«خودکار بیک» عنوان مجموعه شعر «امیرحسین مشیدی» است که در ۳۴ صفحه‌ با شمارگان یک‌هزار نسخه از سوی انتشارات «نوای دانش» به چاپ رسیده و راهی کتابفروشی ها شده است.

در این کتاب که در قطع رقعی منتشر شده و قیمت هر جلد آن ۶۰ هزار ریال تعیین شده، ۳۱ قطعه شعر شامل خاطری شاد کنیم، مژده، گوشه کور، مادر، جانم فدای وصال، افیون، نقطه سرخط، فردا، ایستگاه آخر، بادبادک‌ها، کدامین غزل، جغرافیای معنا، حسرت، قلب افسرده زمین، دلتنگی، گریه خورشید، مشرقی، شهاب سرخ، آنقدر مرده‌ام، زلزله، نزدیکی سرانجام، زندگی کنیم، عشق کور، اینجا، هیچستان، یک فنجان چای، کاش می‌شد، مداد مشکی، چشمان غزل‌خوان، آسمانی و روح آواره ارایه شده است.

اشعار ارایه شده در این کتاب کوتاه و با طبعی لطیف و شاعرانه است که با مخاطب ارتباط تنگاتنگ بر قرار می‌کند و نقطه قوت این سروده‌ها انسجام واژگانی، سادگی و رساندن معنا با کوتاهترین عبارات است.

سویه اغلب اشعار این کتاب، عاطفی و احساسی و موضوعات اجتماعی است که به بهترین زبان توانسته مفاهیم را منتقل کند.

شاعر در بخشی از قطعه شعرش با عنوان روح آواره کوشیده که در ترکیب واژگانی بهترین مفهوم مورد نظرش را بسازد و خواننده را با احساس ظریفش همراه کند، آنجا که عنوان کرده است: «دو غزل مانده به پایان، باز روح آواره من، در خستگی پیوسته خویش خمیازه می‌کشد، کابوسی نو را سلام باید کرد...».

در قطعه شعری با عنوان «کدامین غزل» نیز شاعر با لحنی پرسشی اوج احساسش را اینگونه با مخاطبان به اشتراک گذاشته است: «از کدامین غزل نگاهم را می‌خوانی، از کدامین قصیده برایم شعر می‌گویی، بنشین در کنارم و به من بگو، بدین سان زلال از کدامین جاده خواهی رسید...».