جستجو در بایگانی
برای جستجو در عنوان حداقل ۴ حرف وارد کنید.
//

_____.

//

_____.

_

_

_

 
 
more_vert کتاب برداشت‌هایی از شاهنامه به کوشش احمد قاضی‌نسب

ادامه مطلب

closeکتاب برداشت‌هایی از شاهنامه به کوشش احمد قاضی‌نسب

 کتاب ب«رداشت‌هایی از شاهنامه»، مجموعه‌ای از برداشت‌ها و تحلیل‌های احمد قاضی‌نسب در شاهنامه فردوسی است که در آن با نثری ساده، اندیشه حکیم توس بررسی و از واژه‌هایی دشوار فارسی در تحلیل‌ها اجتناب شده است. این کتاب توسط انتشارات توز و قلم، با شمارگان یک هزار نسخه به چاپ رسیده که طراحی جلد آن توسط سیدمحمد حسینی و امور فنی آن نیز توسط گروه توز و قلم انجام شده است. کتاب برداشت‌هایی از شاهنامه به بررسی برخی موضوعات مانند آزادی در شاهنامه، رستم در شاهنامه، حماسه رستم و سهراب، رستم و اسفندیار، نام و ننگ، هنر در شاهنامه، چکیده ای از عظمت استاد توس، میهمانی عشق در تاریخ و ستایش خرد پرداخته است. در مقدمه این کتاب عنوان شده است: عزیزی که این کتاب را در دست گرفتی بدان که اگر به باغ بزرگ و بی‌نهایت شاهنامه وارد شوی، دیگر نمی‌توانی از آن خارج شوی، چون جایی از این بهتر پیدا نمی‌کنی، اگر جستجوگر حقیقت هستی، بیا تا حقیقت را به تو نشان دهم، حقیقتی که خود گوشه‌ای از آن را لمس کرده‌ام. شاهنامه یک مجمع الحقایق است؛ چون از سه چهار بعد فراتر است. نمی‌توان گفت شامل چند محور و چند ستون است ولی آن قدر هست که حقیقت را دریابی. این اقیانوس بی حد وحصر پر از شگفتی و ناشناخته‌هاست. قاضی نسب نوشته است: فردوسی با شاهنامه نشان داد که او تنها یک فرد و اثرش تنها یک کتاب نیست. او را نمی‌توانم توضیح دهم، قلم قاصر است، فقط در یک جمله فردوسی نمادی از انسان است با همه ویژگی‌ها و فضیلت‌های انسانی، فردوسی یعنی تاریخ انسان و یعنی عاشق ایران، یعنی فرهنگستان کامل، سند هویت ملی ایران و شناسنامه تک‌تک مردم و باز یعنی فرهیختگی و فرزانگی و فرهمندی و فرهنگ سازی ملی و از همه بالاتر یعنی نیروی غالب چرا که تو را به ژرفای راستی، پاکی ،عدالت، سخاوت و پختگی می‌برد و اعجاز می‌کند تا تو را در آن صف نگه دارد. این نویسنده در بخش برداشت از خدا، انسان و گیاه در شاهنامه نوشته است: خداشناسی فردوسی متفاوت است چون تعریف او از خدا متفاوت است. او می فرماید، ما نمی‌توانیم و نباید خدا را تعریف کنیم چرا که ما جز هستیم و خدا کل است، هرگز جز نمی‌تواند کل را بفهمد، اگر بفهمد کل می شود،جز فقط می‌تواند جز را بشناسد و درک کنند.

more_vert کتاب موبدان در شاهنامه فردوسی

ادامه مطلب

closeکتاب موبدان در شاهنامه فردوسی

کتاب "موبدان در شاهنامه فردوسی" نوشته "زهرا دلپذیر" از نسخه‌های جدید در حوزه ادبیات به شمار می‌رود که دی ماه امسال توسط انتشارات پاژ مشهد وارد بازار نشر شد. این کتاب درباره حضور گروه اجتماعی موبدان در شاهنامه فردوسی و یک اثر پژوهشی محور است که نویسنده با بررسی کتاب‌های تاریخی و پژوهش‌های گذشته سعی در گردآوری خصوصیات و کارکردهای موبدان در ایران باستان داشته است. نویسنده این کتاب در باره اثر پژوهشی خود به خبرنگار ایرنا گفت: شاهنامه فردوسی سند پرافتخار هویت ملی و جلوه دهنده ریشه‌ها و سنت‌های ایران اسلامی است، در شاهنامه اسطوره، تاریخ و دین پیش از اسلام نمود یافته است و می‌توان از لابه‌لای آن به زوایای ایران باستان بویژه جامعه دینی آن عصر دست پیدا کرد. زهرا دلپذیر افزود: در ایران باستان روحانیون یکی از مراتب برجسته جامعه بوده و در بطن آن نفوذ بسیار داشتند که آنان را موبد می‌خواندند، موبدان در دربار شاهان کارکردهای بسیار داشته و همه امور با صلاحدید آنان انجام می‌شد. وی ادامه داد: کنش‌های مهم موبدان و نقشی که آنان در ایران باستان داشتند در شاهنامه تجلی یافته است. وی گفت: موبد یکی از پرکاربردترین واژه‌ها در شاهنامه است، این واژه به همراه مشتقات خود در مجموع ۵۱۳ بار در شاهنامه بکار رفته است که ۱۴۶ مورد آن مربوط به بخش اول شاهنامه و ۳۶۷ مورد مربوط به بخش دوم آن است. دلپذیر افزود: پژوهشگران شاهنامه را به بخش‌های مختلف تقسیم کردند، به عنوان مثال "ذبیح الله صفا" این کتاب را به سه بخش اساطیری، پهلوانی و تاریخی و "بهمن سرکاراتی آن را به ۲ بخش اساطیری - حماسی و تاریخی تقسیم کرده است. وی ادامه داد: در کتاب "موبدان در شاهنامه"، ایده "بهمن سرکاراتی" را در نظر گرفته‌ام و معتقدم بخش اساطیری - حماسی پایان ماجرای "کیخسرو" است و بعد از آن بخش تاریخی کتاب آغاز می‌شود و در هر ۲ بخش کارکرد موبدان را مورد بررسی قرار داده‌ام. وی گفت: براساس تحقیقات من، نقش موبدان و استفاده از واژه موبد در بخش تاریخی شاهنامه چهار برابر بخش اساطیری - حماسی آن است. نویسنده کتاب "موبدان در شاهنامه" افزود: تاکنون در باره مقام و موقعیت موبدان در شاهنامه تحقیق کامل و مستقل انجام نشده و آثاری هم که به ساختار دین و حکومت در شاهنامه فردوسی پرداخته‌اند به این مبحث بی‌توجه بودند. وی اظهار داشت: کتاب "موبدان در شاهنامه فردوسی" با مد نظر قرار دادن همه موارد مربوط به این‌ گروه در شاهنامه و بررسی دقیق و تطبیقی ابیات مربوط به آن‌ها با منابع کهن و نو می‌تواند منبع پژوهشی برای دانشجویان و علاقه‌مندان به ادبیات و تاریخ ایران باشد. وی گفت: این کتاب حاوی ۱۶۰ صفحه و دارای ۲ بخش است که در بخش اول با عنوان "موبدان در فرهنگ ایران" کلیاتی در باره پیشینه موبدان در ایران باستان بیان شده و در بخش دوم با عنوان "موبدان در شاهنامه" ابتدا به اجمال سلسله مراتب روحانیون و سپس جایگاه آنان در شاهنامه مورد بررسی قرار گرفته است. دلپذیر با اشاره به نتایج تحقیقات انجام گرفته پیرامون "نقش موبدان در شاهنامه" افزود: کارکرد موبدان در شاهنامه منحصر به اجرای امور و مناسک دینی و روایت داستان‌ها نیست، چون قبل از این فکر می‌کردند موبدان فقط نقش دینی دارند. وی ادامه داد: آغاز هر داستان در شاهنامه با بیان موبد آغاز می‌شود، موبدان در شاهنامه در اداره کشور نیز اختیارات گسترده داشته و حتی در جنگ‌ها حضور فعال داشتند، آنان مشاور شاهان بوده و نظارت بر امور اقتصادی، قضایی و دادرسی مناظره علمی با سفرای دیگر کشورها، تعلیم و تربیت، پزشکی، ستاره شناسی و کارکردهای دیگر بر عهده موبدان بوده است. وی گفت: تاکنون پرچمداری در جنگ‌ها و نظارت بر امور اقتصادی توسط موبدان از دید محققان پنهان مانده بود که در بررسی ابیات شاهنامه برای نوشتن این کتاب اطلاعات خوبی در این زمینه به دست آمد. دلپذیر افزود: در سراسر شاهنامه از موبدان چهره مثبتی ارایه شده است، آنان آینده نگر، پیشگو، پیش‌بین، کاردان، درستکار، مورد اعتماد شاهان و پهلوانان در شاهنامه هستند. وی ادامه داد: برای نوشتن کتاب "موبدان در شاهنامه" تمام منابع تاریخی که در باره موبدان و تاریخ فرهنگ باستان ایران بودند، بررسی شده و نگارش آن ۲ سال و نیم به طول انجامیده است.

