‌ای آجر را ترسیم کنیم، به روشی عملی پرسپکتیو را آموخته‌ایم.