کتاب ارزشیابی آموزشی (مفاهیم، الگوها و طرح) بیان کننده‌ی تفاوت‌ها و رویکردهای مختلف ارزیابی در زمینه‌ی آموزش است و راه‌کارهای مختلفی جهت ارزشیابی نظام‌های آموزشی ارائه می‌کند.

نویسنده در این کتاب به بررسی مفهوم ارزشیابی، تاریخچه و رویکردهای مختلف آن پرداخته است؛ به طوری که برای مدرسین راه حل‌های مناسبی را بیان می‌کند.

با توجه به پیشرفت جامعه بشری و همچنین توجه بیشتر به گسترش آموزش و پرورش، امروزه کشورها و جوامع پیشرفته توانسته‌اند در این زمینه توسعه و پیشرفت چشم‌گیری داشته باشند که مهم‌ترین این زمینه‌ها، نظام ارزشیابی در آموزش است. در کتاب ارزشیابی آموزشی (مفاهیم، الگوها و طرح ها)، روش‌ها و راه‌کار‌های مفیدی برای ارزیابی نظام آموزشی ذکر شده است و تفاوت‌های نظام آموزشی جدید و قدیم و نکات مثبت و منفی هر یک گفته می‌شود.

در بخشی از کتاب ارزشیابی آموزشی (مفاهیم، الگوها و طرح) می‌خوانیم:

آموزش و پرورش در مسیر حرکت رو به رشد خود از مکاتب مختلفی متأثر شده است و عمدتاً به یک جنبه از وجود متعدد انسان توجه کرده و کمتر از نظام‌مندی کلی برخوردار بوده است. توجه افراطی به جسم، تعلیم و تربیت به عنوان آمادگی، تعلیم و تربیت به عنوان شکوفا کردن استعداد و تربیت به عنوان پرورش یا تشکیل ذهن، توجه و تکرار به گذشته، عمده کردن محیط آن چنان که در مکاتب رفتارگرایان مطرح است، مصادیق یک سونگری در امر تعلیم و تربیت می‌باشد. در طول هزاران سال تربیت مترادف با عادت دادن، استفاده از حیوانات برای آزمایش و تعمیم آن به انسان، آموزش توأم با تکرار و تمرین بوده است در تمام دیدگاه‌هایی که در مکاتب مختلف تا نیمه دوم قرن بیستم ادامه داشته است یادگیری و آموزش را یک فرآیند می‌شد.