more_vert کتاب «داستان‌های شاهنامه» مجموعه‌ای شیرین به زبان راجی دلیجانی

ادامه مطلب

closeکتاب «داستان‌های شاهنامه» مجموعه‌ای شیرین به زبان راجی دلیجانی

کتاب «داستان‌های شاهنامه»به زبان راجی دلیجانی نگاهی به دفتر یکم داستان سیاوخش است که به قلم «حسین صفری» به رشته تحریر آمده و با شمارگان ۲ هزار نسخه از سوی نشر بلخ راهی کتابفروشی‌ها شده است. این کتاب ۲۲۹ صفحه‌ای که با قیمت هر جلد ۱۸ هزار تومان عرضه می‌شود، برگرفته از شاهنامه ویراسته «فریدون جنیدی » است که به دلیل ارایه آن با زبان راجی، در انتهای کتاب سی‌دی از خوانش صحیح همه بخش‌ها ارایه شده است. در پیش‌نوشتار این کتاب عنوان شده است: داستان کتاب بخشی روایی از شاهنامه فردوسی است که به زبان راجی دلیجان برگردانده شده و سی‌دی الصاق شده به آن برای انتشار صدا در شبکه آفتاب و برنامه قصه‌های سرزمین من تهیه شده که با آوازخوانی «علی‌اصغر اسماعیلی» و نوای ضرب زورخانه‌ای «مهدی کاظم‌زاده» همراه است. پاسداشت خرده‌فرهنگ‌ها به عنوان بخش بزرگی از داشته‌های هر ملت است و زبان راجی دلیجانی آیینه‌ای از خرده‌فرهنگ‌ها در دیار استان مرکزی محسوب می‌شود. اگرچه این نوشتار سراسر با زبان راجی ارایه شده و شاید برای فارسی‌زبان خواندن و درک آن دشوار باشد، اما از منظر حفظ هویت زبانی ارزشمند است. در فصل نحستین این کتاب تمامی داستان سیاوخش با زیبایی تمام و به زبان راجی ارایه شده و در فصل دوم نویسنده نظام آوایی زبان راجی دلیجان را بیان کرده و داستان دفتر یکم شاهنامه را به صورت آوانگاری ارایه داده است. تفاوت نظام آوایی زبان راجی دلیجان با فارسی، ساختمان فعل و ساختار ارگاتیو زبان راجی بخش دیگری از این کتاب را شامل می‌شود. در ادامه این کتاب نویسنده ویژگی‌های منحصر به فرد زبان راجی را عنوان کرده و ساختار نحوی این زبان را شرح داده است.

more_vert کتاب بر ستیغ‌های حماسه: جستارهایی درباره‌ی شاهنامه و دیگر حماسه‌های ایرانی

ادامه مطلب

closeکتاب بر ستیغ‌های حماسه: جستارهایی درباره‌ی شاهنامه و دیگر حماسه‌های ایرانی

کتاب بر ستیغ‌های حماسه: جستارهایی درباره‌ی شاهنامه و دیگر حماسه‌های ایرانی نوشته‌ی قدمعلی سرامی، مواردی از جمله گوهر و هنر در شاهنامه، بنیان‌های اساطیری در داستان بیژن و منیژه و هفت زینه‌ی مهری در هفت خوان بیژن را با بیانی شیوا و دلنشین مورد بحث و بررسی قرار می‌دهد. نویسنده‌ «بر ستیغ‌های حماسه» در بخشی از مقدمه‌ آن می‌آورد:نوشتن پژوهشی که با انبوهی از خودآگاهی مایه‌ور است، سخت در گرو ناخودآگاهی ماست، چون وقتی آدم می‌خواهد حاصل تحقیقاتش را روی کاغذ بیاورد، روان پنهان در چند و چون بیان‌شان نقش‌ها بازی می‌کند. اگر نویسنده به معنای راستین کلمه نویسنده باشد، همیشه گروگان ناخودآگاهی خویش است. به هر روی وقتی کار نویسنده پایان می‌پذیرد که نوشته‌ی او را خواننده‌ای بخواند و میان دو روان بدین ترفند، پیوندی چونان پیوند زناشویی صورت گیرد. وقتی می‌نویسیم، در حقیقت نطفه‌ی روان خود را به منصه‌ی بروز و ظهور در می‌آوریم و وقتی کسی نوشتار ما را می‌خواند یا می‌شنود، به گونه‌ای از آن بارور می‌شود. میان هنرمندان و هنر دوستان، همیشه زناشویی روانی صورت می‌بندد. در بخشی از کتاب بر ستیغ‌های حماسه می‌خوانیم: امروزه بیش از هر زمان دیگری، انسان‌ها دریافته‌اند که برای زیستن و لذت بردن از آن، باید دو منطق متفاوت به کار برد. یکی از منطق کل نگر معتاد که همان منطق ارسطویی است و دیگری نامعتاد «آن بین» که جز دیالتیک برخاسته از دمادم زندگانی هیچ نیست. در شاهنامه که انجمن اسطوره‌ها و حماسه‌های ایرانی است، به دلیل آنکه شر، از خیر اعظم، به پدیداری آمده است، نابود کردنی نمی‌نماید و پیوسته حضور آن را در روندهای پیچاپیچ آن شاهکار شاهدیم. فی‌المثل می‌بینیم که فریدون، پس از به بند کشیدن ضحاک مجاز به کشتن او نیست و اهورامزدا دو بار، پیک سبز پوش خویش را به نزد وی گسیل می‌کند تا مبادا شاه پیروزمند، او را به قتل برساند. طهمورث، از اهریمن سواری می‌گیرد و از دیوان هنرها و حرفه‌های گوناگون از جمله دیوارگری و دیبابافی و خط نویسی را می‌آموزد اما کشتن او و آنان را نمی‌تواند بسیجید. در سر آغاز داستان رستم و اسفندیار، وقتی شاهزاده‌ی سپند، به ناگزیر شتر پیشاهنگ را سر می‌برد و همین در روان او، دلهره می‌آفریند، و به آهنگ دل دادن به خویش خاطر نشان می‌کند که: بدونیک هر دو ز یزدان بود * لب مرد باید که خندان بود. این بدان روست که در نهاد حماسه دو منطق ضد و نقیض در کارند. یکی آنکه در آن بدی به اعتبار خود بد است و باید از آن حذر کرد و دیگری آنکه در آن بدی به اعتبار مبدأ خود، خیر است. و‌ای بسا که حذر کردن از آن، ناروا باشد و بسا از آن دوری گزیدن گناه خواهد بود. دارا نیز در حال احتضار به قاتل خود اسکندر یادآور می‌شود که: بد و نیک هر دو ز یزدان شناس * وز او دار تا زنده باشی سپاس.فهرست مطالب سر سخناز عشق سبز مادر تا عقل سرخ فرزندامید در شاهنامهگوهر و هنر در شاهنامهشاهنامه، آمیختاری از عقل و عشقشاهنامه، آیینه‌ی زندگی ایرانیانسرشت و سرنوشت آدمیزادآیینه در ادب حماسیعصیان در شاهنامه و زیرساخت‌های اساطیری آنچین در شاهنامهجامعه شناسی عشق و ازدواج در شاهنامهپیوستگی راه‌های اهورا و اهریمن در حماسه‌های ایرانیبنیان‌های اساطیری در داستان بیژن و منیژههفت زینه‌ی مهری در هفت خوان بیژنگاو اسطوره‌ها و تجلیات شان در شاهنامه‌ی فردوسیکتاب نما

more_vert کتاب شاهنامه نگاری در ایران

ادامه مطلب

closeکتاب شاهنامه نگاری در ایران

شاهنامۀ بخرد فرزانۀ توس، حکیم ابوالقاسم فردوسی، از معدود کتاب‌هایی است که از هر لحاظ و از هر بُعد درخور بررسی و تعمّق است. شاهنامه روایت تاریخی حیات سرزمین ایران، از دیدگاه اسطوره‌ای و حماسیِ مردم، است؛ کتابی که بنیان آن بر اساس روایات شفاهی و سینه به سینۀ مردمان، که نسل به نسل انتقال یافته، شکل گرفته و به نُضج رسیده است. روایتی که در آن نه بازی‌های آلودۀ سیاسی و جنگ‌های بوالهوسانۀ فرمانروایان، بلکه شرف و عزّت و جوانمردی و پهلوانیِ عاشقان یزدان و میهن نقش محوری را دارد. روایتی که در آن همه چیز آرمانی دیده شده، زیرا منعکس‌کنندۀ آرمان‌ها و امیدهای ملتی بس دیرینه‌سال است که، پس از فضل پروردگار، فقط به فرزندان برومند خود تکیه داشتند و می‌بالیدند. از آنجا که همواره در طول تاریخ بشری نگاریدن صُوَر و اَشکال یاری‌بخش القای مفاهیم و توصیف روایات بوده و کنار هم قرار گرفتن ادب و هنر تبلوری بی‌نظیر به فرهنگ می‌بخشد، با توجه به پیشینۀ هنر نگارگری در ایران، که به قرون پیش از اسلام نیز ریشه می‌دَواند، مُصوَّر ساختن نُسَخ ادبی، به‌ویژه نُسَخ شاهنامه فردوسی، سنتی شد پایا که در هر عصر و دوره‌ای معیار فرهیختگی فرمانروایان و مقامات به شمار می‌آمد و هر حکومتی برای کسب وجهه و مشروعیت ملی خود به نگارگری نسخه‌ای از این کتاب بی‌همتا دست می‌یازید و می‌کوشید نسخۀ او برتر و فاخرتر از نُسَخ پیشین باشد. همین امر، در طول تاریخ، به پیدایش نُسَخی بی‌همال منجر شد که هر یک در رقابت با دیگری، به سان ستاره‌ای فروزان، آسمان هنر نگارگری ایران را روشنایی و درخشش می‌بخشید. کتاب حاضر کوششی است در جهت شناخت و معرفی این نسخه‌ها، با ذکر مکتب نگارگری آن‌ها؛ تا گامی هرچند کوچک در راه شناخت میراث فرهنگی، ادبی، و هنری اجداد و نیاکانمان برداشته شود و مشوّقی باشد برای انجام دادن پژوهش‌های بیشتر و بهتر.فهرست مطالب مقدمهخیز تا بر کلک آن نقاش جان ‌افشان کنیمنگاهی به تاریخ دست‌نوشته‌های وقفی در ایرانشاهنامه؛ پیوند ادبیات، موسیقی، و نقاشیشاهنامه و نگارگرانشاهنامۀ شاه‌اسماعیل دومشاهنامه‌ای از مکتب اصفهانسخنی دیگر دربارۀ شاهنامۀ داوریشهنامۀ قاسمینسخۀ خطی برزونامههنر و ادبیات سلجوقی و شاهنامۀ «کاما»هنر ایلخانی و شاهنامۀ مستوفی

