کتاب پرورش کودکان بر پایه‌ی اعتماد اثر جاستین مول، حاوی پیامی بسیار ساده اما مهم و چالش‌بر‌انگیز درباره‌ی چگونگی پرورش اخلاقی کودکان است و کمکی بزرگ برای افرادی است که با کودکان سر و کار دارند.

این کتاب به تأثیر پاداش و تنبیه بر کودکان و نیز به رابطه‌ی بین کودکان با پدر و مادرها، آموزگاران و دیگر افراد بالغ می‌پردازد. روش ما برای پرورش فرزندانمان، به بی‌علاقگی، ترس و رقابت منجر می‌شود. در عین حال روش جایگزین دیگری هم هست که بر اعتماد و اطمینان مبتنی است.

کتاب پرورش کودکان بر پایه‌ی اعتماد (Growing up in trust)، نگارشی صمیمانه و نویدبخش دارد که سرشار از ایده‌های کاربردی درباره‌ی چگونگی به‌کارگیری خرد در موقعیت‌های مرتبط با زندگی واقعی است. این کتاب آشکارا اشتیاق کودکان را به یادگیری، اعتماد و کمک کردن نشان می‌دهد و بهتر است پدر و مادرها آن را بخوانند.

این کتابِ جاستین مول (Justine Mol)، می‌تواند عنوانی دیگر چون «پرورش کودکان به‌ گونه‌ای که بر اختلاف و گوناگونی چیره شوند و تبدیل به دوستداران مهربان و پرشور زندگی شوند» را نیز دربرگیرد. او بر پایه‌ی دوازده دیدگاه، استدلال محکمی در جانبداری از رویکردی غیر مستبدانه برای پرورش کودکان ارائه می‌کند و این امر را با تشویق خوانندگان به استفاده از فرضیه‌های مطرح‌ شده در تجربه‌ی زندگی‌شان و نه پذیرش بی‌چون و چرای آن‌ها نشان می‌دهد.

شیوه‌ی نگارش ساده و روان متن اصلی کتاب به زبان هلندی به‌ خوبی در ترجمه‌ی آن حفظ شده است. کتاب پیش‌رو ابزاری بسیار ارزشمند برای کمک به آموزگاران، پدر و مادرها و در واقع هر فردی است که در پی آماده‌سازی دیگران برای داشتن نقشی پررنگ در دستیابی به جهانی کارآمد و همه‌جانبه می‌گردد.

در بخشی از کتاب پرورش کودکان بر پایه‌ی اعتماد می‌خوانیم:

کودکان به‌طور معمول هدیه‌ گرفتن را دوست دارند. این یک حقیقت است. به‌ یقین، با قرارگیری در معرض چیزهای تجملی، که کم‌وبیش هر روز در فروشگاه‌ها یا تلویزیون می‌بینند، بر طمعشان افزوده خواهد شد. یکی از پرسش‌هایی که پدر و مادرها و آموزگاران را نگران می‌کند این است که آیا کودکان خیلی طمعکار نیستند که همه‌چیز را برای خودشان می‌خواهند؟ می‌توانم آن‌ها را خاطرجمع کنم. درخشش چشمان کودک را ببینید وقتی نقاشی‌اش را به شما می‌دهد یا یک فنجان چای از سرویس چایخوری عروسکش تعارف می‌کند و شادمانی‌تان را درک می‌کند. این احساس با بزرگ‌ترشدن بچه‌ها از بین نمی‌رود. به جشن سالانه در سینترکلا اشاره می‌کنم؛ جایی‌ که همراه کودکان بالغم بیشتر به احساس افراد دیگر نسبت به شعرها و هدیه‌هایی که به آن‌ها می‌دهیم توجه می‌کنیم تا به احساس خودمان درمقابل هدیه‌های دریافتی. در چنین لحظاتی، نیاز اساسی شاد کردن دیگران از دیگر نیازها پیشی می‌گیرد. مارشال روزنبرگ می‌گوید: «بالاترین لذت، از دیدن لذت دیگران ناشی می‌شود.»

اگر پرورش اخلاق را به کودکانمان واگذاریم، باید صبور باشیم. نخست باید ببینیم خود کودک چه می‌کند و به‌ سرعت شروع به پند دادن نکنیم، زیرا این کار یعنی اعتماد کردن و آزادی عمل‌ دادن. کودک برای پرورش اصول اخلاقی ذاتی‌اش به زمان نیاز دارد. افزون بر الگوی اخلاقی که بزرگسالان پیرامون کودک، تعیین‌ کننده‌ی آن‌ هستند، او همچنین از طریق بزرگسالان بیرون از خانه و تلویزیون نیز در معرض خشونت قرار می‌گیرد. یافتن مسیر در این سردرگمی یا در واقع مطمئن بودن از راهی که یافته‌اید کار آسانی نیست.

فهرست مطالب
پیشگفتار مترجم
مقدمه
1: چرا بدون پاداش و تنبیه؟
2: توجه
3: نیازهای اساسی
4: اصول اخلاقی ذاتی کودکان
5: قانون‌ها و توافق‌ها
6: آیا «درست» و «نادرست» یا («خوب» و «بد») وجود دارد؟
7: شیوه‌ی آزادمنشانه
8: دلیل انجام خواسته‌هایمان
9: شنیدن «آری» در پاسخ «نه» کودک
10: نخست به خودمان توجه کنیم
11: فهرستی از گزینه‌های جایگزین پاداش‌ و تنبیه‌
منابع
درباره‌ی نویسنده