کتاب فرزندان ما جواهرند ولی ما آهنگریم اثر مسلم تسابحجی با بیانی ساده و شیرین به نقد روش‌های تربیتی ناکارآمد و غلط می‌پردازد و روش‌هایی کارآمد و صحیح را معرفی می‌کند.

این کتاب که درباره‌ی اصول تربیتی نوشته شده، حاوی آرای جدید برای بنیان نهادن شخصیت متعادل کودک است. مسلم تسابحجی در کتاب فرزندان ما جواهرند ولی ما آهنگریم از خطاهای تربیتی سخن گفته و گذشته و زمان حال خود را مقایسه می‌کند. او توضیح می‌دهد که چگونه از آن خطاها گذر کرده و به روش تربیتی کارسازی روی آورده که بر این سه بنیان استوار است: اعتمادسازی و صید نکات مثبت و جهت‌دهی دوباره به رفتارهای منفی.

در بخش پایانی کتاب، مسلم تسابحجی راه‌های استفاده از نکات مثبت در مواجهه با مسایل، مشکلات زندگی و تربیت کودکان را مطرح و بر این نکته تأکید می‌کند که از هر نکته‌ی منفی و از هر مشکلی می‌توان به نکات مثبت و مفید رسید؛ به شرطی که بپذیریم انسان اصلاح‌پذیر است و خطاها همیشه پایدار نیستند و تربیت همواره با تحمل سختی همراه است.

پدر و مادر غوره می‌خورند ولی دهان فرزند ترش می‌شود. وقتی رفتارهای ناپسند و انفعالی از فرزند سر میزند پدر و مادر از نقش اساسی خودشان در ایجاد مشکل به کلی غافلند. فرزندان ما مانند آینهٔ شفافی هستند که رفتارها و شیوه‌های تربیتی را که در خانه و مدرسه بر آن‌ها اعمال می‌شود، بازتاب می‌دهند.

فرزندان ما آینه‌ی ما هستند. در رفتارهایشان بازتاب رفتارهای خود را می‌بینیم و در سخنانشان بازتاب سخنان خود را می‌شنویم. چنان‌چه از رفتار یا گفتار آنان رضایت نداشته باشیم، باید به خودمان رجوع و خود را اصلاح کنیم. پشت سر هر کودک لجباز، پدر و مادری لجبازتر از آن کودک و پشت سر دختری ترسو مادری قرار دارد که از آن دختر ترسوتر است.

پشت سر کودکی که رفتار منفعلانه دارد، خانواده‌ای قرار دارد که دچار انفعال است. پشت سر کودکانی که فریاد می‌کشند خانواده‌ای هست که در آن، پدر و مادر خود را به خویشتن‌داری و آهسته سخن گفتن عادت نداده‌اند. کودکی که چون از چیزی ناراحت می‌شود، به زدن روی می‌آورد، کودکی که هر گاه پدر و مادرش از دست او ناراحت شده‌اند، از ایشان کتک خورده است.

در بخشی از کتاب فرزندان ما جواهرند ولی ما آهنگریم می‌خوانیم:

به‌طور معمول با بچه‌ها به‌عنوان «کودک» رفتار می‌شود. ولی مربیان از این نکته غافلند که همین «کودک»، کرامت و شخصیت و احساسات و افکاری ویژه‌ی خود را دارد و نسبت به هر کلمه‌ای که می‌شنود یا رفتاری که با او می‌شود، فوق‌العاده حساس است. مربیان باید به‌منظور احترام گذاشتن به کودک، فروتنی به خرج دهند و این واقعیت را درک کنند که کلمه‌ی «کودک» مترادف است با کلمه‌ی «سلطان». پدر و مادر باید این مهم را درک کنند که همین کودکی که در آغوش آنان می‌خوابد، عین آینده است؛ کودکی که در جلوی چشم ما مشغول بازی و سرگرمی است، خود تاریخ است.

فهرست مطالب
مقدمه‌ی مؤلف
پدران غوره می‌خورند، ولی دهان فرزندان ترش می‌شود
فرزندان ما آینه‌ی ما هستند
اول: اعتمادسازی
به‌کارگیری روش عقاب‌ها
چرخه‌ی معیوب
بایدها و نبایدها
دوم: چگونه نکات مثبت را صید کنیم؟
از خرچنگ بیاموز
چکیده
خرچنگ حکیم
سوم: چگونه جهت رفتارهای منفی را تغییر دهیم
چکیده