more_vert کتاب خانواده گودرز و پیران در شاهنامه

ادامه مطلب

closeکتاب خانواده گودرز و پیران در شاهنامه

خانواده‌های گودرز و پیران در شاهنامه (علم برداران ایران و توران) کتابی نوشتهٔ محمدیونس طغیان ساکایی است که به بررسی دو خاندان گودرز و پیران در شاهنامه فردوسی می‌پردازد. شاهنامه فردوسی یکی از بزرگترین آثار حماسی جهان است. فردوسی با این یادگار جاودانه - که عمری را با هزار مشقت در سرایش آن سپری کرده - فرهنگ و بزرگترین بخش معنوی جامعه ما را از تباهی و فراموشی نجات داده است. فردوسی حکیم، سوار بر توسن سخن، صحرای ناپیدا کران زمان را درنوردیده و خوانده‌ها و شنیده‌ها را در دفتر گرانبهای خویش ثبت کرده است. او بود که بر خضر فرهنگ ما آب حیات اعطا کرد. صدای اوست که از پس قرون بسیار، هنوز طنین انداز است و ما را به سوی جانبازی و ایثار در راه میهن فرا می‌خواند. ندای اوست که هر آن هوشدار می‌دهد: ‌ای فرزندان رستم و اسفندیار" از نوامیس ملی خویش دفاع کنید"، نگذارید فرهنگتان در پنجه بیداد بیگانگان جان بدهد! او برای ما می‌آموزد که در برابر هر دشمنی رستمانه بایستیم. به همین خاطر بوده هر که سودای غلامی بیگانه را داشته، نام فردوسی آتش به جانش می‌افروخته و یاد او لرزه بر اندامش می‌انداخته است. در این رساله، برخی از داستانها و نبردهایی شرح شده که قهرمانان اصلی آن از این دو خانواده‌اند. رساله شامل سه بخش است. در بخش اول به معرفی خانواده گودرز پرداخته‌ایم. معرفی برخی پهلوانان گودرزی، شرح بعضی جنگها و داستانهای مربوط به همین خانواده، در این بخش گنجانیده شده است. در بخش دوم دودمان نام آور پیران معرفی شده است. از آن خانواده نیز بعضی از شخصیت‌های مشهور معرفی شده‌اند و چهره‌های جالب آن دودمان و کارکردها و قهرمانی‌های‌شان به بررسی گرفته شده و یکی از نبردهایی که فرجام آن در حقیقت فرجام خانواده پیران است شرح و بررسی شده است. در بخش سوم، شرح سه جنگ تن به تن را میان نماینده‌های برجسته این دودمانهای متخاصم به تفصیل آورده‌ایم.   فهرست مطالبپیشگفتارتقریظمقدمهبخش اول: گودرزیاناول: خانواده گودرزالف – خانواده گودرز در شاهنامهب – خانواده گودرز در تاریخج- بخت النصر و نسبت او به گودرزیاند- نظریات شخصیت‌های دیگر شاهنامه درباره گودرزیانهـ - گودرزیان پلی میان زابل و ایرانو – کودتای گودرزیانز – جنگ پشن( غمنامه گودرزیان)دوم: بزرگان خاندان گودرزیالف- گودرز کشواد؛ شخصیت سختکوش و انتقامجو2 - تلاشهای گودرز بخاطر انتقام3- سوگنامه‌های گودرزب - گیو بزرگترین پهلوان ایرانیمعرفی گیو1- بزرگترین کارنامه گیوج – بهرام گودرز، نمونه ننگ و نام1- معرفی بهرام2- داستان تازیانه بهرامد- رهام گودرزهـ - بیژن پهلوان رزم آور ، بزم آرا و سبکسر1- معرفی بیژن2- بیژن در اولین میدان‌های جنگ3- بیژن در جنگ پشن4- بیژن در جنگ یازده رخ5 - داستان بیژن و منیژهبخش دوم: پیرانیان( اول ) معرفی خانواده پیرانالف : خانواده پیران در شاهنامهب - خانواده پیران در تاریخج – نظریات شخصیت‌های دیگر شاهنامه درباره پیران و خانواده اود – نبرد یازده رخ و تباهی خانواده پیراندوم: معرفی برخی از سران خانواده پیرانالف- پیران ویسه مدافع توران زمین1- معرفی پیران ویسه2- تلاش‌های پیران بخاطر صلح3- فرود، آخرین امید پیران برای صلحب – پیلسم همتای رستمج- هومان، پیش جنگ لشکر تورانبخش سوم: شرح چند نبرد تن به تن میان افراد خانواده‌های گودرز و پیرانالف – نبرد بارمان با قباد و کشته شدن قباد(ب) – رزم بیژن با هومان و قتل هومانج – جنگ پیران و گودرز و شهادت پیراننتیجهفهرست منابع و مآخذ

more_vert کتاب درآمدی بر اهریمن شناسی ایرانی

ادامه مطلب

closeکتاب درآمدی بر اهریمن شناسی ایرانی

اهریمن ­پژوهی و دیو شناسی یکی از بنیادهای پژوهش در فرهنگ، اساطیر و ادبیات ایران­ زمین است. این موضوع در هر برهه ­ای از زمان و مکان در ادبیات ایران قابل پژوهش است، اما پررنگ ­ترین و پیچیده ­ترین بخش آن در ادبیات پهلوی ساسانی و ادبیات حماسی فارسی (حماسه ­های ملی) به­ ویژه شاهنامه‌ی فردوسی است. اهریمن و دیوان نقش گسترده ­ای در ادبیات پهلوی دارند. آنها از متون اوستایی، پهلوی و پازند به متون فارسی زردشتی و از خدای نامه ­های دوره‌ی ساسانی و ترجمه‌ی آنها به شاهنامه­ های منثور، شاهنامه‌ی فردوسی و دیگر حماسه­ های ملی رسیده‌اند. در این پژوهش، پدیده­ های رفتاری اهریمن و دیوان در ادبیات ایران به­ طور کلی و در شاهنامه به­ طور خاص مورد بررسی قرار گرفته ­است. هدف پژوهش رسیدن به شناختی از اهریمن و دیوان از آغاز ادبیات ایرانی تا پایان دوره‌ی حماسه­ های ملی (قرن هشتم) و همچنین بازشناسی و بازسازی حلقه ­های مطالعاتی بین ادبیات ایران باستان و حماسه­ های فارسی است. روند حضور اهریمن و دیوان را در ادبیات ایران می­توان به چهار دوره‌ی کلی تقسیم کرد. بررسی دوره ­های پیشین باعث می­شود تا مطالعه و بررسی دوره‌ی چهارم به عنوان برجسته ­ترین قسمت این پژوهش به خوبی انجام پذیرد. در واقع بدون مطالعه‌ی این دوره ­ها درک مسایل موجود در شاهنامه به­ درستی امکان­پذیر نخواهد بود. این دوره ­ها عبارتند از: 1) دوران آریایی و هند و ایرانی 2) از آغاز اصلاحات زردشت تا پایان پادشاهی هخامنشیان 3) از پادشاهی اسکندر تا پایان پادشاهی ساسانیان 4) از ورود اسلام به ایران تا پایان دوره‌ی حماسه­ های ملی(قرن هشتم) در هریک از این دوره­ ها تصورات خاص و دیدگا ه­ های گوناگون و متفاوتی درباره‌ی اهریمن و دیوان وجود دارد که در جای خود بررسی خواهد شد. در این پژوهش، اهریمن به عنوان دیوانْ­دیو و دیوان به عنوان جمعیتی که از اصل مشترک اهریمن سرچشمه می­ گیرند، مورد بررسی قرار گرفته‌اند. این جامعه با جامعه‌ی انسانی که به اصل مشترک دیگر؛ اهورامزدا می­رسند، در تضاد و تقابلند. فهرست مطالبمقدمهپاره‌ی یکماهریمن شناختبخش یکممینوشناسی اهریمنپیش درآمدفصل یکماهریمن در متون اوستاییاوستای گاهانیاوستای نوفصل دوماهریمن در آیین زروانیاهریمن پرستیاهریمن پرستی و سرنوشت اهریمننشانه های اهریمن پرستی در شاهنامهفصل سوماهریمن در آیین مانویفصل چهارماهریمن در متون پهلویاهریمن در زندانسرنوشت اهریمنبخش دومهستی‌شناسی اهریمنپیش درآمدمتون فارسی زردشتیحماسه های ملیبخش سومکردار‌شناسی اهریمن در روزگار جمشیدپیش درآمدفصل یکمدوران پیش از پادشاهیدزدیدن خرد، فرّه، نوربلعیدن پادشاهفصل دومدوران پادشاهیآغاز پادشاهیاهریمن و گناه جمشیدگاوکشیدوران سرگردانی جمشیدمرگ درخت شاه جمشیددریافتپاره‌ی دومدیوشناختبخش یکممینوشناسی دیوانفصل یکمدیوان در متون اوستایی و فارسی باستاناوستای گاهانیاوستای نو و فارسی باستانمبارزه با دیوانسرنوشت دیوانفصل دومدیوان در متون پهلویاهریمن و سرْدیواندیوانمبارزه با دیوانسرنوشت دیوانبخش دومهستی‌شناسی دیوانپیش درآمدپیکرپذیریپیکرشناسیپیکرگردانیکالبدپذیریبخش سومکردار‌شناسی دیوان در حماسه‌های ملیپیش درآمدفصل یکمدیوهای نخستینفصل دومدیوان مازندراننخستین سرچشمه‌هاگزارش دینکردگزارشهای کوشنامهگزارش نخست کوشنامهنریمان و دیوان مغرب (= مازندران) در بهمننامهسام و نرهدیوان مازندران در شاهنامهرستمنامه‌ی سغدیدیوان مازندران در شاهنامهگزارش دوم کوشنامهفصل سوماکوان دیوایزد باد و دیو باداز اهریمن تا اکوان دیودریافتراهنمای کتابنامهکتابنامهنمایه

