کتاب بچه‌ها بهشتی‌اند نوشته‌ی جان گری، راهکارهایی عملی برای تربیت مثبت فرزندانی با اعتماد به نفس، با محبت و دارای روحیه‌ی همکاری را به شما ارائه می‌دهد.

توسعه‌ی روش‌های تربیت مثبت فرزندان که در کتاب بچه‌ها بهشتی‌اند (Children are fro heaven) گنجانده شده بیش از 30 سال طول کشیده است. جان گری (John Gray) به عنوان مشاور بزرگسالانی که مشکلات شخصی و ارتباطی داشتند، 16 سال فرصت داشت آنچه که در مورد کودکی مراجعینش مؤثر نبود را مطالعه کند. سپس به عنوان یک پدر، در طول 14 سال بعد، شروع به توسعه و استفاده از مهارت‌های جدید و متفاوت تربیت فرزند کرد. این بینش‌ها و مهارت‌های جدید نه تنها در تربیت فرزندان خودش مؤثر بوده‌اند، بلکه همچنین در مورد هزاران خانواده‌ی دیگر نیز جواب داده‌اند.

نویسنده‌ی این کتاب بعد از اولین سال ازدواجش پدر یک نوزاد شد؛ در حالی که دو دختر خوانده‌ی زیبا و دوست‌ داشتنی نیز داشت. با این که همسر او یک مادر با‌تجربه بود، اما این اولین بار محسوب می‌شد که جان بچه‌دار شدن را تجربه می‌کرد. داشتن یک نوزاد، یک کودک هشت ساله و یک فرزند که در ابتدای نوجوانی بود، همگی در یک زمان، چالشی بزرگ برای او به شمار می‌رفت.

او مدرس کارگاه‌های آموزشی با نوجوانان و کودکان در تمامی سنین بود و دقیقاً با احساسی که کودکان نسبت به پدر و مادرشان داشتند آشنایی داشت. همچنین او به هزاران بزرگسال مشاوره داده و به آن‌ها کمک کرده بود مسائلی را حل و فصل کنند که ریشه در کودکی آن‌ها داشته‌اند. در حیطه‌هایی که والدین این افراد به تربیت فرزندان‌شان توجه کافی نداشتند، او به این افراد یاد می‌داد چگونه با تربیت دوباره‌ی خودشان زخم‌های گذشته‌شان را التیام بخشند. با این چشم‌انداز منحصر به فرد، او به عنوان یک پدر آغاز کرد.

او در هر قدم از مسیر متوجه شد به صورت خودکار کارهایی را انجام می‌داده است که پدر و مادر خودش انجام داده بودند. بعضی از این کارها خوب، بعضی دیگر کمتر مؤثر بودند و برخی دیگر نیز مشخصاً اصلاً خوب نبودند. بر اساس تجربه‌اش درباره‌ی آنچه در مورد خود و هزاران نفری که با آن‌ها کار کرده و مؤثر و کارآمد بود، به تدریج قادر شد راه‌های جدیدی برای تربیت فرزندان کشف کند که مؤثرتر واقع شدند.

مهم‌ترین بخش تربیت فرزند ابراز عشق و صرف زمان و انرژی برای حمایت از فرزندان است. با این که عشق مورد نیاز می‌باشد، اما به تنهایی کافی نیست. اگر والدین نیازهای منحصر به فرد فرزندان‌شان را درک نکنند، قادر نخواهند بود آنچه که فرزندان‌شان نیاز دارند را به آن‌ها بدهند. پدر و مادرها ممکن است عشق را به فرزندان‌شان ارائه دهند اما نه به روشی که برای رشد و تعالی فرزندان‌شان مفید باشد.

از طرف دیگر، برخی از پدر و مادرها علاقمند هستند که زمان بیشتری را با فرزندان‌شان سپری کنند، اما این کار را نمی‌کنند به این دلیل که یا نمی‌دانند چه کار باید انجام دهند و یا این که فرزندان‌شان از این تلاش آن‌ها استقبال نمی‌کنند. بسیاری از والدین سعی می‌کنند با فرزندان‌شان حرف بزنند، اما بچه‌ها خیلی راحت ساکت می‌مانند و هیچ چیز نمی‌گویند. این پدر و مادرها مشتاق و علاقمند هستند، اما نمی‌دانند چگونه باید فرزندان‌شان را به حرف بیاورند.

