در کتاب گفت‌وگو با چارلی چاپلین همراه نوشته‌های کوین جی هایس با شخصیت واقعی چارلی چاپلین، اندیشه‌ها و اعتقادات او آشنا خواهید شد. سر چارلز اسپنسر چاپلین معروف به چارلی چاپلین یکی از مشهورترین بازیگران، کارگردانان و همچنین آهنگساز برجسته هالیوودی‌ست که ۳ بار برنده جایزه اسکار شده است.

فیلم‌های چارلی چاپلین (Charlie Chaplin) بیشتر کمدی و صامت هستند. چاپلین یکی از محبوب‌ترین و بزرگترین هنرمندان قرن بیستم و تاریخ سینما است. او هم‌چون شخصیت‌هایی که خلق کرد، ترجیح می‌داد مصاحبه‌کنندگان را با چالشی بزرگ رو‌به‌رو سازد. بیش‌تر اوقات کلام خود را با اشارات و حرکات همراه می‌ساخت و کشف منظور خود را به مصاحبه‌گر که شتابان در حال نوشتن بود واگذار می‌کرد.

چارلز چاپلین (Charles Chaplin) در مورد کمدی می‌گوید:

در حقیقت، طبیعی‌بودن بزرگ‌ترین لازمه‌ی کمدی است. کمدی باید واقعیت و طبیعت زندگی را بازتاب دهد. من به طور کامل به رئالیسم اعتقاد دارم. چیزهای واقعی برای مردم خیلی سریع‌تر از امور عجیب و غریب و مضحک پذیرفته می‌شود. می‌توانید این‌طور بگویید که کمدی من زندگی واقعی است با کم‌ترین پیچ‌وتاب و اغراق، تا بتواند آن‌چه را که ممکن است در شرایط خاصی وجود داشته باشد، پدید آورد.

مردم حقیقت را می‌خواهند. در قلب انسان، به هر دلیلی، عشق به حقیقت وجود دارد. شما باید در کمدی، حقیقت را به آن‌ها بدهید. بازیگری خودانگیخته و طبیعی از هر ده بار، نه بار به حقیقت دست می‌یابد؛ درحالی‌که کار حساب‌شده و از پیش‌تعیین‌شده، اغلب آن را از دست می‌دهد.

اما برای هرچیزی وقت و جایی وجود دارد. حتا در کمدی بزن/ بکوب یک نوع هنر وجود دارد. اگر شخصی، یک نفر دیگر را به روشی معین و در زمان درست از نظر روان‌شناختی کتک بزند، بامزه و خنده‌دار می‌شود. اگر یک دقیقه زودتر یا دیرتر این کار را بکند، جذابیت کارش را از دست می‌دهد. باید دلیلی برای ایجاد خنده وجود داشته باشد. به کاربستن یک حقه‌ی غیرمنتظره، که از نظر تماشاگر یک پی‌آمد منطقی جلوه کند، می‌تواند او را سر شوق آورد تا با خوش‌حالی بازیگر را تشویق کند.

فهرست مطالب
پیش‌گفتار
رویدادنگاری
طنازترین مرد پرده‌ی سینما
ویکتور یوبنک / 1915
چارلی چاپلین، کمدین خوش‌رو
ماری ای. پورتر، 1915
چارلی چاپلین: خواستار بازی در نقش‌های تراژدی
میریام تِیچنِر، 1916
در زیر ماسک
گریس کینگسلی، 1916
در خانه‌ی شیشه‌یی چاپلین
مِیبل کاندون، 1916
چارلی چاپلین؛
چارلز، نه چارلی
جولیان جانسون، 1918
چارلی چاپلین
ری دابلیو. فرومن، 1919
سرشت هملت‌گونه‌ی چارلی چاپلین
بنجامین دو کاسِرِس،1920
چارلی چاپلین، فیلسوف یک بعد جدی دارد
فرانک وریلند،1921
امیدواری (چاپلین) برای اقامت طولانی‌تر در انگلستان
بی‌نام،1921
کاملا درست است، آقای چاپلین!
تِد لی برثون، 1923
چاپلین به چه می‌اندیشد؟
بی‌نام، 1923
چارلی چاپلین خجول‌زبان دل می‌گشاید
موردانت هال، 1925
آینده‌ی سینما: آقای چارلز چاپلین
رابرت نیکولز، 1925
چاپلین از زبان چاپلین
هری کار، 1925
چارلز چاپلین: خوش‌آمدگویی به کمدین
شمشیر تیز چاپلین
رابرت ون کیلدر،1940
از فقر تا ثروت
فیلیپ کی. شوئر، 1947
کنفرانس مطبوعاتی چاپلین درباره‌ی موسیو وردو
جورج والاج، 1947
چاپلین می‌گوید: این غم‌انگیز است، این منم
اِلا وینتر/1957
زمانه‌ی مدرن ـ پختگی ـ آقای چاپلین
بازلی کراثر، 1960
پیکره‌شناسی کمدی از نگاه استاد مسلم
ریچارد مریمن، 1967
چاپلین و منتقدها
فرانسیس ویندهام، 1967
فیلم‌شناسی