more_vert کتاب اسطوره‌شناسی

ادامه مطلب

closeکتاب اسطوره‌شناسی

کتاب اسطوره‌شناسی اثر فاروق صفی‌زاده، به تعریف اسطوره و معرفی پهلوانان و قهرمانان ایران باستان می‌پردازد. کتاب اسطوره‌شناسی به عنوان کتاب درسی کاردانی حرفه‌ای امور فرهنگی (اسطوره‌شناسی) مطابق با سرفصل دروس تعیین شده توسط دانشگاه جامع علمی کاربردی رسانه تدوین شده است. اساطیر نشان دهنده‌ی فرهنگ و نحوه‌ی تفکر مردمان در دوران کهن است. زبان گویای تاریخی است از دوران‌های پیش تاریخی، سخن‌گوی بازمانده‌های گران‌بهایی است که از دل خاک‌ها بیرون کشیده می‌شود یا در دل سنگ‌ها و کوه‌ها یافت می‌گردد. اسطوره واژه‌ای ایرانی است به شکل هیستوری به معنی آگاهی و داستان است. حوادثی که در اسطوره نقل می‌شود همچون داستان واقعی تلقی می‌گردد زیرا به واقعیت‌ها برگشت داده می‌شود و همیشه منطقی را دنبال می‌کند. اسطوره گاهی به ظاهر حوادث تاریخی را روایت می‌کند، اما آن‌چه در این روایت‌ها مهم است، صحت تاریخی آن نیست، بلکه مفهومی است که شرح این داستان‌ها برای معتقدان آن‌ها در بر دارد و هم‌چنین از این جهت که دیدگاه‌های آدمی را نسبت به خویشتن و جهان و آفریدگار بیان می‌کند دارای اهمیت است. در بخشی از کتاب اسطوره‌شناسی می‌خوانیم: پس از نریمان و سام زال زر یا دستان زال در روایات ملی از میان خاندان پهلوانان سیستان پدید می‌آید. زال پسر سام است که بر اثر سپیدی موی پدر او را در شیرخوارگی از خود دور کرد و بر دامنهٔ البرز نهاد تا همان‌جا تباه شود. اما سیمرغ او را بدید و برداشت و به کنام خود برد و چون فرزندان خویش بپرورد و سرانجام چنان که در شاهنامه می‌بینیم به پدر بازگرداند. این پهلوان در شاهنامه زال زر و دستان نام دارد. بنا بر روایت شاهنامه زال از آن جهت بدو می‌گفتند که هنگام تولد موی سر و روی او چون پیران سپید بود و دستان از آن روی که پدر با او دستان و مکر کرده و او را به البرز کوه افگنده بود. فهرست مطالباسطورهگونه‌های اسطورهقهرمانان باستانپهلوانان باستان

more_vert کتاب سخنی از سیمرغ

ادامه مطلب

closeکتاب سخنی از سیمرغ

شالوده‌ی کتابِ "سخنی از سیمرغ (گفتگو با دکتر میر جلال الدین کزازی پیرامون شاهنامه فردوسی)" بر گفتگویی پژوهشی - انتقادی با دکتر میرجلال‌الدین کزّازی قرار داده شده است. پرداختن به شاهنامه با چنین شالوده‌ای در شکل یک کتاب تازگی دارد. در دنیای این روزهای ما، هر ملتی برای آنکه بتواند در کوران کشاکش‌های پرتنش و دگرگونی‌های پرشتابی که برای پیش‌رفتن از یکدیگر میان ملت‌ها وجود دارد، خود را نگه دارد بایسته است که بداند چه راهی را پیش بگیرد. این بنیادی‌ترین و نهایی‌ترین چیزی است که باید در پرتو آگاهی بداند. اما دانستگی هیچگاه به خودی خود در ذهن مردم پدید نمی‌آید؛ ملت‌ها برای رسیدن به این آگاهی کلیدی که «چه باید بکنند» نیاز به چند پیش‌نیاز اساسی دارند. نخست آنکه باید بدانند، که هستند، که بوده‌اند، چگونه و از کجا بدین‌جا رسیده‌اند. دیگر آنکه بدانند اکنون در چه محیط و چه شرایطی زیست می‌کنند و برای آنکه به اهداف خود، یعنی استقلال ملی، آزادی، پیشرفت و بازنماندن از ملت‌های دیگر برسند، باید چه منش و کنشی پیش رو بگیرند. دانستن اینکه که بوده‌ایم، چگونه و از کجا بدین‌جا رسیده‌ایم و که هستیم، ارتباط مستقیم با فرهنگ و تاریخ هر ملت دارد. فرهنگ، از یک منظر، برآمد شیوه‌های گوناگون زیست است. برای ما فرهنگ، برآمد شیوه‌های زندگانی قوم‌های ایرانی است یا دقیق‌تر بگویم، یعنی شیوه‌ی ویژه‌ای از بودن، دیدن و در کل، شکلِ متشخصی از حضور در زندگی و طبیعت، که روی هم مفهوم ایرانی بودن را تعریف می‌کند.فهرست مطالب پیشگفتارگاه شمار زندگی میرجلال الدین کزّازیآثار میرجلال الدین کزّازیزبان و منش؛ همبسترانِ همبستهمنشِ تباری باستان؛ شالوده ی میراث ویژه ی فرهنگیحماسه و پیوند آن با پیدایی تمدن هاچالش های بازگشت به شاهنامه در جامعه‌ی امروزجهان بینی فردوسی؛ بنمایه ی مازهای سادگیگسست و پیوست شاهی و پهلوانی در دوره‌های گوناگون اساطیری و حماسیدگرگونی جهان‌بینی در شاهنامه بر پایه‌ی کنش های فردی و نمادینکاوه‌های اعماق در تنگنای زمان و جایگاهفر؛ برتری نژادی یا گرامیداشتِ باورهای سپند؟تفاوت ساخت و پرداخت زیبایی در شاهنامه و دیگر حماسه‌های باستانیگونه گونگی و تکرار در فلسفه ی هنری شاهنامههنگامه‌های نهان در کسالتِ نظمِ زبانکارکرد ادبیات ویژه ی فردوسی در روند پیدایش دبستان خراسانیترفندهای داستان پردازی در واقع نمایی پدیدارهای اساطیریچهره افروزی بناگاه اشخاص؛ ایراد یا ویژگی در داستان پردازی فردوسی؟سنجش غمنامه‌های ایرانی بر پایه‌ی سنجه‌های نیرانی!!!ردپای کرده‌های گرشاسپ در داستان رستم؛نمودی برجسته از دیگرگشتِ افسانه هافردوسی؛ تحلیلگر یا راوی تاریخ در بخش‌های تاریخی شاهنامه؟اسکندرِ اسطوره‌ای شاهنامه؛ تاریخ از نگاه ایرانی یا پایبندی به آبشخورهای نخستین؟زنانِ نمونه ی باستان در سایه ی سرشت حماسهفرارَوی از چارچوب های اجتماعی و آیینی؛ ویژگی زنان منشمند در شاهنامهنبردهای پدافندی؛ نموداری از آشتی جویی ایرانیانفرجام حماسه‌های بومی و ملی در روزگار فناوری و ابزارمندیراهکارهای روزآمدی شاهنامه به زبان روزگار فناوریبرافزوده‌های شاهنامه؛ پرسمان هنگامه ساز ویرایشگریکاستی های یک کرسی ویژه برای نامه‌ی فرهنگ و منش ایران در دانشکده‌های ادبیاتنکته ی نغزِ نهاننمایه