جملات برگزیده‌ی کتاب بچه‌ها بهشتی‌اند:

- درک تفاوت‌ها به ما کمک می‌کند فرزندانمان را بهتر درک کنیم و بهتر از آن‌ها حمایت کنیم.
- پاداش دادن مناسب به بچه‌ها آن‌ها را آماده می‌کند که هم به خودشان و هم به دیگران فکر کنند.
- تربیت مثبت فرزندان نیاز به ترس ندارد تا در بچه‌ها ایجاد انگیزه کند که چیزی را بهتر به خاطر بسپارند.
- بچه‌ها با گوش دادن به درخواست شما و نه با گوش کردن به نصایح شما درست یا غلط را یاد می‌گیرند.
- چالش پدر و مادرها این است که توجه، درک و احترام بیشتری نثار دخترشان کنند تا او بتواند همچنان اعتماد کند.
- بدون در نظر گرفتن سن بچه‌ها، اغلب پسرها بیشتر به اعتماد نیاز دارند در حالی که دخترها بیشتر به توجه نیاز دارند.

در بخشی از کتاب بچه‌ها بهشتی‌اند می‌خوانیم:

برای زن‌ها بزرگ‌ترین چالش زندگی این است که پس از این که احساسات‌شان جریحه‌دار شد دوباره به مرد اعتماد کنند، در حالی که برای مردها بزرگ‌ترین چالش این است که همچنان با‌ انگیزه بمانند و به همسرشان توجه کنند. در واکنش به مشکلات یک رابطه، زنان اغلب گله می‌کنند که "من چیزی که نیاز دارم را دریافت نمی‌کنم" (یعنی "من نمی‌توانم به او اعتماد کنم که چیزی که نیاز دارم را به من بدهد")، در حالی که مردها گله می‌کنند که "هر کاری می‌کنم، نمی‌توانم او را راضی و خوشحال کنم، پس چرا خودم را به زحمت بیندازم (یعنی "من دیگر اصلاً به او توجه نمی‌کنم"). زن‌ها اکثراً گله می‌کنند که "او دیگر به من توجه نمی‌کند" و مردها گله می‌کنند که "او خیلی سخت راضی می‌شود، بنابراین من دیگر به او توجه نمی‌کنم."

این گرایش‌های متفاوت از دوران کودکی آغاز می‌شوند. دخترها و پسرها وقتی به دنیا می‌آیند به یک اندازه به دیگران اعتماد کرده و توجه می‌کنند. وقتی بی‌توجهی و یا درد نیازها و خواسته‌های برآورده نشده را تجربه می‌کنند، پسرها اغلب با کمتر توجه کردن واکنش نشان می‌دهند، در حالی که دخترها با کمتر اعتماد کردن واکنش نشان می‌دهند. چالش پدر و مادرها این است که توجه، درک و احترام بیشتری به دخترشان بدهند تا آن‌ها بتوانند همچنان اعتماد کنند. از طرف دیگر، چالش پدر و مادرها این است که اعتماد، پذیرش و قدردانی بیشتری به پسرشان نشان دهند تا انگیزه و توجه او همچنان حفظ شود.

فهرست مطالب
مقدمه
فصل 1: بچه‌ها بهشتی‌اند
فصل 2: چه چیز علت تأثیر 5 پیام این کتاب است
فصل 3: مهارت‌های جدید برای ایجاد همکاری
فصل 4: مهارت‌های جدید برای کم کردن مقاومت
فصل 5: مهارت‌های جدید برای بهبود برقراری ارتباط
فصل 6: مهارت‌های جدید برای افزایش انگیزه
فصل 7: مهارت‌های جدید برای عهده‌دار شدن مسئولیت رهبری
فصل 8: مهارت‌های جدید برای حفظ کردن کنترل
فصل 9: متفاوت بودن ایرادی ندارد
فصل 10: اشتباه کردن هیچ اشکالی ندارد
فصل 11: ابراز کردن عواطف منفی ایرادی ندارد
فصل 12: بیشتر خواستن هیچ ایرادی ندارد
فصل 13: گفتن "نه" ایراد ندارد، اما پدر و مادر رئیس هستند
فصل 14: عملی کردن 5 پیام
درباره نویسنده