کتاب فیگورهای گرافیکی به قلم پدرام حکیم زاده، همراه با 200 تصویر به طراحی و نمادشناسی اندام انسان پرداخته و اجزاء مختلف آن را شرح می‌دهد.

در بخشی از کتاب فیگورهای گرافیکی می‌خوانیم:

گیومرث در زبان اوستایی از دو جز گَیو (= زندگانی) و مَرَتَن (= میرنده یا فناپذیر) تشکیل یافته است. در اساطیر مانوی، هُرمُزدَبغ انسان نخستین برابر کیومرث زرتشتی است. در یکی از اساطیر چینی آمده است آفرینش انسان‌های نخستین، به ایزد بانوی مادر، نوگواً نسبت داده شده است.

او خود به شکل آدمی بود، جز این که به جای پا، دُم اژدها گونه‌ای داشت. روزی او مشتی از گل رس بستر رودخانه بر داشت و آن را به شکل آدمیانی کوچک درآورد. او آن‌ها را به شکل خود ساخت و بعداً در آن‌ها روح دمید؛ و در یکی از اساطیر مصر آمده که خنوم کوزه‌گری است که آدمیان را شکل بخشید و ایزدان را قالب زد. او به عنوان آفرینندۀ انسان بر شکل گرفتن نطفۀ آدمیان در زهدان مادر نیز نظارت دارد.

در بین اقوام سرخ پوست آمریکا دو قوم ذونی و مایا دارای اساطیری مبنی بر آفرینش انسان از خاک و زمین می‌باشند. قوم مایا معتقد به عمر ادواری انسان و جهان میباشند. بنابر اساطیر این قوم انسان‌های خاکی متعلّق به دومین مرحلۀ آفرینش هستند که با گل رس سرشته می‌شوند. قوم ذونی نیز زمین را همچون زنی تصور کرده‌اند با زهدان‌هایی. انسان‌ها و دیگر موجودات درون این زهدان‌ها شکل می‌گیرند و پرورده می‌شوند و بالاخره از آن سر بر می‌آورند.

در یک اسطورۀ هندی آمده است که نخستین مرد و زن دو قلوی یَمَه Yama و یی مَه Yima بودند و می‌گفتند هر دو فرزندان خورشید بودند.

از یک داستان مائوری (از اقوام بومی نیوزلند از تبار پولینزی - ملانزیایی) برمی‌آید که نخستین انسان از خاک ساخته شد و خورشید در آن خاک جان دمید؛ پرتو خورشید بود که «مادر زمین» را بارور گرداند. سرخ‌پوستان زونی نیومکزیکو می‌گفتند که آدمیان و همۀ موجودات زنده، فرزندان خورشید و زمین‌اند.

فهرست مطالب
نماد شناسی اندام انسان
آدم
سَر
سینه
دست و انگشت
پا و ساق
شکم و روده
جامه
برهنگی - عریانی