اتیکت نوعی از ادب است، ادب مدرن؛ اما ادبی که مفهومش خیلی گسترده‌تر از سلام کردن یا به کار بردن کلمه «شما» به‌جای «تو» است. اتیکت مصداق‌های جدید قوانین قدیمی ادب و اخلاق است. رفتارهای ما از سه فیلتر می‌گذرد اول مذهب و اخلاق دوم عرف و سنت و سوم قانون.

اتیکت به‌نوعی همان کاربردهای جدید آداب معاشرت است. می‌توان اتیکت را ادب و نزاکت مدرن نام برد که در تمام جنبه‌های زندگی‌مان کاربرد دارد. از هدیه گرفتن و غذا خوردن در رستوران و میهمانی دادن گرفته تا آداب دیپلماتیک و مذاکرات سیاسی. اتیکت به ما یاد می‌دهد در این موقعیت‌ها رفتار صحیح و مؤدبانه کدام است. اتیکت در تمام جنبه‌های زندگی کاربرد دارد.

مثلاً اتیکت به ما می‌گوید: اگر کسی کارت ویزیتش را به ما داد می‌بایست با انگشت سبابه و شست آن را گرفته و نام فرد را بلند از روی کارت بخوانیم اتیکت می‌گوید هر فرد در صف خودپرداز حق دارد فقط یک کار را انجام دهد و اگر دو کار بانکی دارد باید دو بار صف بایستد. اتیکت می‌گوید فردی که مقامش پایین‌تر است ابتدا باید کارت ویزیت خود را به مقام بالاتر بدهد و حق ندارد از مقام بالاتر درخواست کارت ویزیت کند تا زمانی که خود فرد کارت بدهد. اتیکت می‌گوید برای Add کردن دیگران در گروه‌های شبکه‌های اجتماعی حتماً باید از فرد اجازه گرفت. اتیکت می‌گوید جوراب سفید با هر جنس و مدلی یک جوراب غیررسمی و ورزشی است و هرگز نباید با کت‌وشلوار پوشیده شود. مصادیق بسیار زیادی از اتیکت وجود دارد.

رعایت اتیکت عمیقاٌ در پیشرفت ما کمک‌کننده است. بسیاری از کارمندان، فروشندگان و شاغلین به دلیل ندانستن قواعد اتیکت، در کارشان خطاها و اشتباهات به‌ظاهر کوچکی مرتکب می‌شوند که اتفاقاً همان‌ها جلوی رشدشان را می‌گیرد. در یک‌کلام اتیکت باعث می‌شود ما در نظر دیگران فردی موجه، مؤدب، ملاحظه‌کار، باشخصیت، آداب‌دان و قابل‌اعتماد به نظر برسیم.

فهرست مطالب

فصل اول: معرفی اتیکت
فصل دوم: قوانین اتیکت
فصل سوم: آداب اماکن عمومی
فصل چهارم: آداب تلفن زدن
فصل پنجم: مصاحبه کاری
فصل ششم: آداب هدیه دادن و هدیه گرفتن
فصل هفتم: آداب میزبان بودن و مهمان شدن
فصل هشتم: آداب غذا خوردن در رستوران
فصل نهم: آداب ظاهر و پوشش
فصل دهم: آداب سخنوری و سخنرانی
فصل یازدهم: آداب فضای مجازی
فصل دوازدهم: آداب نمایشگاه و محیط کار
فصل سیزدهم: چند نکته کاربردی از اتیکت