کتاب مدیریت در سازمان‌های ضد اطلاعاتی نوشته حجت‌الله قدیری، هادی رحمانی ساعد و علی قاسمی، به موضوع فعالیت‌های اطلاعاتی و تهدیدات آن و نحوه مدیریت سازمان‌های ضد اطلاعاتی و همچنین مدیریت دانش می‌پردازد.

ضد اطلاعات را می‌توان هم‌زمان محصول (دانش‌ یا اطلاعات ضد اطلاعاتی) و فعالیت (اقدامات ضد اطلاعاتی) دانست. محصول ضد اطلاعات، دانش و اطلاعاتی مطمئن در مورد تمامی حریفان یک کشور است که به طور مخفیانه به آن حمله می‌کنند. برخی از این حریفان، افسران اطلاعاتی حرفه‌ای و عوامل در خدمت آن‌ها هستند. چنین محصولی تنها برای خود سازمان ضد اطلاعاتی نبوده، بلکه می‌تواند مورد استفاده تمامی عناصر دولت قرار گیرد. جنبه دیگر ضد اطلاعات، فعالیت ضد اطلاعاتی است.

در این راستا، برخی حریفان به طور پنهانی به ایجاد آشوب و خرابکاری (و نه صرفاً جاسوسی) می‌پردازند که فعالیت ضد اطلاعاتی باید در جهت خنثی‌سازی آن‌ها اقدام کند. این‌گونه فعالیت‌ها در جمهوری اسلامی ایران به واسطه ماهیت نظام حاکم (اسلامی بودن آن) و در نظر گرفتن شرافت انسانی و قوانین اسلام در مناسبات سازمانی، با سایر کشورها متفاوت است.

یکی از مؤلفه‌های تأثیرگذار بر اثربخشی فعالیت‌های ضد اطلاعاتی پیش گفته، نوع مدیریتی است که بر این‌گونه سازمان‌ها اعمال می‌شود. مدیریت در این نوع از سازمان‌ها با توجه به نوع و ماهیت تخصصی فعالیت‌های ضد اطلاعاتی می‌تواند بسیار تعیین کننده باشد.

وقتی از مدیریت صحبت به میان می‌آید، تعابیری چون راهبری کردن، نظم دادن، سرپرستی کردن، کار کردن با افراد برای تحقق اهداف سازمان و ... به ذهن متبادر می‌شود و همواره تعاریف متفاوتی از مدیریت وجود دارد.

خواندن کتاب مدیریت در سازمان‌های ضد اطلاعاتی به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

این کتاب برای پژوهشگران و دانشجویان رشته‌های علوم سیاسی و ارتباطات بسیار مفید و کاربردی است.

در بخشی از کتاب مدیریت در سازمان‌های ضد اطلاعاتی می‌خوانیم:

هنگامی که آدمی در مسیر رشد عقلانی خود به ضرورت برنامه‌ریزی در زندگی خویش پی می‌برد، آن را در نظام‌های اجتماعی به‌عنوان ابزاری در خدمت مدیریت و رهبری، مورد توجه قرار داد و امروز می‌بینیم که ساختار وجودی سازمان‌ها آن‌قدر پیچیده گشته‌اند که بدون برنامه‌ریزی‌های دقیق نمی‌توانند به حیات خود تداوم بخشند. اساس برنامه‌ریزی، بر آگاهی از فرصت‌ها و تهدیدهای آتی و چگونگی استفاده از فرصت‌ها و مبارزه با تهدیدها قرار دارد. فلسفه برنامه‌ریزی به‌عنوان یک نگرش و یک راه زندگی که متضمن تعهد به عمل بر مبنای اندیشه، تفکر آینده‌نگر و عزم راسخ به برنامه‌ریزی منظم و مداوم می‌باشد، بخش انفکاک‌ناپذیر مدیریت است.
فرد و سازمان برای رسیدن به اهداف خویش به برنامه‌ریزی نیاز دارند، بنابراین ضرورت برنامه‌ریزی، برای رسیدن به جزئی‌ترین اهداف یک واقعیت انکار‌ناپذیر است.

برنامه‌ریزی در سازمان‌های ضد اطلاعاتی از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است، زیرا اصولاً برنامه‌های سازمان‌های ضد‌ اطلاعاتی بر اساس برنامه‌های سازمان‌های اطلاعاتی حریف چیده می‌شود. در واقع اهداف این‌گونه سازمان‌ها باید متناسب با اهداف حریف باشد تا عملاً بتوانند وظایف ضد‌ اطلاعاتی خود را انجام دهند.

فهرست مطالب
فصل اول: کلیات
فصل دوم: برنامه‌ریزی
فصل سوم: سازماندهی
فصل چهارم: بسیج منابع و امکانات
فصل پنجم: مدیریت و رهبری
فصل ششم: انگیزش
فصل هفتم: نظارت و کنترل
فصل هشتم: تصمیم‌گیری
فصل نهم: فرهنگ سازمانی
فصل دهم: اخلاق و مدیریت
فصل یازدهم: خلاقیت و نوآوری
فصل دوازدهم: مدیریت دانش
فصل سیزدهم: مدیریت تحول
فصل چهاردهم: آسیب و آسیب‌شناسی
منابع و مأخذ