more_vert کتاب برگزیده آثار بزرگان ادب پارسی - جلد اول

ادامه مطلب

closeکتاب برگزیده آثار بزرگان ادب پارسی - جلد اول

در زبان فارسی کمتر به منتخبات نثر فارسی از ابتدا تا به امروز پرداخته شده است. در حالی که به برگزیده‌های نظم فارسی بیشتر پرداخته‌اند. در این کتاب (جلد اول) نویسندگان فارسی زبان از آغاز تا سده‌های چهارم و پنجم هجری قمری و نمونه آثار مشهور آن‌ها معرفی می‌گردد. در ابتدا به مقوله خط و زبان از دوران باستان و آنگاه به مقدمه شاهنامه ابومنصوری سپس الابنیه عن حقایق الادویه ـ‌ ترجمه و تفسیر طبری ـ تاریخ بلعمی ـ حدودالعالم ـ کشف المحجوب سجستانی ـ اخبار خوارزم بیرونی ـ معراج‌نامه ابن سینا ـ سفر نامه ناصر خسرو ـ زین‌الاخیارگردیزی ـ‌ کشف‌المحجوب هجویری‌ ـ‌ تاریخ سیستان را به همان نثری که نوشته‌اند پرداخته شده و در جلدهای بعدی به بقیه آثار نویسندگان فارسی زبان پرداخته می‌شود. امید است مورد قبول واقع گردد. یقیناً بدون اشتباه و نقص نخواهد بود. از خوانندگان عزیز تقاضا دارم نقیصه‌ها و عیوب آن را گوشزد نموده تا در چاپ‌های بعدی به کار گرفته شود. در این کتاب از نوشتۀ آقای کریم کشاورز ـ هزار سال نثر پارسی ـ چاپ 1345 استفاده شده است. خوانندگان توجه داشته باشند که نویسندگان این دوره به جای ("پ"، "چ"، "د"، "ژ"، "گ" و "چه")، "ب"، "ج"، "ذ" و "ز" و "ک" و "کی" و "چی" می‌نوشتند. فهرست مطالبمعرفی نویسندهپیشگفتارآغاز سخنمعرفی کتاب شاهنامه ابومنصوریالابنیه عن حقایق الادویهترجمه تفسیرطبریترجمۀ تاریخ طبری (بلعمی)کتاب «حدود اعالم من المشرق الی المغرب»کشف المحجوب سجستانیاخبار خوارزمبیرونیمعراجنامه ابن سیناسفرنامه ناصر خسرو علویزین الاخبار گردیزیکشف المحجوب هجویریتاریخ سیستان

more_vert کتاب راز و رمز آواز

ادامه مطلب

closeکتاب راز و رمز آواز

هنر آواز در موسیقی ایران قدمت دیرینه دارد که از دیرباز تا کنون، به دلایل تاریخی، مذهبی سیاسی، اجتماعی و ... دستخوش تغییراتی در نحوه اجرا و بوجود آمدن سبک های مختلف شده است. به علت فقدان دستگاه های ضبط صدا، دورترین آثار بجا مانده آوازی از دوره قاجار است. در دوره صفوی آوازخوانان در تعزیه، گوشه های موسیقی را اجرا می کردند تا در دوره قاجار که موسیقی بزمی رواج یافت در دوره سلطنت پهلوی،با ورود آثار موسیقی غرب و تلفیق آن با موسیقی ایرانی به تدریج تفاوت هایی پدیدار شد و آموزش موسیقی و آواز با ضبط صدا و از طریق نوار رواج یافت. با گذشت زمان و بدست آوردن تجربه و همچنین پیشرفت علم پزشکی و علم و تکنیک موسیقی،راه های چگونگی حفظ حنجره و استفاده صحیح از آن و موارد دیگر به مرورنمایان و قطعی شد. مؤلف کتاب، ضمن اشاره به مطالبی پیرامون ردیف و گوشه های اصلی آوازها، نکاتی را در باب بهداشت و مراقبت از صدا یادآوری کرده است که می تواند از کج روی هنر جویان مبتدی جلوگیری کند. فهرست مطالبفهرستمقدمهپیشگفتارآواز در شاهنامهدربارۀ معلم آوازیک استاد آواز نمونهصوت و صداوظیفه شاگرد در مقابل استادخاطره‌ای از استاد حسن کسائیچه خطراتی حنجره را تهدید می‌کند؟تقویت و نگهداری از صداصداسازینفس گیریتحریرشعرتلفیق شعر و موسیقینقش زبان، فک، دندان‌هاگوشدوران بلوغتأثیر حالات روحی و روانی بر صداخصوصیات خواننده توانمندوسعت صداگرم کردن صداصدای آوازی یکنواختصدای دودانگ و ششدانگصدای چپکوک و راستکوکمکتب‌ها و سبک‌های آوازیدستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایراندستگاه شور«ابوعطا»دشتیبیات ترکافشاریسهگاهچهارگاههمایونبیات اصفهاننواماهورراست پنجگاهگوشه‌های مشترک در بعضی دستگاه‌هامختصری درباره حال و هوای بعضی دستگاه‌هاضربی‌هاگوشه‌ها و فلسفه نامگذاری آن‌هابرخی اصطلاحات معمولعلت نامگذاری گوشه‌هامرکب خوانیمُرصع خوانیآواز در شاهنامهعکس هافهرست منابع

more_vert کتاب اسطوره ی زمین و آسمان

ادامه مطلب

closeکتاب اسطوره ی زمین و آسمان

اندیشه­ ها و باور­های نخستین مردمان هر سرزمین، در پاسخ به پرسشهای بنیادین، پیرامون خلقت جهان و انسان آکنده از نکات و اشارات زنده و جانداریست که ذهن انسان را ناخودآگاه، به هزار ساله نخست هستی گسیل می دارد. پویایی و ماندگاری چنین اندیشه­ های کهنی را بیش از هر چیز باید مرهون گذر اساطیر هر سرزمین از شاه راه زبان و ادب گفتاری آن سرزمین دانست که حاصل این گذار، خلق آثار شگرفی چون، ایلیاد و اودیسه یونانیان، گیلکمش سومریان، و شاهنامه ایرانیان است. روایت آفرینش هستی و انسان در اساطیر ایران نیز که با حضور قدرت های فرا طبیعی چون جادو، فره، طالع بینی، مرگ و حیات جاوید همراه بوده است. در نهان خانه ­ی نهاد بشر به گونه­ ی افسانه و اسطوره، نسل به نسل انتقال یافته و منجر به خلق آثار و جاوندی چون: شاهنامه‌ی فردوسی، گرشاسبنامه اسدی طوسی، ویس و رامین گرگانی، بانوگشب نامه، اثری که نام سرآینده آن لابلای سطور تاریخ ایران محو گردیده شده است. اما حقیقت آن است که این آثار با گذشت زمان و فراموش شدن بن مایه ­های فرهنگی و اساطیری این سرزمین، رنگ باخته و رفته رفته به افسانه­ هایی خردناپذیر و اغراق­آمیز بدل می‌گردند. جستار حاصل تلاشی است برای یافتن ردپای اندیشه های کهن اساطیری این مرز و بوم در ادبیات حماسی آن که به شیوه­ای نقد گونه به تطبیق میان برخی از این اندیشه ­ها با اساطیر و ادبیات ملل دیگر و یا گذر آن در ادیان می­پردازد. هدف از گزینش اسطوره­ ی آسمان و زمین به عنوان موضوع این جستار نیز، تحریر مقدمه ­ای بر آغاز هستی از دیدگاه اساطیر بوده است.فهرست مطالب سرسخنفصل اول :کلیّاتاصطلاح‌شناسی اسطورهتأثیر جغرافیا و شرایط اقلیمی در شکل‌گیری اسطورهمعرّفی اساطیر ایرانفصل دوم:آسمان مزداییمعرّفی آسمان مزداییآسمان، اوّلین آفریدهآسمان، حریم امن اهورامزداآسمان، تحرّک، اقتدار، زمانآسمان بارورکنندهمینوی آسمان و آسمان مینوییفصل سوم:زمین مزداییمعرفی زمین مزداییتن زمین در اساطیر باستانزمین و «انسان غول» اساطیریزمین، واسطه چرخه‌ی حیاتزمین، ایستایی، خلاقیّت، مکانقهرمانان، فرزندان زمینمکان و مکانپرستیجمع نظراتزمین جاندارروان زمینزمین در ذات فرشته‌ی خودزمین ملکوتروانکاوری زمینآنمسیم (جاندارپنداری) زمینسپندارمذ اوّلین دین پذیرفتارسپندارمذ؛ فروتن و شکیبازمین شاد زمین ناشادفصل چهارم:پیوند و جداییآسمان و زمیننوستالژی بهشتپیوستگی ازلی آسمان و زمیناسطوره‌ی جدایی آسمان و زمینآسمان نماد ملکوت و زمین نماد مادّهاسطوره آسمان پدر و زمین مادرجمع نظراتفصل پنجم:پیوند دهندگانآسمان و زمینپیونددهندگان آسمان و زمینکوهدرخت کیهانستونچهارمین پیونددهندهآب و پرستشدرمان‌بخشی آبآب، نوزایی، رجعت به اصلجمع نظراتانسان کاملترین پیونددهندهکتابنما

