کتاب شب پرستاره مولانا اثر پدرام حکیم زاده، به موضوع ارتباط میان اشعار مولانا و نقاشی‌های ونسان وان گوگ پرداخته شده است که ارزش ویژه‌ای داشته و دارند.

کلمه و تصویر از دیر باز دو نوع ابزار بیانی برای ارتباط میان انسان‌ها بوده است. از یک سو در هنرهایی مانند نقاشی، گرافیک و سینما بیشتر از تصویر و درهنرهایی مانند شعر، رمان و نمایش بیشتر از کلمه استفاده می‌شود. از سوی دیگر در سرزمین‌های مختلف از نظر پیشینهٔ هنری هنرهای کلامی و در سرزمین‌های دیگر هنرهای تصویری رواج و ارزش بیشتری داشته است. در سرزمین‌های شرق و به ویژه ایران، شاعران با ذوق و قریحه، کلمه را با سعدی، فردوسی، حافظ، مولوی و... به اوج رساندند.

در سرزمین‌های غربی و به ویژه اروپا، نقاشان غربی با مکتب‌ها و سبک‌های مختلف هنری، ارزش‌های تصویری متعالی را به جهان عرضه داشتند. از هم‌نشینی دو نوع وسیله بیانی از دو سرزمین با فرسنگ‌ها فاصله و از دو تاریخ با فاصله چند قرن، ارزش‌های هنری جدیدی خلق خواهد شد مانند تلاقی دو دریا (مجمع ابحرین) در تعبیر قرآنی آن و یا دو بی‌نهایت که انسان را به درک جدیدی از هستی می‌رسانند.