more_vert کتاب شگرف و شگفت: جستارها و نوشتارهایی در فرهنگ و ادب ایران

ادامه مطلب

closeکتاب شگرف و شگفت: جستارها و نوشتارهایی در فرهنگ و ادب ایران

کتاب «شگرف و شگفت: جستارها و نوشتارهایی در فرهنگ و ادب ایران» اثر میرجلال الدین کزازی دربردارنده مقالاتی در زمینه ادبیات و فرهنگ ایرانی است. در بخش "چگونه کتاب بخوانیم" می خوانید: آیین و «فرهنگ» خواندن کتاب، بسته به چرایی و چگونگی آن، دیگرسان می‌تواند بود. دست‌کم، شیوه و آیین کتاب خواندن را در سه سویمندی می‌توانیم گنجانید و بازنمود: 1ـ کتاب خواندنِ یکسره سویمند: در این شیوه از کتابخوانی، خواننده، آگاهانه و با برنامه‌ریزی و پیش‌اندیشی، کتابهایی را برمی‌گزیند و می‌خواند که او را در رسیدن و دست یافتن به خواست و آماجی (= هدف) که بدان می‌خواهد رسید، یاری می‌رسانند. پژوهندگانی که می‌خواهند جستار یا کتابی بنویسند، در شمار این گونه و گروه از خوانندگانند. 2ـ کتاب خواندنِ کمابیش سویمند: این شیوه در کتابخوانی با شیوۀ پیشین کمابیش یکسان است. آنچه آن را از شیوۀ پیشین جدا می‌دارد، آن است که خواننده‌ی کتاب را برای رسیدن به آماج و خواستی ویژه نمی‌خواند و نمی‌خواهد از خوانده‌های خویش در پژوهش و نگارش جستار و کتاب بهره ببرد. خواست او از خواندن تنها گسترش آگاهی است یا گذران دلپذیر زمان و سرگرم داشتن. این‌گونه از خوانندگان کتابهایی را که در زمینه‌ای یکسان یا یکی از گونه‌های ادبی نوشته شده‌اند، هر زمان که آنها را فرادست بیاورند، می‌خوانند. 3ـ کتاب خواندنِ رها و ناسویمند: این شیوه در خواندن کتاب شیوه‌ای است کنجکاوانه و «ماجراجویانه» و تنها کسانی آن را می‌ورزند و به کار می‌برند که دلبستۀ خواندنند و سودایی کتاب. آنچه آنان را به خواندن برمی‌انگیزد کتاب است، نه کتابی ویژه و برگزیده که در زمینه‌ای یا گونه‌ای دلخواه نوشته شده است. کتاب ناگزیرِ این خوانندگان است و به دلداری دلارام می‌ماند که دلشده او را به هرگونه که باشد و هرکردار و رفتاری با وی داشته باشد، دوست می‌دارد و دل از او برنمی‌تواند گرفت. این‌گونه و گروه از خوانندگان دوستداران راستین و سرشتین کتابند و کتاب را از آن روی می‌جویند و می‌خواهند و می‌خوانند که کتاب است.فهرست مطالب جستارهایادداشت نویسندهشاهنامه و گشتاسپنامه: دبستان و سبکرخش و آذرگشسپکارکرد آیینی و نمادین آب در شاهنامههنر، اسطوره، رؤیاقهرمان (پیشینه و خاستگاه و گوهرِ آن)برزویۀ طبیب و آیین جینکوتاه؛ لیک بَرین و براهآب زندگی استشورانگیز تبریز (بررسی و نقد کتاب من و مولانا)نوشته‌های نگارین و جستارهای کوتاهبهار و نوروز: فراز و فروزایران: سرزمینِ آرمان و امیدنوروز: درفش فرهنگ ایرانبامی‌ترین جشن و نامی‌تریننوروز: جشن هنگامه‌هاجم و جامسرخ‌ترین سبز، سبزترین سرخفسون و فسانۀ حافظپیر پارسی و دانای دریسرگذشت ادبسخنوری و سپاهانیاد و نهاد در سفرنامهچگونه کتاب بخوانیم«آن ارزی که می‌ورزی.»سوگندنامهچند دیباچهشایگانِ رایگان: زمانبهرام و لنبک و براهامگنجینه‌هایِ بربادِ یاددر تب و تاب تلاشپارسی کرمانشاهیترانه‌ها، بهینه‌ها، بهانه‌هاکورش: ورجاوند بی‌مانندفرزانۀ فرّمنداسطوره‌شناسی سنجشیحافظ: هنگامه‌ای هموارهدریا و دبستانآیینۀ فرهنگمانای مانیگنجِ تاب و شکنجچنبرهای جانپروریادی شیرین از فرهادبر بالهای خُنیا

more_vert درباره محمد دبیرسیاقی

ادامه مطلب

closeدرباره محمد دبیرسیاقی

محمد دبیرسیاقی، نویسنده، شاعر و مدرس ادبیات فارسی بود که در دوران حیات خود تصحیح بسیاری از متون کهن فارسی را بر عهده‌گرفت. او نزدیک به یک سده زیست و در این مدت توانست در جهت اعتلای فرهنگ و ادبیات ایران زمین گام‌های بسیار موثری بردارد.  

more_vert کاوه گوهرین خالق هایکوهای ایرانی

ادامه مطلب

closeکاوه گوهرین خالق هایکوهای ایرانی

 کاوه گوهرین نویسنده، شاعر و پژوهشگر ادبیات ایران به شمار می‌رود که با خلق آثاری مانند هایکوهای ایرانی، مجموعه اشعار خسرو گلسرخی و بی گزند از باد و باران به شهرت رسید.

more_vert فرهنگ لغات شهرستان ابرکوه در قاب کتاب

ادامه مطلب

closeفرهنگ لغات شهرستان ابرکوه در قاب کتاب

کتاب فرهنگ لغات شهرستان ابرکوه گردآوری و تحقیق رضا ربانی است که به منظور حفظ فرهنگ غنی ایران به خصوص شهرستان‌های تاریخی نویسنده بر آن شده است تا فرهنگ لغات این شهرستان را جمع آوری و ثبت کند. این کتاب در سال ۱۳۹۶ در شمارگان یک هزار نسخه در قطع وزیری و با لیتوگرافی، چاپ و صحافی شریعت و همچنین حروف چینی آرایان پارس و ویراستاری اکرمی ابرقویی به چاپ رسیده است. نویسنده در مقدمه کتاب آورده: از آن جایی که لهجه های محلی نوشته نمی‌شود و دارای ادبیات مکتوب نیست و با توجه به نیاز جامعه به یک زبان محلی و لهجه رسمی و ارتباطات گسترده و همه جانبه بین شهرها و مناطق مختلف کشور زبان رسمی توسعه می یابد و به سوی یکسان سازی پیش می رویم. همچنین بیم آن می رود که لهجه‌های محلی و همراه با آن لغات فراوانی که در گنجینه این لهجه‌ها نهفته است به دست فراموشی سپرده شود که تاکنون شاهد آن بوده و هستیم و می بینیم که روز به روز لهجه‌ها و لغات محلی از رونق می افتند، بیاید همگی دست به دست هم دهیم و عزم خود را جزم کنیم و از لهجه‌های محلی مادری خود را پاسداری کنیم و به آن هم افتخار نماییم زیرا هر لهجه و گویش محلی نشانه هویت، فرهنگ، تعهد، قدمت، تمدن و تاریخ مردمان و صاحبان آن است. ربانی در خصوص قدمت شهرستان ابرکوه نوشته؛ آثار تاریخی ارزشمند مربوط به قبل از اسلام در نقاط مختلف این شهرستان که در موزه‌های داخلی و خارجی نگهداری می شود و در شاهنامه ی فردوسی هم بارها این شاعر بلند آوازه در سرودهای خود از نقاط مختلف این شهر به صورت حماسی یاد کرده و آثار باقیمانده در کوه صفه (شرق شهر ابرکوه) و کوه اعلا (در شمال شهر) قدمت این شهرستان را نشان می دهد. نمونه هایی از واژگان لهجه ابرکوهی که در این کتاب عنوان شده: آ : آقا مثلا آ حسن(حسن آقا) آ ب جی: خواهر، همشیره آب مو: آبان ماه آب خوری: لیوان آسک: آهسته

more_vert فورد کاپولا؛ سینماگر مشهور آمریکایی و خالق پدرخوانده

ادامه مطلب

closeفورد کاپولا؛ سینماگر مشهور آمریکایی و خالق پدرخوانده

 فرانسیس فورد کوپولا از مشهورترین کارگردانان و تهیه‌کنندگان آمریکایی ایتالیایی‌تبار سینمای هالیوود است. او را بیشتر به خاطر ساخت سه‌گانه پدرخوانده می‌شناسند که سینمای گانگستری را متحول کرد.

more_vert کتاب موسیقی در آئین‌های محلی کرمانشاهان

ادامه مطلب

closeکتاب موسیقی در آئین‌های محلی کرمانشاهان

کتاب موسیقی در آئین‌های محلی کرمانشاهان، به تالیف روناک احمدی‌پور، پژوهشی در باب ادبیات و موسیقی فولکور است. فرهنگ کردی از پرمایه‌ترین و ناب‌ترین بخش‌های فرهنگ ایرانی است و بازشناسی آن سبب تقویت هویت و وحدت کشورمان می‌شود. در این کتاب نقش موسیقی و سازهای کردی در برپایی جشن‌های بومی - محلی کرمانشاه، در عروسی‌ها، عزاداری‌ها و... مورد بررسی قرار گرفته است. کردها از دیرباز فرهنگ و سنن خود را کمابیش مصون از تهاجم اقوام مختلف نگاه داشته‌اند. تحقیق در مورد آداب و رسوم مردم کرد بدون در نظر گرفتن موسیقی آنان، امری ناتمام است؛ زیرا مردم کرد، طی سالیان متمادی جهت کار، استراحت، عروسی، اعیاد و... موسیقی را به کار برده‌اند و این هنر با روحیات کرد تباری عجین گشته است. بخشی اعظم موسیقی کردی، میراثی است که از گذشتگان به ما رسیده و سینه به سینه منتقل شده است. همان‌طور که مطرح شد، موسیقی کردی را در سرتاسر مناطق کردنشین ‌می‌توان به دو گروه موسیقی بدون ساز کردی و موسیقی با ساز کردی طبقه‌بندی کرد. یکی از وجوهات فرهنگ، فرهنگ شفاهی و از جمله موسیقی‌های محلی در آداب و رسوم و مناسبات اجتماعی است که از تاثیرات مادی و معنوی برخوردار است. در واقع موسیقی هر سرزمینی، بازتاب واقعیت زندگی مردمان آن دیار است. روناک احمدی‌پور در کتاب موسیقی در آئین‌های محلی کرمانشاهان، ابتدا از پیدایش موسیقی و نظراتی که در این باب عرضه شده، سخن می‌گوید و سپس به فرهنگ، قوم و تاثیر موسیقی در فرهنگ جامعه اشاره می‌کند. پس از آن ضمن معرفی تاریخچه کرمانشاه، به آلات موسیقی کردی و کاربرد هریک از آنها و نیز به ادبیات غنی این خطه اشاره می‌کند. در بخش دوم کتاب ضمن بررسی اعیاد و مراسم ملی و مذهبی همچون شال درکی، غولک بنما، خان بازی و ... به رقص کردی و انواع آن از جمله گُریان، پشت پا، چَپی و ... و همچنین عروسی و مراسم مرتبط با آن مثل دس گیرانی، پا واکردن و ... اشاره شده است. تاریخچه لالایی‌های کردی و نمونه‌هایی از مضامین آن همراه با ترجمه اشعار، موضوع دیگری از این فصل است. در آخرین فهرست از این بخش به آیین‌های سوگواری همچون پِرسانه و نخونم و .... و تعزیه‌خوانی در کرمانشاه پرداخته شده است. در کتاب موسیقی در آئین‌های محلی کرمانشاهان به مبانی نظری تاثیر موسیقی در فرهنگ جامعه پرداخته شده؛ چرا که از دیر باز موسیقی ارتباط تنگاتنگی با محیط پیرامونی افراد داشته است و به نحوی ‌می‌توان موسیقی را بازنمای آهنگین زندگی و تجربه زیسته افراد قلمداد کرد. هرکاری با انگیزه ای آغاز می شود و هر انگیزه ای حاصل جوششی است که در نهاد آدمی به غلیان در می آید. قصه‌ی کتاب ابرار، قصه‌ی کسانی است که سینه هایشان برای هوایی تازه می تپد. قصه آدم های کوچکی است که آرزو دارند برج بلندی بسازند تا دیگرانی از جنس خودشان خورشید را با سرانگشت اشتیاق لمس کنند و دست روزگار، آن ها را طوری پروریده است که دل در گرو علم و ادب و هنر و فرهنگ داشته باشند. در روزگاری که شناساندن مفاخر فرهنگ و ادب این سرزمین رسالتی انکار ناپذیر به شمار می آید، گرد آوردن و پرداختن به اثری که از دل برآید جز با نشر و گسترش آن امکان نمی یابد و ما برای قدم نهادن در این راه عزم خود را جزم کردیم. در این راستا، کتاب ابرار همواره تلاش خواهد کرد تا بهترین مطالب را برگزیند؛ آن ها را با بهترین کیفیت در اختیار اهلش قرار دهد و در بازارزدگی اهل فرهنگ بر شعار خود - درست کاری در انجام کار درست - پای بفشارد. فهرست مطالبسخن ناشرمقدمهموسیقیموسیقی محلیآیینآیین‌های بومی-محلیفرهنگقومتأثیر موسیقی در فرهنگ جامعهپیشینه‌ی واژه کردگذشته و هویت تاریخی نژاد کردهاتاریخچه کرمانشاهانپیشینه نام کرمانشاهباورها در مورد نام کرمانشاهفرهنگ کردی و موسیقیآلات موسیقیآلات رایج در موسیقی کردیدفکاربرد دف در فرهنگ کرددهلکاربرد دهل در فرهنگ کردطبل ( تاس، جام، یک تپله)کاربرد طبل در فرهنگ کرددو تاس ( دو تپله)کاربرد دوتاس در فرهنگ کردتنبورکاربرد تنبور در فرهنگ کردسرناکاربرد سرنا در فرهنگ کرددوزله (دونی)کاربرد دونی در فرهنگ کردشمشالکاربرد شمشال در فرهنگ کردموسیقی آیینینمونه ابیات هوورهنمونه ابیات مویهآیین‌های بو‌می‌و محلی کرمانشاهاناعیاد و مراسم ملی و مذهبیشال درکی (شال‌اندازی)غولک بنما آتش افروززنان لطیفه گوخابازی عید فطرعید قربانرقص کردیموسیقی کردی و رقصانواع رقص کردیعروسینامزدی دزورانی دس گیرانیحنابندان و به گرمابه بردن عروسپاگشا کردن (پاوا کردن)روابط مفهو‌می‌در لالایی‌های کردینمونه‌هایی از مضامین لالایی‌های کردی:نمونه‌ای از لالایی‌ها:ترانه کارشعر هنگام زدن مشک دوغشعر هنگام دوشیدن گاومراسم برداشت محصولجشن خرمنآیین سوگواریهفته در شاهنامهچله در شاهنامهپرسانه نخونمآیین تعزیه خوانی یا شبیه خوانی در کرمانشاه به روایت شبیه خوانان و افراد مطلعجمع‌بندیتصاویرفهرست منابعمنابع فارسیمنابع کردیمنابع انگلیسیاز کتاب ابرار بخوانید...رمان و داستان کوتاهپژوهشی و دانشگاهیکودک و نوجوان

more_vert درباره نصرالله پورجوادی

ادامه مطلب

closeدرباره نصرالله پورجوادی

نصرالله پورجوادی نامی آشنا برای اهل ادب و فرهنگ و از چهره‌های سرشناس و فرهیخته است که در عرصه فلسفه، عرفان و ادب فارسی با خلق آثاری ماندگار، خود را در مجامع علمی جاودانه کرد. او افزون بر نیم سده فعالیت مستمر در حوزه‌­های مختلف مرتبط با معرفت­‌شناسی و عرفان اسلامی تحقیق و تفحص، چندین کتاب در زمینه وجوه مختلف اندیشه‌­های ایرانی – اسلامی و اندیشه­‌های غربی نوشته و سال‌­ها استاد دانشگاه­‌های مختلف بوده است.

more_vert درباره فریدون رهنما

ادامه مطلب

closeدرباره فریدون رهنما

 فریدون رهنما شاعر، اندیشمند و سینماگر مطرح معاصر است که نقش مهمی در ارتقاء زبان و فرهنگ سینما در ایران داشت. به اعتراف برخی شاعران و سینماگران او با دفاع از حرکت‌های مدرن و آوانگارد در حوزه ادبیات، سینما و تئاتر، تاثیر غیرقابل انکاری در معرفی شعر و اندیشه‌های مدرن گذاشت. فریدون رهنما را باید در کنار ابراهیم گلستان و فرخ غفاری از پیشگامان سینمای مدرن و روشنفکری در ایران به حساب آورد. او با اینکه سه فیلم بیشتر نساخت اما با نوآوری ها و جسارت های فرمی و بیانی خود، نقش مهمی در ارتقا زبان و فرهنگ سینما در ایران داشت و الهام بخش سینماگران بعد از خود شد. هر سه فیلم او بیانگر یک اندیشه واحد یعنی هویت گمشده ایرانی، ناسازگاری تاریخی و ارتباط میان انسان امروزی و گذشته تاریخی و اسطوره ای اش بود. زندگینامه فریدون رهنما فریدون رهنما در خرداد ۱۳۰۹ خورشیدی در تهران چشم به جهان گشود. فریدون در کودکی بنابه دلایلی مجبور شد تا با خانواده اش به لبنان مهاجرت و این دوران را در آنجا سپری کند. با رسیدن به سن نوجوانی به تهران بازگشت و تحصیلات خود را آغاز کرد. با گذراندن دوران متوسطه تصمیم گرفت تا برای ادامه تحصیل به فرانسه سفر کند و تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته ادبیات در دانشگاه سوربن شروع کرد. پس از این دوران رهنما با بازگشت به ایران در ۱۳۲۶ خورشیدی نخستین دفتر شعرش را به زبان فارسی با عنوان «هیچ» با نام مستعار «کوچه» منتشر کرد. آثار برجای مانده از فریدون رهنما منظومه‌ برای ایران نام نخستین دفتر شعر رهنما به زبان فرانسه بود که با نام کاوه طبرستانی در پاریس در ۱۹۵۰ میلادی منتشر شد. فریدون در ۱۹۵۹ میلادی مجموعه اشعار سرودهای کهنه را با مقدمه ای از پل الوار شاعر سورئالیست فرانسوی در پاریس منتشر کرد. آوازهای رهایی نیز نام آخرین دفتر شعر او به زبان فرانسه بود که در ۱۹۶۸ میلادی منتشر شد. کتاب واقعیت گرایی فیلم، پایان نامه تحصیلات سینمایی اوست که در سال ۱۳۵۱ به وسیله انتشارت بوف در ایران منتشر شد. رهنما با اینکه عشق ساختن فیلم را داشت اما کار در فضای فیلم‌فارسی برای او قابل تحمل نبود. خود در گفت وگویی در این باره گفته است: «با آنکه به من پیشنهادهایی برای ساختن فیلم شد، ترجیح دادم بروم و در یک کتابخانه کتابدار شوم.» با این حال رهنما موفق می شود در ۱۳۳۹ خورشیدی نخستین فیلم خود یعنی مستند «تخت جمشید» را با سرمایه شخصی اش بسازد. در این فیلم رهنما با نگاه شاعرانه ای در دل ویرانه های تخت جمشید، به دنبال سازندگی و شناخت هویت تاریخی ایرانی است. رویکرد فریدون رهنما به ویرانه های تخت جمشید، رویکردی توریستی و کارت پستالی نیست بلکه او در دل ویرانه ها در جستجوی پاسخی برای پرسش های فلسفی و تاریخی خود است. استفاده رهنما از گفتار شاعرانه و بیان سنگین فلسفی در این فیلم، بیانگر تاثیرپذیری او از سینمای مستند ابراهیم گلستان در این دوره است، اگرچه گفتار رهنما نسبت به گفتار گلستان، بسیار ساده تر و یک بعدی تر است و فیلم نیز استحکام فنی و بیانی فیلم های مستند گلستان را ندارد. فریدون رهنما درباره این فیلم گفته است: «اینکه به تخت جمشید توجه کردم به این دلیل بود که محیط تخت جمشید و ویرانه های آن به من فرصت می داد که اندیشه هایی را که درباره زندگی و هنر داشتم بیان کنم... این ویرانه ها چه بودند؟ آنچه امروز می بینیم تا چه اندازه واقعیت دارد؟ و واقعیت کدام است؟»   واقع‌گرایی از دید رهنما عنوان رساله دانشگاهی فریدون رهنما واقعیت گرایی فیلم بود. این اثر پیش از ساختن فیلم تخت جمشید، در ذهن فریدون ریشه دوانده بود. او کوشیده بود که درک و برداشت خود از مفهوم واقعیت در سینما را تشریح کند و ضمن ترسیم ارتباط سینما با هنرهای دیگر از جمله شعر، نقاشی و موسیقی، تعریفی از ماهیت سینما و امکانات آن ارایه دهد. واقعیت گرایی فیلم، در واقع نوعی پیش درآمد نظری و فلسفی بر فیلم هایی بود که بعدها فریدون رهنما در بازگشت به ایران ساخت. او در مقدمه رساله اش نوشت: «این رساله، نظریه ای است، بسیار شخصی درباره سینما و هنر. آنها که ۲ فیلم مرا دیده اند بی گمان شاهد به کارگیری این نظریه نیز بوده اند و اگر حوصله کرده اند، شاید دریافته اند که واقعیت جویی چگونه مرا به واقعیت کاوش های فکری و هنری این سرزمین کشانده است.» نگاه رهنما به متن های کلاسیک ایرانی فریدون رهنما علاقه خاصی به شاهنامه داشت و همین موضوع سبب شد تا او به سراغ این اثر ادبی برود. او از جمله کارگردان های ایرانی به شمار می رود که با نگاه و رویکردی مدرن به سراغ تاریخ و متن های کلاسیک ایرانی رفته است. دریافت او از شاهنامه و قهرمانان اساطیری ایران مثل سیاوش در فیلم سیاوش در تخت جمشید در زمان او بسیار جسورانه و نوآورانه بود. منتقدان اعتقاد داشتند که این فیلم بدون خلاقیت و تخیل ساخته شده است زیرا رهنما هیچ شناختی از شاهنامه فردوسی نداشته و قهرمانان این فیلم را به درستی تداعی نکرده است. برخلاف نگاه منتقدان در خصوص فیلم شاهنامه برخی صاحبنظران غربی از جمله هانری لانگل وا فیلم شناس فرانسوی، این فیلم را بسیار پسندید، به طوری که توانست جایزه ژان اپستاین برای پیشبرد زبان سینما را از جشنواره لوکارنو در سال ۱۹۶۶ دریافت کند. هانری لانگلوا هنگام نمایش فیلم درباره آن گفت: «برای کسانی که عادت به مکتب ناتورالیسم دارند این فیلم شگفت آور خواهد بود و نشان می دهد که سینما سخت مدیون تئاتر است.» رهنما در این فیلم، با انتخاب قالب فیلم و قرار دادن شخصیت های شاهنامه در دنیای امروز، دریافت ویژه خود از این اثر حماسی را ارایه داد. سینما برای فریدون رهنما به منزله شعر و نمایش بود و او میان اینها پیوندی ناگسستنی قائل شد. پسر ایران از مادرش بی خبر است فیلم پسر ایران از مادرش بی خبر است، سومین و آخرین فیلم رهنماست که اندکی پیش از مرگ ساخت و برخی آن را وصیت نامه هنری رهنما می دانند. فیلمبرداری فیلم پسر ایران از مادرش بی خبر است در ۱۳۴۸ خورشیدی آغاز شد اما نزدیک به پنج سال طول کشید تا در ۱۳۵۳ خورشیدی آماده نمایش شود. این فیلم که برای نخستین بار در جشنواره توس در ایران به نمایش درآمد، داستان نمایشنامه نویس و کارگردان جوانی است که دلبسته گذشته و تاریخ ایران باستان است و قصد دارد، نمایشی مربوط به ایران باستان و نبرد اشکانیان و یونانی ها را به روی صحنه بیاورد اما در این راه با موانع و مشکلات بسیاری مواجه می شود. این فیلم را رهنما را بر اساس تجربه های شخصی دردناکش از کار در سینمای ایران ساخته است. فیلمی که از نظر فرم و سبک روایت، نه تنها تا آن زمان در سینمای ایران نمونه ای نداشت، بلکه هنوز هم یک اثر آوانگارد و تجربی به حساب می آید. فریدون رهنما در این فیلم با احضار تاریخ و از طریق مکالمه با تاریخ، به بررسی ارتباط انسان امروزی با هویت و گذشته تاریخی اش می پردازد. او در این فیلم، دنیای تئاتر و زندگی را یکسان می گیرد، همان سان که در سیاوش در تخت جمشید، دنیای فیلم و زندگی را یکی گرفته بود. رهنما از شعر، موسیقی، عکاسی، تئاتر و سینما بهره می گیرد تا اندیشه ها و دغدغه های فلسفی اش را به نمایش بگذارد، اگرچه برخی ضعف های تکنیکی فیلم به ویژه در بازیگری و دیالوگ نویسی، مانع از انتقال درست این اندیشه ها شده است. پسر ایران را می توان فیلم مقاله ای به سبک فیلم مقاله های دهه ۷۰ گدار و کریس مارکر دانست که با رویکرد باستان گرایانه رهنما ساخته شده است اما باستان گرایی فریدون رهنما، همانند برخی از نویسندگان ایرانی عصر او، رویکردی ارتجاعی نبود، بلکه کاملا نقادانه و رادیکال بود. او در فیلم هایش با گذشته به مکالمه می پردازد و با نگاهی امروزی با آن مواجه می شود. در صحنه ای از فیلم پسر ایران از مادرش بی خبر است، سردار یونانی خطاب به اشک، سردار پارتی می گوید: «آیین این سرزمین، همیشه خودکامگی بوده و هست و همین بود که کشورت را به نابودی کشاند و فراموش مکن.» در دورانی که غرب ستیزی و بومی گرایی، گفتمان اصلی روشنفکران ایرانی در دهه ۳۰ و ۴۰ بود، بومی گرایی رهنما، ضمن ارجاع به هویت تاریخی باستانی، نه غرب ستیز است و نه خصلتی ارتجاعی دارد، بلکه هشداری است بر یک غفلت تاریخی و دعوتی به بازخوانی تاریخ از منظری مدرن است. فعالیت های اجرایی رهنما با تاسیس تلویزیون ملی ایران در ۱۳۴۶ خورشیدی، فریدون رهنما بخش مستند سازی و پژوهش در خصوص ایران زمین را راه انداخت. به کوشش او بود که سینماگران مطرح و بنام توانستند، نخستین فیلم های مستند خود را بسازند. رهنما در شکل گیری بخش پژوهش و مستند تلویزیون ملی ایران، جریان سینمای آزاد و تاسیس مدرسه عالی تلویزیون و سینما نقش مهمی داشت. او از مدرسان مدرسه عالی تلویزیون و سینما بود. فیلم هایی چون جام حسنلو، بادجن، یا ضامن آهو، تپه های قیطریه و چه هراسی دارد، ظلمت روح محصول همین دوره است و زیر نظر فریدون رهنما ساخته شده اند. نوآوری های زبانی رهنما حتی در ترجمه واژگان سینمایی نیز دیده می شود. او نخستین فردی بود که واژه های سینمایی فارسی را به جای واژه های انگلیسی و فرانسوی پیشنهاد کرد. نما به جای پلان یا شات، نمای درشت به جای کلوزآپ، نمای دور به جای لانگ شات و راه دوربین به جای تراولینگ شات از ابداعات رهنما در این زمینه است. رهنما با نوآوری ها و جسارت های بیانی خود، نقش مهمی در ارتقای زبان و فرهنگ سینما در ایران داشت. جسارت رهنما در به کارگیری زبانی غیرمتعارف و پرهیز عمدی و آگاهانه او از فرم های مسلط و پذیرفته شده سینمایی، مهم ترین ویژگی کارهای سینمایی او بود. سرانجام فریدون رهنما فریدون رهنما پس از سال ها تلاش در راه فیلم سازی سرانجام در ۱۷ مرداد ۱۳۵۴ خورشیدی چشم از جهان فروبست. منبع: رهنما، فریدون، (۱۳۸۱)، «مقدمه ناشر»، واقعیت‌گرایی فیلم، تهران: موسسه فرهنگی هنری نوروز هنر